با توجه به تعریفی که از امنیت گذشت، بومی بودن الگوی آن ضروری می نماید، زیرا درک اینکه چگونه باید برای یک ملت تامین امنیت شود به هویت و سبک زندگی آنها باز می گردد. الگوی اسلامی - ایرانی تامین امنیت با توجه به اینکه می تواند بر مدار ذهنیت جامعه ایران شکل بگیرد و توسعه پیدا کند، می تواند موجبات آرامش اجتماعی را بوجود بیاورد.
خبرنامه دانشجویان ایران: علیرضا خرم روز// امنیت مقوله ای است که مانند اکسیژن عمل می کند. در زمان بودن آن درک عمیقی از آن وجود ندارد ولی در زمان نبود آن تمامی آحاد جامعه به تکاپو می افتند. مقوله امنیت در سیر حاکمیت جایگاه ویژه ای دارد زیرا ثبات دولت و ملت به آن بستگی دارد، معنای امنیت از حیث لغوی برابر نهاد ((security))، ((الامن)) و ((الامان)) است.
در زبان فارسی به ایمن شدن، در امان بودن. بی بیمی تعریف شده است و به همین سیاق موضوع کار دستگاه های نظامی و انتظامی دانسته شده که به امنیه تعبیر می شود. در زبان عربی مشتقات متفاوتی از آن ارائه شده که بر محور معنایی اطمینان، در امان بودن، ضمانت و محافظت، حمایت و مورد اعتماد و اطمینان قرار دارند.
در زبان انگلیسی این مفهوم از واژه ی لاتین security از ریشه ((secures)) مشتق شده که به معنای رهایی از ترس یا نگران و یا امان، اطمینان، حفاظت و صیانت به کار رفته است. آنچه در این کاربردها در خور توجه می نماید، شباهت معانی لغوی امنیت است که حکایت از وجود مدلول نسبتا مشابهی نزد زبان شناسان مختلف از واژه ی امنیت دارد.
برخلاف معانی لغوی، در سطح اصطلاحی، برای امنیت معنای اجماعی وجود ندارد و مشاهده می شود که تعاریف اصطلاحی متفاوت و حتی متعارضی از امنیت ارائه شده که ادعای وجود اجماع را نزد نخبگان این حوزه تعضعیف می نماید. با یک بررسی اجمالی مشخص می شود که بیش از ۱۵۰ تعریف مختلف (از حیث معنا و بعضا از نظر زبان شناختی) از امنیت ارائه شده که در گذر زمان در حال افزایش می باشد.
اگر چه این رشد و توسعه معناشناختی، شاخصی برای توسعه مفهومی واژه ی امنیت می باشد، اما نمی توان منکر این واقعیت شد که نیل به تصویری واحد از آن را بادشواری مواجه ساخته است.
به همین خاطر لازم می آید تا با نسبت به ترکیب و تلفیق تعاریف موجود و استنتاج اصول معنایی و معرفت شناختی مشترک آنها اقدام نمود تا بتوان از آن اصول و مبادی به عنوان حداقل های مشترک و اجماعی بین تحلیل گران امنیتی در مقام کاربرد تخصصی این واژه یاد نمود . از این منظر، می توان به دو گفتنان امنیتی رسید:
الف--امنیت سلبی:
وضعیتی که در آن منافع بازیگر از سوی دیگر بازیگران مورد تهدید واقع نشده و یا در صورت وجود تهدید احتمالی ، امکان مدیریت آن برای بازیگر(هدف) وجود داشته باشد.
ب--امنیت ایجابی:
امنیت وضعیتی است که در بین خواسته ها و داشته ها در یک واحد سیاسی معین ،متناسب با ضریب ایدئولوژیک (آن واحد)، تعادلی وجود دارد که نزد بازیگران (آن واحد) تولید رضایت می نماید .
با توجه به تعریفی که از امنیت گذشت، بومی بودن الگوی آن ضروری می نماید، زیرا درک اینکه چگونه باید برای یک ملت تامین امنیت شود به هویت و سبک زندگی آنها باز می گردد. الگوی اسلامی –ایرانی تامین امنیت با توجه به اینکه می تواند بر مدار ذهنیت جامعه ایران شکل بگیرد و توسعه پیدا کند، می تواند موجبات آرامش اجتماعی را بوجود بیاورد.
زیرا عدم الگو سازی بومی برای تامین امنیت ، منجر به القای نا امنی ذهنی می شود و همین امر از حیث روانی آرامش را به مخاطره می اندازد. عدم تطابق الگوی امنیتی و شاخصه های فرهنگی، بطور عملی امکان ساخت امنیت ملی را هم چنان که در پرسش اصلی عنوان شده است غیرممکن می سازد، نقش الگوی بومی امنیت جهت تامین آرامش روانی جامعه نقش کلیدی دارد و تدوین کنندگان الگوی اسلامی- ایرانی پیشرفت باید توجه ویژه ای به تطبیق این الگو با هویت جامعه داشته باشند.
