سایت کنفدراسیون فوتبال آسیا در گزارشی به بررسی چهار قدرت برتر فوتبال آسیا پرداخت و نوشت: در حالی که رقابتهای قهرمانی آسیا بیش از 6 ماه پس از جامجهانی برگزار خواهد شد، رابطه بسیار کمی بین دو رقابت وجود خواهد داشت. بازیکنان حرفهای وقت این را ندارند تا با چیزهایی که در گذشته اتفاق افتاده است، روبرو شوند و این کار را دوست ندارند. آنها هر هفته بازی میکنند و اغلبشان به این اتفاقات فکر نمیکنند. انگیزه بازیکنان همیشه بازی برای پرچم یا هواداران کشورشان نیست. وضعیت مربیان هم به همین صورت است. آنها باید بهترین بازیکنان را برای این مسابقات انتخاب کنند و این را از عملکرد بازیکنان برای تیمهای باشگاهیشان میسنجند.
بدون شک رقابتهای جامجهانی برای تیمهای آسیایی ناامیدکننده بود؛ به خصوص برای ژاپن و کره. انتظارات از ژاپن بسیار بالا بود اما این تیم عملکرد خوبی نداشت. کرهایها بیتجربه بودند و سفر خوبی را در برزیل تجربه نکردند اما بسیاری از بازیکنان جوانتر این تیم چیزهای زیادی یاد گرفتند و مسابقات جامجهانی برای این تیم سودمند بود.
عملکرد استرالیا واقعا خوب بود. آنها از حضور سرمربی و تعداد زیادی بازیکن جدید بهره میبردند. ایران و استرالیا واقعا در جامجهانی عالی کار کردند و میتوان گفت عملکرد ایران شگفتی خوبی در این مسابقات بود.
با این حال نمیتوانید بگویید که تیم ایران جوان است، هیچ کس انتظار این عملکرد را نداشت و آنها به کارلوس کیروش، مربی خود برای مسابقات آسیایی هم اعتماد کردند و بنابراین در صورتی که بتوانند به هماهنگی برسند و در استرالیا کمی متفاوت بازی کنند، بتوانند رقابت خوبی داشته باشند. آنها در آسیا نمیتوانند فقط دفاع کنند و استراتژی آنها باید تغییر کند. آنها باید بیشتر حمله کنند و موقعیتهای گلزنی بیشتری خلق کنند.
همان طور که در جامجهانی دیدیم، بازیها یک بار دیگر تغییر کرد. اگر توپ را 70 یا 80 درصد زمان بازی کنترل کنید، هنوز نمیتوانید پیروزی خود را تضمین کنید. تیمهایی که میتوانند به سرعت ضدحمله بزنند و اکنون قوی هستند، کارشان را عالی انجام میدهند. نمونههای زیادی از این دست در برزیل وجود داشت و من مطمئنم که این مورد را بار دیگر در ژانویه و در رقابتهای آسیایی خواهیم دید.
