به گزارش پایگاه اطلاع رسانی مجاهدین، پس از آن که در نشست فروردین سال ۱۳۹۰، شورای حقوق بشر ملل متحد قطعنامهای را تصویب کرد که بر پایه آن میبایستی به منظور نظارت دقیق و مستمر بر وضعیت حقوق بشر ایران، گزارشگری ویژه از سوی شورا برگزیده شود، در نشست روز جمعه ۲۷ خرداد همان سال با پیشنهاد و اصرار آمریکا و کانادا، شورای حقوق بشر ملل متحد، احمد شهید را به عنوان گزارشگر ویژه حقوق بشر ایران انتخاب کرد تا وی در مورد وضعیت حقوق بشر در ایران گزارش هایی را تهیه و به مجمع عمومی سازمان ملل ارائه کند.
از همان ابتدا معلوم بود که اصرار آمریکا و کانادا برای انتخاب وی به عنوان گزارشگر ویژه حقوق بشر ایران بیدلیل نیست و وی قرار است ماموریتی را انجام دهد. با شروع به کار گزارشگر ویژه ماموریت دیگری نیز از سوی آمریکا به گروههای معاند نظام اسلامی و به خصوص گروهک تروریستی منافقین محول شد تا مواد خام و اطلاعات مربوط به گزارشهای سفارشی احمد شهید از سوی این گروهها تهیه و در اختیار وی قرار داده شود؛ بر این اساس همکاری احمد شهید با گروهک تروریستی منافقین شکل گرفت و روز به روز گسترش یافت به طوری که در گزارشهای وی در مورد وضعیت حقوق بشر در ایران به وضوح می توان ردپای منافقین را پیدا کرد.
دیدار احمد شهید با «هادی قائمی» ضدانقلاب فراری و سخنگوی جنبش کمپین حقوق بشر، دیدار با «امید دانا» سلطنتطلب مقیم سوئد در آبان ۱۳۹۱ فردی که در روز عاشورای ۸۸ شعارهای ضداسلامی سر میداد و تلویزیون وی را بارها نشان داد، دیدار با سیاوش بهمن از عوامل گروهک تروریستی منافقین و از مسئولان مجموعه فعالان حقوق بشر (مجموعهای که هماکنون نیز فعالیت دارد و توسط کیوان رفیعی و برخی اعضای گروهک رجوی اداره میشود)، دیدار با سیاوش صفوی لائیک و عضو گروهک دانشجویان و دانشآموختگان لیبرال، دیدار با سلمان سیما عامل گروهک تروریستی منافقین که پس از فرار از کشور به کمک منافقین در کانادا به سر میبرد، دیدار با سیمین روزگرد، عامل گروهک تروریستی منافقین و همکار و همدست کیوان رفیعی، دیدار با «نازنین افشین جم» ضدانقلاب سلطنتطلب و همسر کانادایی او، حضور در برنامه ضدانقلابی «پولتیک» کامبیز حسینی، دیدار با ژیلامهدویان و دخترش (همکار صادق نقاشکار عضو گروهک تروریستی منافقین) دیدار با فریدون حسینی از تجزیهطلبان تنها برخی از ملاقاتهای احمد شهید با عناصر ضد انقلاب و تروریست در راستای ماموریت محوله است.
احمد شهید نه تنها در طول سه سال گذشته ارتباط خود با منافقین را منکر نشده بلکه وی حتی با ارسال نامه رسمی به گروهک منافقین و ملاقات با عوامل نفاق در آنتاریو کانادا از نمایندگان منافقین که در جلسه حضور داشتهاند، می خواهد که مستندات خود را در مورد موارد نقض حقوق بشر از سوی نظام جمهوری اسلامی به وی ارائه کنند. اما شاید بتوان مهمترین این دیدارها را که رد پای آن نیز در گزارشهای بعدی احمد شهید دیده می شود ملاقات با نمایندگان گروهک در اسلو دانست.
احمد شهید در اسلو در دو نوبت با پرویز خزاعی و ژیلا مهدویان ( از اعضای موثر منافقین) و برخی دیگر اعضای منافقین در هتلی دیدار می کند .در دیدار دوم که خاطره معینی، حدیث بیرانوند و صمد بهادری طولابی از عوامل گروهک منافقین نیز حضور داشتند، بعد از نشست چند ساعته، یکی از حاضران از احمد شهید تقاضا می کند که در سفر احتمالی خود به ایران با دیگر اعضای خانواده اعدامیان ۶۰ تا ۶۷ ملاقات و دیدار نماید.!! احمد شهید نیز ضمن قبول این درخواست، خبری به شرکت کنندگان در این جلسه میدهد که برای حاضران در این جلسه نیز قابل باور نبود.
وی خبر داد که کمیسیونی در سازمان ملل تشکیل یافته است تا بهطور رسمی به بررسی اعدامهای سال ۶۷ بپردازد. احمد شهید با این بیان به منافقین تضمین داد که موضوع اعدامهای سال ۶۷ از دستور کار حقوق بشری سازمان ملل خارج نخواهد شد.
نکته جالب توجه این است که احمد شهید در اولین گزارش خود پس از این دیدار اقدامات تروریستی گروهک منافقین در دهه۶۰ را صرفا یک ادعا دانسته و بدون آنکه مستندات نظام اسلامی و قربانیان ۱۷ هزار خانواده شهید ترور را ببیند، منکر آن میشود. پس از انتشار این گزارش خانواده شهدای ترور کشور، با ارسال نامهای اعتراض خود را به گزارش یکجانبه احمد شهید اعلام کردند و حتی در دیدار سید محمد جواد هاشمی نژاد دبیرکل بنیاد هابیلیان(خانواده شهدای ترور) با احمد شهید، اسنادی مبنی بر ترور ۱۷۰۰۰ شهروند ایرانی به دست گروهکهای ترورریستی و در رأس آنها گروهک تروریستی منافقین به وی ارائه شد که با کوچکترین توجه از جانب وی مواجه نشد.
در واقع در حالی که خود احمد شهید در گزارشهای خود تاکید میکند که وی اسبقلال و بیطرفی، خود را در بررسی اطلاعاتی که به او ارائه شده، حفظ کرده است، ولی به جرات می توان گفت که گزارشهای وی همگی از سوی گروههای معاند نظام اسلامی و به خصوص گروهک تروریستی منافقین تهیه می شود.
در گزارشهای احمد شهید در اشاره به نظام جمهوری اسلامی ایران، تا کنون چندین بار از اصطلاح «رژیم» استفاده شده است؛ اصطلاحی که از سوی منافقین و درمورد نظام اسلامی به کار برده می شود. تمرکز احمد شهید به آمارهای غیر واقعی و کذب موارد اعدام در ایران نیز از دیگر نشانه های مشارکت منافقین در تهیه این گزارشها دارد که همگی این آمارهای عجیب و غریب توسط کمپین« نه به اعدام» که توسط منافقین مدیریت می شود ارائه می گردد.
هزاران سند معتبر و غیر قابل خدشه در مورد جنایتهای ضد بشری منافقین در ایران و عراق وجود دارد که قابل ارائه به دادگاههای بین المللی است. ملاقات کمیسر حقوق بشر سازمان ملل با عوامل یک گروهک تروریستی که بزرگترین ناقضین حقوق بشر در ایران هستند، خود به تنهایی برای بی اعتبار کردن سازمان ملل متحد کافیست و صراحتا با منشور سازمان ملل نیز در تضاد آشکار قرار دارد. همپیمانی نماینده سازمان مللی که خود باید متولی اصلی حقوق بشر باشد با گروهک تروریستی منافقین خود حکایت از داستان غمبار حقوق بشر در روزگار ما دارد. حقوق بشری که مدعیان و متولیانش صرفا به آن به عنوان ابزاری نگاه می کنند که منافعشان را با آن تامین می کنند.
