هفت نکته در مورد سخنرانی رئیس جمهور در دانشگاه شریف

خبرنامه دانشجویان ایران:  بهتر است دوباره نگاهی به 800 روز گذشته ی دولت خود بیندازید، شما مجموعا پیش ازین سه مرتبه ی دیگر در دانشگاه حضور یافته اید که علاوه بر اینکه ترکیب سالن را بیشتر دولتمردان و وابستگان به دولت تشکیل می داده اند، امروز برای اولین بار آنهم تنها برای 4 دقیقه به برخی تشکلهای منتقد اجازه سخن گفتن داده شد، حال این ادعای شنیدن سخنان منتقدین از کجا آمد؟

به گزارش خبرنگار «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ سیدمهدی حاجی آبادی در یادداشتی، نسبت به اظهارات روز گذشته حسن روحانی نوشت: روز گذشته رییس جمهور در دیدار با دانشجویان همچون چندین بار قبل  از منتقدین دعوت به شروع نقد از دولت فعلی کردند و ما هم بنا بر اصل صحت سخن فوق را صادقانه دانسته و برخی نکات را در مورد سخنان امروز ایشان یادآور می شویم. پس بهتر است برخی از محورهای سخنان وی را با هم مرور کرده تا ببینیم ریاست محترم جمهور چه گفته و حقیقت چیست.

1) ایشان در بخش ابتدایی سخنان خود ضمن تجلیل از شهدایی که مقابل استبداد و اسعتمار ایستادند، نامی آشنا را میان آنها بر زبان راندند. وی در بخشی گفت: درود و سلام بر همه آن شهیدانی که دانشگاه را متحول کردند؛ طالقانی‌ها، بهشتی‌ها، مطهری‌ها، مفتح ها، بازرگان ها و دکتر شریعتی ها. همه آن هایی که برای دانشگاه و برای علم و برای آزادی در برابر استبداد در برابر استعمار ایستادگی کردند.

اسامی را که مرور می کنم یک نام با توجه به پیشینه ای که از وی سراغ داریم و به صورت ضبط شده در تاریخ نیز موجود است، جالب به نظر می رسید. ابتدا اینکه از کی تاکنون بازرگان از شهدای مقابله با اسعتمار و استبداد بوده؟ تا جایی در خاطرمان است وی در دهه هفتاد بر اثر کهولت سن و بیماری دار فانی را وداع گفت. در ثانی، در تاریخ نیز موجود است که وی هیچگاه موافق خلع شاه معدوم پهلوی نبوده و تنها به سلطنت او در چارچوب قانون اساسی مشروطه معتقده بوده است. این مبارزه با استبداد از کجا آمد؟ بر فرض که وی را از مبارزین اصیل با استبداد در نظر بگیریم. دیگر مبارزه با اسعتمار کجا بود؟ مگر وی و نهضت آزادی نبودند که امام راحل(ره) فرمودند با اینکه وی را آدم خوبی می دانم اما خطر آنها از منافقین هم بیشتر است؟ اینهم سخن دقیق امام(ره) به حجت الاسلام محتشمی پور( وزیر کشور دولت اصلاحات): «نهضت به اصطلاح آزادی صلاحیت برای هیچ امری از امور دولتی یا قانون‌گذاری یا قضایی را ندارند و ضرر آن‌ها به اعتبار آن‌که متظاهر به اسلام هستند و با این حربه جوانان عزیز ما را منحرف خواهند کرد و نیز با دخالت بی‌مورد در تفسیر قرآن کریم و احادیث شریفه و تأویل‌های جاهلانه موجب فساد عظیم ممکن است بشوند، از ضرر گروهک‌های دیگر حتی منافقین ـ این فرزندان عزیز مهندس بازرگان ـ بیشتر و بالاتر است.» دیگر سخن خود گویا بود.

2) در بخشی دیگر آقای دکتر روحانی گفته اند: در سال های گذشته هم من موفق بودم 16 آذر در یکی از دانشگاه‌ها به حضور دانشجویان و اساتید برسم سخنان آن‌ها را بشنوم نقد آن ها را استماع کنم. البته نقد برخی از قوا و برخی از نهادها یکم سخت و مشکل است فعلا از دولت و رئیس جمهور شروع کنیم. البته برخی از لحن ها اگر مقداری نرم تر شود قشنگ تر است.
آقای دکتر، بهتر است دوباره نگاهی به 800 روز گذشته ی دولت خود بیندازید، شما مجموعا پیش ازین سه مرتبه ی دیگر در دانشگاه حضور یافته اید که علاوه بر اینکه ترکیب سالن را بیشتر دولتمردان و وابستگان به دولت تشکیل می داده اند، امروز برای اولین بار آنهم تنها برای 4 دقیقه به برخی تشکلهای منتقد اجازه سخن گفتن داده شد، حال این ادعای شنیدن سخنان منتقدین از کجا آمد؟ جز این بود که شما بیش از 33 بار با الفاظی چون بی شناسنامه، برو به جهنم، متحجر، افراطی، تازه به دوران رسیده و... به منتقدین حمله کردید؟ آیا جز این است در طول دو سال گذشته بارها دهان منتقدین توسط وزارت ارشاد و وزارت علوم بسته شده و از سوی دیگر فتنه گران هر روز به اسامی مختلف و با استفاده از اماکن و امکانات دولتی در دانشگاه های مختلف به ارکان مختلف نظام حمله می کنند؟ دم خروس را ببینیم یا قسم حضرت عباس را باور کنیم؟

3) شما در جایی دیگر گفتید: همه آن چه به من گفته می شود این است که فضای دانشگاه سال 94 نسبت به 92 زمین تا آسمان فرق کرده است. من از شما می پرسم سال 90 و 91 به راحتی می‌توانستیم برای 16 آذر اجتماع داشته باشید الان سال 93 و 94 همه دنبال 16 آذر هستند زمانی بود کسی جرات نمی کرد بگوید جنبش دانشجویی از این کلمه می ترسیدند.

دقیقا سخن شما درست است. امروز فضای دانشگاه ها نسبت به دوسال قبل زمین تا آسمان فرق کرده است. برای دوسال پیاپی پس از 8 سال رشد و شتاب علمی، از سرعت و شتابش کاسته شد تا جایی که رهبر معظم انقلاب چندین بار در مورد آن هشدار دادند. برخی مسئولین فرهنگی وزارت علنا می گویند برنامه ی فرهنگی دعا و عزاداری اباعبدالله(ع) نیست و کنسرت موسیقی و اردوهای مختلط جای آن را گرفته است تا جایی که باز هم مقام معظم رهبری چندین بار هشدار دادند که حتی در صورت عدم حل مساله خودشان ورود خواهند کرد. میزان بیکاری در فارغ التحصیلان به نحو نگران کننده ای به رقم 43 درصد رسیده است..

جنبش دانشجویی که بالاخره در حد 4 دقیقه پس از 800 روز در مقابل شما فرصت سخن یافت، هنوز گرمای سیلی انمن فرهنگ و سیاستی ها بر گونه ی دختر چادری منتقد در دانشگاه یاسوج گرم است! حال نکند تعریف ما از زمین تا آسمان با شما فرق دارد یا تعریف ما با شما از جنبش دانشجویی؟

4) شما در بخشی دیگر افزودید: برخی فکر می کنند دولت یازدهم دولت لبخند و مذاکره در دنیا است اما در ساخت سلاح و بنیه دفاعی کمتر است. این دولت در طول دو سال در بنیه دفاعی در سلاح‌های راهبردی کاری که انجام داده به اندازه ده سال قبل بوده است.

حقیقتا این دیگر اظهر من الشمس است. اما بد نیست نگاهی به آمارهای رسمی منتشره توسط خود دستگاههای دولتی در این زمینه بندازیم. در مورد بودجه وزارت دفاع و دیگر نهادهای نظامی نیز: کاهش ۶۵۴ درصدی بودجه سال ۹۳ وزارت دفاع نسبت به سال ۹۲ و کاهش ۵۱۳ درصدی بودجه سال ۹۴ نسبت به سال ۹۲ از نتایج کاهش بودجه دفاعی در دولت یازدهم، متوقف شدن بسیاری از پروژه های حیاتی نظامی کشور چه در حوزه تحقیقات و توسعه و چه در حوزه تولید و همچنین تعدیل بسیاری از کارکنان ارزشمند دفاعی با توجه به تهدیدات روز افزون منطقه ای می باشد. بنا بر اظهارات رئیس ستاد مشترک ارتش ما در بین ۱۶کشور منطقه از نظر بودجه نظامی رتبه ۱۵ را دارا می باشیم.در کنار اینها انحلال سازمان فضایی ایران و کاهش بودجه بسیاری دیگر از نهادهای نظامی ما مانند ارتش و سپاه پاسداران را نیز در نظر بگیرید.

5) در یکی از مهمترین بخشها گفتید: امسال سال بسیار سختی است ممکن است از نظر آمار رشد اقتصادی از سال گذشته وضع ما پایین تر باشد ولی باز هم مثبت خواهیم بود.
در طول یکسال گذشته یک میلیون نفر از کار بی کار شده اند و هر روز بر تعداد فارالتحصیلان بیکار افزوده می شود و دولت ادعای عبور از رکود دارد در حالی که 3 وزیر اقتصادی بعلاوه وزیر دفاع( ضامن امضاها!) در مورد بحران پیش رو به شما نامه می زنند.

بسته خروج از رکود که در اولین مرحله اش با دبه کردن خودروسازان اکنون رو به شکست می رود. خبری از طرح کارت اعتباری خرید کالا نیست. ماجرای سبد کالا هم که هنوز فراموشمان نشده است. این آمارهای رمسی منتشره از سوی نهادهای خود دولت را نظاره کنید: طبق گزارش مرکز آمار ارزش ریالی واردات کشور در دولت یازدهم تقریبا ۲ برابر دولت دهم است؛ به عبارت دیگر در دولت یازدهم واردات به کشور ۹۲ درصد افزایش یافته است.

در دولت یازدهم واردات از چین به میزان ۴۶.۴ درصد افزایش یافته است. رتبه ایران در رده‌بندی جهانی جذب سرمایه گذاری خارجی نیز از این نظر طی سال‌های ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴، با نزول ۲۵ همراه شده و به ۷۴ رسیده است. در کنار این واردات دو محموله ۸۰۰هزارتنی عظیم شکر و ماندن شکر کشاورزان بر روی دستشان؛ واردات کالاهای لوکس؛ خودروهای گران قیمت با ارز دولتی و … محاسبه کنید! اینها مشتی از خروار خروار وضعیت اقتصادی مردم پس از دولت یازدهم است. حال ریاست دولت یازدهم و دیگر مسئولان دولتی درست برخلاف مشی دوساله قبلی خود در سخنرانی ها و مواضعشان که سعی می‌کردند همه چیز از آبخوردن مردم گرفته تا رونق گرفتن سینما و کشاورزی و …. را به تحریم گره بزنند و پس از توافق به گونه ای جلوه دادند که مردم را به خیابانها کشانده و امید رفع سریع مشکلات را به مردم وعده داده و دم از تحول اقتصادی تنها در ۱۰۰ روز می زدند امروز اینگونه سخن می گویند! مردم خود بهترین داورانند.

6) در بخشی دیگر افزودید: ما در شرایط بعد از برجام و تحول اقتصادی هستیم در شرایط تعامل با دنیا هستیم دانشگاه ها از این فرصت برای تعامل علمی با دنیا باید استفاده کنند. اینجا نیز گفتند: مردم در انتخابات سال 92 مسئله هسته ای را به بحث گذاشتند این آغاز پیروزی ملت بود. آیا معنی این حرف این است که ما با دنیا حرف نزنیم؟ اگر ما مشکلی با دنیا داریم بجنگیم؟

بد نیست کمی دستاوردهای تعاملی که از نظر ایشان اوج گرفته را باهم مرور کنیم: افزایش تهدیدات از طرف مذاکره کننده غربی به از بین بردن ارتش ایران و بیش از دهها بار تهدید نظامی شدن تهدید به حمله از سوی کشور عربستان سعودی و به نصف رسیدن درامد نفتی (که مهمترین بخش درامدهای ملی ماست) با افزایش تولید نفت عربستان در پازل آمریکا آن هم درست در جایی که نزدیکان ریاست جمهور تعامل را با غش کردن به سمت دولت سعودی اشتباه گرفته بودند!

تهدید و توهین از سوی کشور چندصدهزار نفری جیبوتی. بازگردانده نشدن احترام به پاسپورت ایرانی و انگشت نگاری و توهین حتی به نمایندگان مجلس شورای اسلامی در کشورهای منطقه. ماجرای فرودگاه جده و تجاوز به دو نوجوان ایرانی.

کشتار و فاجعه ی منا و طلبکار بودن دولت عربستان از کشور ایران تا جایی که حتی جنازه های شهدای مارا تحویل نداده و عدم اعطای ویزا به نماینده رسمی دولت جمهوری اسلامی و وقت ملاقات ندادن وزیر امورخارجه ی عربستان به ظریف در نیویورک، تهدیدات و اتهامات گسترده توسط سران عربستان علیه ایران، تهدیدات و توهینهای اردوغان و سران کشور ترکیه و تهدید تلفنی  شما توسط اردوغان و... جناب رییس جمهور! اینها نیز توهم توطئه است؟

7) در بخش آخر نیز گفته اید: نظرم نسبت به شورای نگهبان نظر قانون اساسی است؛ قانون اساسی شورای نگهبان را ناظر می داند ما هم ناظر می دانیم. سخن شما در حقیقت همان سخن دلسوزین نظام و مقام معظم رهبری است که شورای نگهبان وظیفه اش در حیطه ی قانون اساسی است. اما اینجا نکته ای نهفته که نباید دور از نظر داشت. آنهم اینکه شما مدتی قبل در اظهاراتی جنجالی در حمله به شورای نگهبان سخنانی را ایراد کردید که با واکنش مقام معظم رهبری، رییس مجلس خبرگان، اعضای شورای نگهبان، برخی نمایندگان مجلس، فرمانده سپاه پاسداران و بسیاری از کارشناسان رو به رو شد.

حال امیدواریم برداشت شما از نظارت در قانون اساسی، برداشتی که آن موقع مطرح کردید نباشد و اصلاح کرده باشید چنانچه خود امروز و بارها گفته اید اگر قدرت در هر کشوری مورد انتقاد و سوال قرار نگیرد به انحراف و استبداد خواهد کشید.