به گزارش خبرنگار «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ یکی از فعالیتهایی که در سالهای اخیر بین دانشجویان برای سپری کردن ایام تعطیلی شهرت پیدا کرده، اردوهای جهادی است؛ اما ماهیت آن با اردوهای دانشجویی زمین تا آسمان تفاوت دارد.
صفحات اول مجلات و سایت ها و …، پر شده از تصاویر افراد مشهور؛ افرادی که گاهی به دلیل ویژگی های ابتدایی شهرت یافته اند و کار خاصی را انجام نداده اند.
اما همین نزدیکیها بین ما جوانان و دانشجویانی هستند که گرچه به چشم ما نمی آیند و شاید هرگز کسی هم آنها را نشناسد، اما بزرگترین قدم ها را به بزرگی همتشان در پیشرفت کشور بر میدارند.
باتجربههای این حرکت جمعی میگویند بچه های جهادی بهتر است که قبل از رفتن به این اردو، اهداف خود را مشخص کنند و به صورت تخصصی و با آمادگی کامل، پا در این راه بگذارند.
خوب است کمی با دقت تر به اطرافمان نگاه کنیم، آنها بین ما هستند؛ می شود نامشان را گذاشت ستارگان گمنام، اما درخشان آسمان ایران؛ ستارگانی که در اردوهای جهادی خوش درخشیدند و به کمک مردم محروم این مرز و بوم شتافتند.
دانشجویان شرکت کننده در اردوهای جهادی، سختیها را به جان میخرند و به کمک محرومین و حل مشکلات آنان میروند.
اردوهای جهادی اما با رویکردهای متفاوت و اهداف مختلف و متنوعی این روزها کار خود را ادامه میدهد؛ شاید از همان روز اول که دانشجویان با چند بیل و کلنگ راهی مناطق محروم از امکانات رفاهی و زندگی شدند تا گوشهای از مشکلات عمرانی روستاها را بهبود ببخشند، کسی فکر نمیکرد امروز گروهها و قرارگاههای جهادی گام محکمتر با جنس متفاوتی از قبل در راستای بهبود شرایط روستاها بردارند.
عمران و آبادانی
اردوهای جهادی امروز در بخشهای مختلفی مشغول فعالیتند که مهمترین آنها عمران و آبادانی، فرهنگی و پرورشی، پزشکی و درمانی و همچنین کارآفرینی است.
حکایت بخشهای عمرانی قرارگاههای جهادی، با گوش و چشم مخاطبین خیلی غریبه نیست و هر کسی که حتی نامی از گروه و اردوی جهادی به گوشش خورده باشد از حال و احوال بخش عمرانی و کم و کیف آن باخبر است، حال آنکه بسیاری از دانشجویان فعلی و سابق حتی شرکت در این اردوها را تجربه کردهاند.
اما نامگذاری بخش عمران به این دسته از فعالیتها، دلیل بر تخصص صرف در این زمینه نیست و حتماً دانشجویان از تمام رشتههای و گرایشهای دانشگاهی میتوانند برای شرکت در این بخش از فعالیتهای گروههای جهادی شرکت کنند.
از طرفی این بخش از اردوهای جهادی محدود به دانشجویان نیست و حتی بسیجیان و گروه ها و دستههای مختلف از سراسر کشور که تمایل حضور و کمک در بخش عمرانی قرارگاههای جهادی را دارند میتوانند به این مهم دست یابند.
خدمات درمانی و پزشکی
روستاها و مناطق محروم همیشه از نبود امکان مهم خدمات سلامت و درمانی رنج میبرند؛ هرچند در مناطق معدودی، پزشکان و نمایندگان وزارت بهداشت به صورت موقتی ممکن حضور چرخشی داشته باشند اما ارائه خدمات کامل پزشکی با ابزار و وسایل مجهز به تکنولوژی روز برای این مناطق آرزوی دیرینهای است که هنوز محقق نشده است.
اهالی این مناطق برای دریافت خدمات کامل پزشکی همواره باید به نزدیکترین بیمارستان یا درمانگاه مجهز در نزدیکترین شهر یا شهرستان مراجعه کنند که غالبا به علت ناهمواریهای موجود در مسیر، هزینه رفت و آمد و عدم زمان کافی این اتفاق به ندرت امکان پذیر است.
دانشجویان جهادگر رشتههای علوم پزشکی و پیراپزشکی اما با نهایت تلاش خود توانستهاند این مشکلات را تا حدودی حل کنند؛ خدمات درمانی متنوع با کیفیت بالا و تجهیزات مناسب، از جمله نتایج تلاشهای دانشجویان علوم پزشکی در گروه ها و قرارگاه های جهادی است.
خدمات فرهنگی و پرورشی
محروم بودن مناطق روستایی در بعضی از قسمتهای کشور، شامل فقدان محیط آموزشی مناسب نیز میشود. گرچه این مشکل را از سالهای قبل با مسئله سربازمعلم و دانشگاههای پرورش معلم و استاد حل کردهاند اما هنوز تنوع لازم در این خصوص وجود ندارد.
دانش آموزان یک روستا در مقاع مختلف مجبورند با یک یا حداکثر دو استاد تمام مقطع تحصیلی خود را بگذرانند و در این میان اگر خوشبینانه مسئله درسی آنها بدون کم و کاست سپری شود، فقدان سپری کردن کلاس و واحدهایی از قبیل ورزش، پرورشی، اخلاق، هنر و ... غیرقابل اغماض است.
خلاقیتهایی از این جنس که در آینده برای دانش آموزانی که قرار است وارد بازار کار شوند میتواند تاثیرات بسزایی بگذارد؛ مخصوصا دانش آموزان دختر که احتمالا تربیت مسئلهای به نام "سلیقه" در آنها کمک بسزایی در رقم زدن آیندهشان است.
برای این قبیل مشکلات هم اردوهای جهادی برنامه دارند؛ این بخش اما غالبا با محوریت دانشجویان دختر انجام میشود و با برگزاری کلاسهای آموزشی و پرورشی در بین دانش آموزان و حتی بزرگترهایی که در آن مناطق زندگی میکنند اما از کلاسهای هنری خانگی تابحال بی بهره بودهاند، کمک شایانی به آنها میکنند.
کـــارآفــــرینـی
یکی دیگر از بخشهای جدیدالتاسیس ادوهای جهادی، پرورش ظرفیتهای بالقوهای است که در مناطق محروم، فروخفته و در صورت بالفعل شدن آن میتواند یک منبع درآمد برای روستا و مردم آن شود.
این نیز بر عهده دانشجویان جهادگر است که با سنجیدن استعدادهای منطقه مورد نظر و بررسی امکانات موجود یا در دسترس آن روستا، زمینه آغاز یک فعالیت اقتصادی تخصصی برای آنجا را فراهم کنند و به تدریج باید منتظر نتایج بالفعل شدن پتانسیلهای مناطق محروم و سرازیر شدن امکانات در آنجا بود.
