مایکروسافت از مدتها پیش میدانست که کاربران به کشیدن ناگهانی کولدیسکشان از پورت یواسبی علاقه دارند. به همین دلیل از مدتها پیش در ویندوز استفاده از فلشدرایوها برای خواندن و نوشتن «حافظهی نهان» لغو شده است. اگر بر روی یکی از این درایوها کلیکراست کرده و گزینهی Properties را کیک کنید، سپس زبانهی Hardware را پیدا کرده و دوباره بر روی Properties کلیک کنید، خواهید دید که «جدا کردن سریع» (Quick Removal) گزینهی پیشفرض است.
احتیاط کنید، ویندوز الزاماً چنین رفتاری با هارد-دیسک اکسترنال شما نخواهد داشت و ممکن است از آن برای خواندن و نوشتن حافظهی نهان استفاده کند. بنابر این کنترل کنید و اگر اطلاعات مهمی بر روی آن دارید همیشه آنرا Eject کنید. حتا اگر دسترسی ویندوز به این درایوها را برای خواندن و نوشتن حافظهی نهان خاموش کرده باشید هنوز امکان ارتباط آن با یکی از پروسههای نهان ویندوز وجود دارد.
در هر صورت شخصاً هنگام جداکردن هارد اکسترنال یک ترابایت شخصیام که از آن برای نگهداریِ نسخهی پشتیبان (Backup) فایلهای با ارزش استفاده میکنم همیشه از گزینهی جداکردن امن استفاده میکنم.
کسانی را دیدهاید که قصههای ترسناکی از کولدیسکها سوخته و سکتورهای آسیب دیده بر اثر بیرون کشیدن فلشدرایوها تعریف میکنند و مدعی هستند «همیشه» باید فلشدرایوها را به شیوهای امن (Safety Remove) جدا کرد. نظر تکنیکی من این است: زندگی کنید! وقتی با فلشدرایو و کولدیسکها سر و کار دارید به خودتان زحمت ندهید. ما که اطلاعات فوق سّریای که از آنها فقط ۱ نسخه موجود است را جابجا نمیکنیم! شاید چند تا از فایلها معیوب شود و مجبور شوم آنها را از نو کُپی کنم و در بدترین حالت مجبور خواهم بود کولدیسک ۱۶ یا ۳۲ گیگ را فورمت (Format) کنم. خیلی هم ترسناک نیست. کولدیسکها جان سختتر از آن هستند که با کشیده شدنشان از کار بیافتند یا به اصطلاح بسوزند. شانس سوختنشان بر اثر گرم شدن و ضربهخوردن بسیار بیشتر از شانس سوختنشان بر اثر بیرون کشیدن شدن از پورت یواسبی است. پس فراموش نکنید هاردهای بزرگتر را Eject کنید اما برای جدا کردن کولدیسکها تنها کافی است در ابتدا اطمینان حاصل کنید که انتقال دادهها به پایان رسیده است.
منبع:: گجت
