به گزارش ایسنا به نقل از پایگاه خبری بلومبرگ، کاندولیزا رایس، وزیر امور خارجه دولت بوش می‌گوید که ولادیمیر پوتین، رهبر روسیه را از نزدیک می‌شناسد. او در جمع سرمایه‌گذاران و بانکداران در نیویورک گفت: در دیداری که با پوتین در زمان خدمتم در دولت داشتم سعی داشت این مساله را به من یادآوری کند که عظمت و بزرگی روسیه مربوط به دوران رهبری مردان بزرگی چون الکساندر دوم و پتر کبیر بوده و اکنون با تعریف و تمجیدهایی که او از تزار روسیه داشت این مساله در ذهن من متبادر می‌شود که رئیس‌جمهور روسیه می‌خواست به من القا کند او نیز "ولادیمیر کبیر" است.
اظهارنظرهای رایس، به انگیزه‌های پوتین در افزایش قدرت نمایی‌اش در عرصه جهانی، از الحاق شبه جزیره کریمه در سال گذشته میلادی به روسیه گرفته تا بمباران مناطق مختلف سوریه برای از میان برداشتن داعش برای حفظ و احیای نفوذ روسیه در دوران کنونی نشات می‌گیرد.
رایس که در دوران فروپاشی شوروی سابق مشاور دیپلماتیک بوش بود، افزود: ولادیمیر پوتین مصمم است راهی را برای انتقام از آنچه آن را بزرگترین تراژدی قرن بیستم یعنی فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی می داند، پیدا کند.
وی معتقد است به رغم خسارت‌های اقتصادی روسیه از پایین آمدن قیمت نفت پوتین تغییری در رویکرد اقتصادی نخواهد داشت. چرا که بزرگترین دغدغه وی در حفظ حامیان اصلی‌اش یعنی، قشر بی‌سواد، سالخورده، نظامیان بازنشسته و جمعیت روستایی است.
رایس، استاد دانشگاه استنفورد می‌گوید: بازی او در سوریه - اولین حضور نظامی در خارج از مرزهای اتحاد جماهیر شوروی پس از اشغال افغانستان در سال 1979 - یک کار سری و رمزی نیست. او به دنبال بی‌نظمی نیست بلکه معتقد است ثبات اسد ثبات نفوذ روسیه است. البته فکر نکنید که منظور پوتین از نظم همانی است که ما در نظر داریم. تقسیم سوریه، کنترل حتی یک سوم از آنچه سوریه خوانده شود- چرا که نه؟ بنابر این می‌بینید که ایده ما از ثبات با آنچه او در نظر دارد یکی نیستند.
وی در اشاره‌ای گسترده‌تر گفت: هیچ دولتی وجود ندارد که از بحران دور مانده باشد از دیلما روسف، در برزیل گرفته که یک سال است درگیر پرونده مالی و استیضاح است تا آنگلا مرکل، صدراعظم آلمان که آینده سیاسی‌اش به دلیل سیاست درهای باز به روی آوارگان سوری در خطر است.
از نظر وزیر خارجه اسبق آمریکا زمانیکه آمریکا از نقش خود در اجرای نظم جهانی عقب کشید روسیه و چین گام‌های جدی برداشتند. وی می‌گوید: قدرت‌های بزرگ نباید از اینکه نظم جهانی خود بخود درست نمی‌شود خسته شوند. به شما می‌گویم کشورهای دارای منافع تا جایی که ممکن باشد به دنبال منافعشان می‌روند .
تا چش تو دربیاد
یانکی های پررو