خبرنامه دانشجویان ایران: توحید عزیزی// می پرسید چرا طرفداران حکومت ایران، این قدر به مسایل عاشورای ۸۸ میپردازند؟ چه سودی دارد؟ آیا انتشار و بازنشر مکرر این مطالب موجب تفرقه افکنی دوباره میان مردم نمیشود؟ آیا بهتر نیست حوادث ۸۸ را فراموش کنیم و به آینده نگاه کنیم؟
پاسخ می گویم که باید «گذشته» را شناخت و از اول هم شناخت و الا نگاه به آینده چیزی نیست جز تکرار گذشته!
انقلاب اسلامی ۱۳۵۷، منتج از دو عاشورا بود: عاشورای ۱۳۴۲ (ه.ش.) و عاشورای ۱۳۵۶ (ه.ش.). عاشورای ۴۲ (۱۳خرداد) محرک قیام پانزدهم خرداد و تبعید امام خمینی (ره) شد و عاشورای ۵۶ (۳۰ آذر) شعله ور شدن آتش زیر خاکستر مردم ایران بود که در نهایت منجر به پیروزی انقلاب اسلامی در بهمن ۱۳۵۷ گشت (ر.ک. پیوست).
اما عاشورای ۸۸ خیزشی برای نابودی جمهوری اسلامی بود؛ ضدانقلابیون آمده بودند تا در عاشورای ۸۸، نتیجهی دو عاشورای ۴۲ و ۵۶ را از بین ببرند. با این حال من میگویم که عاشورای ۸۸ نیز نقطهی عطفی در تاریخ انقلاب است و باید در کنار دو عاشورای ۴۲ و ۵۶ از آن یاد کرد! اگر چه حوادث عاشورای ۸۸ این بار توسط مخالفان انقلاب آغاز شد، اما همین اشتباه بزرگ آنان باعث شد تا صبر مردم انقلابی لبریز شود و حماسهی ۹ دی به وقوع بپیوندد و موجب تثبیت جمهوری اسلامی و مرگ فتنهی ۸۸ شود.
برای مردم طرفدار انقلاب اسلامی که فتنهی ۸۸ را سختتر و پیچیدهتر از فتنهها و کودتاهای قبلی علیه نظام میدانند،عاشورای ۸۸، با همهی تلخیهایش، ثمرهی بزرگی داشت و آن ثمره، حفظ انقلاب اسلامی و شکست فتنهگران بود.
عاشورای سال ۶۱ ه.ق. را کسانی رقم زدند که خود را مدافع امیرالمؤمنین (معاویة بن ابی سفیان ملعون) میدانستند و امام حسین ـ علیه السلام ـ را نعوذ بالله بیدین میشمردند. پیش از آن نیز همین نابکاران در جنگ صفین و جمل و نهروان، خود را مسلمان واقعی و علی ـ علیه السلام ـ را خارج شده از دین میپنداشتند.
این که عدهای خود را چه میدانند و چه مینامند، نباید ما را گمراه کند. اینکه آنها واقعا چه هستند، مهم است و چیستی آنان، در رفتارشان مشخص است.
بد نیست قسمتی از افتضاحات ضد انقلابیون در عاشورا ۱۳۸۸ را که خودشان به عنوان «مستند حماسه پل کالج» در اینترنت منتشر کرده اند، ببینید. این فیلم نقاب «اعتراضات آرام» را از چهرهی این دروغگویان بر میدارد. به عنوان یک مثال، این ضد انقلابیون وحشی (که سرکردهشان آنها را «مردم خداجوی» نامیده بود) از القاعده پلیدتر هستند. پلیس ضد شورش را به گروگان گرفته اند و میزنند؛ پلیسی با صورت خونین ملتمسانه میگوید: «جان مادرت نزن» کسی از این مردم خداجو(!) از پلیس می خواهد تا با اهات به مقدسات وی را رها کند.
سوء استفاده از عاشورا و شورش افرادی که نه تنها اعتقادی به روز عاشورا ندارند بلکه عقاید و تفکراتی متفاوت از امام حسین ـ علیه السلام ـ دارند و از بازگو کردن آن نیز هیچ ابایی ندارند، باید در حافظهی تاریخی این ملت حک شود. تحریف و سوء استفادهی بیدینان و ضددینان از دین، حربهای است که اگر از آن غافل شویم، روزی قرآنها بر سر نیزه خواهند برد و دیگر روز، سر مبارک امام حسین ـ علیه السلام را.
عاشورای ۸۸ را نه باید فراموش کرد و نه باید بخشید؛ باید آن را در تاریخ جمهوری اسلامی ثبت کرد و تا همیشه از آن عبرت گرفت.
* فارغ التحصیل دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
