خبرنامه دانشجویان ایران:جمعی از دانشجویان دانشگاه آزاد واحد تهران جنوب در بیانیه خود به تشریح مسائل جاری دانشگاه آزاد و انتخاب پرداختند.
به گزارش«خبرنامه دانشجویان ایران»به نقل از «شبکه خبر دانشجو»، متن این بیانیه به شرح زیر است:
دانشگاه به عنوان مهد علوم مختلف و کانون ظهور و بروز افکار و اندیشه ها و هم چنین نبض تپنده کشور و الگوی تمام عیار جوامع اجتماعی، همواره از ویژگی های ممتازی برخوردار بوده است، ویژگیهایی که لوح وجودی انسان را قالب و معنا می دهد و او را برای هدفی والاتر آماده می کند.
از آنجا که دانشگاه آزاد اسلامی یکی از مراکز مهم آموزش عالی کشور محسوب می شود و بخش عمده ای از دانش آموختگان کشور، فارغ التحصیل این دانشگاه هستند، مسائل مربوط به آن از اهمیت بالایی در جامعه برخوردار است. هنوز زمانی را که پیشنهاد تشکیل دانشگاه آزاد اسلامی به محضر حضرت امام خمینی(ره) ارائه شد و با ترسیم افقی روشن و هم چنین تاثیر این دانشگاه بر پیشبرد ارزش ها و آرمان های انقلاب با تأیید و حمایت امام همراه گردید، از ذهن تاریخی ملت ایران پاک نشده است.
امروز دانشگاه آزاد که ثمره انقلاب است علی رغم کسب دستاوردهای بی شمار علمی، با دور شدن از آرمان های معمار کبیرانقلاب و عدول ازگفتمان ارزشی امام(ره) نه تنها به آن افق نزدیک نشده بلکه با انجام برخی فعالیت های سیاسی (به ویژه در دوران انتخابات) دانشگاه را به پناهگاهی برای برخی از مخالفان نظام و شکست خوردگان سیاسی تبدیل کرده و با رفتار ناعادلانه خود (به ویژه در ایام انتخابات) فضای دانشگاه را ملتهب ساخته است.
در انتخابات اخیر که به یقین بهترین میدان برای راستی آزمایی مدعیان اخلاق گرایی بود، تکیه شدید بر فرمایشات گلچین شده حضرت روح الله و سانسور شدن مواضع اصولی و قاطع ایشان در قبال جریانات قانون شکن و قانون گریز، نشان از ابزاری شدن ارزش ها و آرمان های حضرت روح الله جهت بازی کثیف قدرت منهای اخلاق بود و در این میان دانشگاه آزاد با زیر پا گذاشتن منشور اخلاقی انتخابات نمره منفی دیگری را در کارنامه سوابق خود به ثبت رسانید.
بی تردید ایجاد عدل و بسط عدالت اجتماعی در حوزه های مختلف، اعم از اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و علمی و تشکیل حکومت قانون مدار و اجرای قانون بر معیار عدل در جهت برپایی حکومت به نفع مستضعفین و پابرهنگان نظام جمهوری اسلامی و نیز زمینه سازی برای حکومت جهانی حضرت قائم (عج) از اصلی ترین انگیزه های انقلاب بوده است و به یقین، عدالت جز با پاسخگویی حاکمان به مردم تحقق نمی یابد.
چگونه شخصی 30 سال متوالی در سمت مدیریت این دانشگاه باقی می ماند و بدون کمترین روحیه انتقاد پذیری، نه تنها به هیچ مرکزی در حیطه عملکرد خود پاسخگو نیست بلکه تا به حال از دانشجویان خود این دانشگاه (نه دانشجو نماها) که مستقیما نظاره گر مسائل آن می باشند در هیچ فضایی نظر خواهی نشده است. آیا این دانشجویان به علت مطالبه به حق خود و رعایت اخلاق و عدم قضاوت یک جانبه محکوم به بدرفتاری و تهدید به شکایت و اخراج از سوی ریاست دانشگاه آزاد می باشند؟
اکنون این سئوال پیش می آید که در قبال ایجاد فضای خفقان برای منتقدان دانشگاه و ستاره دار کردن دانشجویان این دانشگاه، نقش شورای عالی انقلاب فرهنگی و قوه قضاییه در رابطه با دانشگاه آزاد و نظارت بر نحوه عملکرد مدیران این دانشگاه چیست؟ البته ناگفته نماند که برخی قصد دارند تا بررسی عملکرد خود را بر وجود یا عدم وجود کل مجموعه دانشگاه آزاد نسبت دهند.
امروز، جنبش دانشجویی با تکیه بر بیانات رهبر معظم انقلاب، به دور از محافظه کاری، به واسطه دارا بودن شجاعت، صداقت و نجابت به هیچ وجه حاضر نخواهد بود که با تمسک به ثروت و قدرت، منزلت و نقش خود را تنزل دهد. ضرورت وجود روحیه نشاط و شادابی در دانشگاه ها، همواره از دغدغه هایی بوده که رهبر معظم انقلاب و دیگر مسئولان نظام بر آن تاکید داشته اند، روحیه ای که زمینه ساز ظهور و شکوفایی استعدادها و اندیشه دانشجو باشد. انجمن ها و تشکل های فعال و تاثیر گذار، زمانی شکل می گیرند که بتوانند در فضایی دانشجویی و به فرموده رهبر معظم انقلاب فضایی به دور از معارضه و تضعیف یکدیگر به رقابت سالم بپردازند و از همه مهم تر با انجام فعالیت های سیاسی، سبب افزایش آگاهی و قدرت فهم و تحلیل سیاسی دانشجویان پیرامون مسائل داخلی و جهانی شوند و دانشجو را از اسیر شدن در دام جریان های سیاسی که دانشجو را تنها به عنوان ابزاری برای تبلیغ افکار نادرست خود می دانند، نجات دهند. اما جای بسی تاسف است که در دانشگاه آزاد نه تنها بستر مناسبی برای تحقق فعالیت سیاسی دانشجویان که مقام معظم رهبری بر آن تأکید بسیار دارند، مهیا نیست بلکه فضایی سرشار از خفقان سیاسی بر آن حاکم است و تنها شاهد تشکیل چندین انجمن صنفی (سادا) هستیم که با عنوان تشکل دانشجویی قصد منحرف کردن افکار دانشجویان را دارد و به سبب تامین مالی این تشکل از سوی ریاست دانشگاه آزاد، درقبال هیچ یک از مسائل مهم داخلی و خارجی، کوچکترین واکنشی از سوی آنها دیده نشده (به غیر از ایام انتخابات و حمایت صریح از کاندیدای خاص) و هیچ گونه مطالبه ای ازسوی آنها انجام نشده و دانشجویان دانشگاه آزاد، این افراد را تا زمانی که مهر سکوت در قبال تخلفات و مشکلات بر دهان خود زده اند (وحتی گاهی از عملکردهای غلط دانشگاه دفاع کرده اند) و همواره چشمان خود را بر واقعیتها بسته اند نمایندگان خود ندانسته و به یقین موضع گیریهای این افراد در تریبون های مختلف دانشجویی روز به روز کارنامه آنها را سیاه تر از قبل خواهد کرد و این خود سبب تنزل اعتبار و شخصیت دیگر دانشجویان دانشگاه آزاد خواهد شد.
ازدیگر مشکلات کمبود فضا و امکانات آموزشی در مقایسه با تعداد کثیردانشجویان، مخصوصا دردانشکده های فنی می باشد. کمبود وسایل آموزشی و آزمایشگاهی، نبود کتابخانه های مجهز، نبود سایت کامپیوتری کافی، به عنوان مثال وجود تنها 13 کامپیوتر در سایت دانشکده فنی تهران جنوب برای 16000دانشجو از عمده نواقص می باشد. در بعضی واحدهای این دانشگاه به دلیل افزایش بیش از حد ظرفیت در پذیرش دانشجو، که مشخص نیست متناسب با کدام نیاز و بر اساس چه ملاکی بوده است، با کمبود فضای آموزشی مواجه بوده، به عنوان مثال در دانشکده فنی تهران جنوب با وجود 16000 دانشجو حتی یک کلاس اضافه برای حل تمرین وجود ندارد و این در حالیست که دربعضی واحدهای دیگر و به ویژه واحد علوم تحقیقات چندین برابر واحدهای دیگر (مثل تهران جنوب) دارای امکانات آموزشی و رفاهی می باشد و این نیز نمونه ای از بی عدالتی در ارائه خدمات می باشد.
حال مسئولین این دانشگاه با وجود مشکلا کیفی در سطح دانشگاههای تهران، با توجه ویژه به افزایش سطح کمی در دانشگاه، اقدام به ایجاد شعب مختلف در شهرستانها و حتی در کشورهای دیگر کرده اند. آیا این امر چیزی جز نگاه مادی و کسب منفعت بیشتر را به ذهن متبادر می سازد؟ آیا چنین سیاستی با علم بر وجود معضل بیکاری و بالتبع آن ایجاد اشتغال کاذب، باعث تغییر در نوع فرهنگ قشر تحصیل کرده جامعه نمی شود؟
