به گزارش خبرنگار «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ وزارت خانه ای که وعده کاهش قیمت ها را می داد آیا الان با افزایش تعرفه می خواهد پزشکان را راضی نگاه دارد. پاسخ به این سوال و واقعی شدن تعرفه های پزشکی موضوع یادداشت محمدمهدی نوریه دانشجوی رشته پزشکی است که در ادامه می آید::
واقعیت این مساله چند جانبه است و نگاه یک طرفه حتما جامعه اطبا را محکوم و حریص به جیب مردم نشان می دهد که می خواهند با استفاده از وضعیت بغرنج بیمار تا حد امکان از جیب بیمار پول به دست بیاورد.
نظام درمانی کشور ایران متاسفانه پزشک محور و بهتر بگوییم در حال حاضر متخصص و فوق تخصص محور است. از سوی دیگر با توجه به کمبود تعداد متخصصان و تعداد زیاد بیمار گپ زیادی میان تقاضا و خدمات وجود دارد.
اما چه می شود که متخصصان به سمت زیر میزی می روند؟ حقیقت آن است که عمده متخصصانی که این تخلف را انجام می دهند به واقع یا کذب به پنجه طلا ها معروف هستند که تعرفه های موجود را ناعادلانه می دانند جهت کاری که برای مریض انجام می دهند!
خب وزارت بهداشت برای برداشتن بهانه نرخ پایین تعرفه که ادعای اصلی برای زیر میزی گرفتن است تعرفه ها را افزایش داده است و متعهد شده تا هزینه درمانی بیشتری به مردم تحمیل نشود. البته این خود به یک شرط است که بیمه ها و تامین اجتماعی با وزارت بهداشت همکاری کنند و در واقع در این راه دولت اگر واقعا به فکر مردم است خودش به خودش کمک کند تا این بار اضافی به مردم تحمیل نشود.
از طرفی نباید این را فراموش کرد در روزهایی که از شیر مرغ تا جان آدمی زاد را با افزایش قیمت دلار می سنجند؛ تعرفه های پزشکی حقیقتا با شیب نزدیک به صفر نسبت به سایر خدمات موجود در کشور افزایش یافته است.
اما واقعا اضافه شدن قیمت های تعرفه ها به مردم کمک می کند؟ یا به پزشکان کمک می کند؟ خب مشخص است نه! متخصصی که تا دیروز هر 24 ساعت N تا مریض ویزیت می کرده است اگر بخواهد به همان تعداد مریض را ویزیت کند که گلی به سر بیماران نزده است. این افزایش تعرفه حتما باید محدودیت ویزیت بیماران را برای جامعه پزشکی به همراه داشته باشد تا اولا ادعاهای حریص بودن و ولع پزشکان برای مال اندوزی منکوب شود و هم یک متخصص بیمارش را بهتر FOLLOW کند.
از سوی دیگر اگریک متخصص را در تعداد ویزیت هایش محدود کنیم تعدد و انبوه مریضان را سیستم درمانی چگونه پاسخ می دهد؟ این دیگر بر عهده تنها و تنها وزارت بهداشت و درمان و آموزش پزشکی است. حقیقت امروز جامعه درمانی جهانی آن است که پزشکان عمومی نقش عمده ای را در سیستم درمانی بر عهده دارند. برخلاف ایران که متخصص و فوق تخصص محور است در آمریکا پزشک عمومی یا همان GP نقش بسزایی در روند بهبود و درمان مردم بر عهده دارد.
حالا تصور کنید که اگر پزشکان عمومی ما خوب تربیت شوند و مردم آنقدر به دنبال متخصص نباشند و همه تام و تمام هم و غمشان را برای متخصص شدن و فوق تخصص شدن نگذارند. اولا که پزشکان زودتر وارد روند درمانی می شوند و کمبود پزشک راحت تر جبران می شود. دوما تعرفه یک پزشک عمومی به مراتب پایین تر از متخصص و فوق تخصص است و فشار مالی کمتری به مردم وارد می شود. سوما هزینه کمتری به دولت برای تربیت متخصص و فوق تخصص وارد می شود.
از سوی دیگر این افزایش تعرفه ها می رود که فاصله درآمدی را در کادر درمانی عجیب و غریب تر کند و این در حالی است که هنوز پرستاران به عنوان زحمت کش ترین قشر کادر درمانی حقوق و مزایای اندک دریافت می کنند.
از صغری و کبری چیدن های فوق می خواهم به یک نتیجه برسم که افزایش تعرفه در حد یک دگزامتازون اینترا ماسل است جهت سرکوب التهاب نظام درمانی و الا حتی شماره تلفن 1690 و پلمپ کردن مطب پزشکان متخلف هیچ تضمین محکمی برای بهبود وضعیت درمانی نیست و مجددا طی چند سال بعد دوباره باید این تعرفه ها اصلاح و واقعی تر شوند!
