به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ هادوی با اشاره به اینکه انقلاب اسلامی با واقعیت های فراوانی روبرو بود که باید به نحوی عاقلانه با آن برخورد می کرد، گفت: یکی از صحنه های این برخورد هنر بود، هر چند هنر در دامن اندیشه اسلامی به نقطه های بلندی دست یافت اما آنچه که به عنوان میراث هنری در بین جامعه هنری در زمان انقلاب وجود داشت چیزی از مغرب زمین بود. بضاعت موجود هنر پیش از انقلاب با اندیشه اسلامی یکی نبود یعنی حتی به تعبیری اگر به هنر اسلامی پرداخته می شد با نگرشی از زاویه دید اندیشمندان و هنرمندان غربی روبرو می شدیم که برخاسته از ارزش ها و ماهیتی دینی نبود.
این اندیشمند هنر اسلامی خاطر نشان کرد: هر چند در بین هنرمندان قبل از انقلاب و پس از آن کسانی بودند که پیشگامان تحول درحوزه هنر شدند و تلاش های ارزشمندی در این حیطه انجام دادند و یکی از برجستگان این عرصه سیدشهیدان اهل قلم مرتضی آوینی بود که از دانشکده هنرهای زیبایی تهران برخاست.
وی ادامه داد: واقعیت این است که ما بسیاری از آنچه که به عنوان هنر سراغ داریم چه از جهت منابع، ابزارآلات و... از فرهنگ دیگری است که در بین آن‌ها سینما به دلیل وابستگی ابزاری و فناوری نوین که برخاسته و تولید شده تمدن غربی است بیش از همه هنرها وابستگی به غرب وجود دارد.
هادوی محصولات تولید شده غرب را نتیجه فرهنگ مسیحیت دانست و گفت: در هر زمینه ای آنچه که در غرب تولید می شود نتیجه فرهنگی مسیحیت است و نگرش مسیحی به دین به شکل های مختلف در تمدن غرب خود را نشان می دهد بنابراین وقتی به مقوله هنر که برخاسته از تمدن غرب است باید توجه کرد.
این اندیشمند هنر اسلامی بیان کرد: وقتی این هنر با این ویژگی که از بستر فرهنگی مشخصی برخاسته است به ما می رسد با خود تمام پیشینه ها، ارزش ها و مفاهیم آن تمدن را به همراه خود می آورد این جور نیست که هنر بی ارتباط با اندیشه شکل بگیرد. دنیای مدرن بی ارتباط با پیشینه تاریخی مسیحیت نیست، هنری که از غرب به ما رسید و به دست هنرمندی در زمان و تمدن دیگری مورد استفاده قرار گرفت یک کالای وارداتی بود که یک ناهماهنگی و نا سازگاری را به وجود می آورد.
وی ورود به عرصه جدید هنری را ملزم به تلاش های فوق العاده فکری دانست و گفت: اگر ما می خواهیم در عرصه هنر حرف تازه ای داشته باشیم زحمت فوق العاده ای را باید تحمل کنیم تجربه 35 ساله انقلاب نشان داده است کار در عرصه هنری جواب می دهد اما باید سختی و شدت راه را در نظر بگیریم. رسیدن به نقطه مطلوب هنری نیازمند کار سنگین ذهن، فکر و عمل است که نیازمند یک مشارکت عمومی در بین افرادی است که می توانند در زمان معقول به نظر مطلوب برسیم.
حجت الاسلام هادوی خاطر نشان کرد: هنر به عنوان یک ابزار در دین دیده شده است، دین خودش از هنر استفاده کرده است که نمونه آن در دوران بروز و ظهور اسلام که ابزارالات هنر محدود بود در قرآن ادبیات است که اعجاز گونه بلاغت ادبیاتی را مورد استفاده قرار می دهد.
