به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ شاید اولین تنه سیاسی را این روزها حسام الدین آشنا، مشاور رسانه ای رئیس جمهور به اقای ضرغامی زده باشد. آنجایی که عزت االله ضرغامی در پست اینستاگرامی خود نیش تری به آشنا زد و از ماموریت او و اتاق عملیات روانی دولت پرده برداشت، اما این کار ضرغامی از سوی آشنا بی جواب نماند و وی نیز در جواب او و با صراحت از رئیس پیشین صدا و سیما خواست که اگر قصد حضور در انتخابات ریاست جمهوری را دارد آن را موکول به چهار سال آینده کند. یک درخواست دوستانه ضمنی!
اما در پس این درخواست و دعوت به صبر چه چیزی است؟
آن چیزی که شاید باعث عصبانیت مشاور رسانه ای رئیس جمهور شده است را باید لو رفتن ماموریت محوله او عنوان کرد. باید کارویژه این روزهای «آشنا» را این دو کار دانست. نظارت بر عملکرد کاندیدهای احتمالی ریاست جمهوری و البته داشتن برنامه در جهت «مهار» آنها. اگر نخواهیم این مهار را تخریب بنامیم.
در روند شناسی روزنامه ها و رسانه های اصلاح طلب و حامی دولت، «پروژه مهار» کاندیدهای احتمالی حدود یک ماه پیش در اتاق عملیات روانی دولت کلید خورده بود، آنجایی که ابتدا اندیشکده ها غربی و سپس رسانه های داخلی شروع به حضور احتمالی سردار قاسم سلیمانی در عرصه انتخابات کردند. قاسم سلیمانی در مراکز افکار سنجی کشور بالاترین محبوبیت را دارد و در صورت حضور او در عرصه سیاست به قطع باید روحانی را بازنده انتخابات دانست. اما این اتاق عملیات روانی کار خود را با سردار سلیمانی شروع کرد. مهدی خزعلی آغاز کننده کار بود. آنجایی که سردار را مولد ظهور داعش و شرایط بد منطقه نامید تا بعد از آن رسانه های همانند تابناک، خبر آنلاین و با هم افزایی شبکه های اجتماعی از در خیرخواهی به سردار گوش زد کنند که عرصه سیاست عرصه نیرنگ و بازی های این چنینی است و شان سردار حضور در این چنین فضایی را اقتضا نمی کند.
غلامرضا ظریفیان در روزنامه اعتماد نیز سلیمانی را پاسدار ارزش های نمادین جنگ نامید و حضور وی را در عرصه سیاست ضربه به آن ارزش ها خواند. از سوی دیگر احمد شیرزاد نیز در مورخ 27/6 در همان روزنامه سیاست را عرصه نقدهای بی رحمانه دانست و به صورت نرم خبر از برخوردهای تخریبی رسانه های نسبت به سردار داد. اما همه کارشناسان سیاسی اصولگرا این را می دانستند که سردار سرافراز اسلام هیچ گاه وارد عرصه سیاست نخواهد و در نهایت نیز ایشان در گرماگرم جنگ با تروریست ها تکفیری برای آرام شدن صفوف داخلی و البته آشفته نشدن خواب برخی از سیاسیون اعلام کرد که هیچگاه لباس سربازی را از تن خارج نخواهد کرد.
قالیباف نفر دوم این پروژه مهار بود، و به یک آن مسئله واگذاری املاک به صورت گسترده و در شبکه های اجتماعی بزرگ نمایی شد تا علاوه بر همسان گزینه با خیانت فیش های نجومی دولت مردان نفر دوم یکی از رقیبان جدی روحانی نیز اسیر حاشیه ای بشود که از لحاظ قانونی اثبات نشد. اما قالیباف به شدت در تار های درهم تنیده شده رسانه ها اسیر شد.
حال این پروژه کوتاه مدت در حال شناسایی، نبض سنجی و مهار(بخوانید تخریب) کاندیداهای احتمالی جریان رقیب است. ضرغامی یکی از این کاندیداهاست که البته اشاره کرده است که در انتخابات حضور پیدا نمی کند اما به هر صورت در شبکه رصد اتاق عملیات روانی قرار گرفته است و اقدامات او و البته در اتاق های دربسته ای، اسناد زندگی کاری و شاید خصوصی او نیز در حال ورق خوردن است تا شاید او نیز کاری و قدمی به خلاف گذاشته شده باشد. جلیلی، فتاح، نیک زاد و خیلی های دیگر نیز رصد می شوند.
در این پروژه مهار بهترین روش اجرایی سوختن مهره هاست، آنها شناسایی می شوند، در رسانه های بزرگ نمایی می شوند و سپس مهار می شوند.
البته ضرغامی بهتر است که تذکر دوستانه آقای مشاور و البته همکاران سابق و فعلی او را جدی بگیرد و او نیز این را بداند که تکنیسین های عملیات روانی اصلاح طلب برنامه جامعی برای رقیبان خود در این دور انتخابات تدارک دیده اند. دولتی که ضعیف ترین دولت اجرایی بعد از انقلاب بوده است و حضور مجدد او در کاخ ریاست جمهوری در هاله ای از ابهام قرار گرفته است. به هر صورت دولتی که کارنامه موفقی برای اقدامات خود ندارد شاید حق هم داشته باشد که با اقدامات رضاخانی در حوزه رسانه رقیبان خود را دعوت به تامل و توصیه به صبر کند!
1395/07/10 - 10:58
