بی‌هیچ لُکنتی آمریکا را کدخدا ننامیدند!

مخالفم. متن احساسی نوشته شده

متاسفانه وضع داخلی ایران با تغییر دولت هیچ تغییر بنیادی نخواهد کرد. فقط یک دسته ای که کلیددار هستند کشته می شوند و یا فرار می کنند و یک دسته دیگری کلیددار می شوند. وضع امثال شما هیچ تغییر بخصوصی نمیکند. علت این عدم تغییر وضع مردم در عدم تغییر مناسبات اجتماعی و ذهنیت ملی است که ما از اسلاف خود به ارث برده ایم. آدمهایی که در عصر کنونی در جغرافیای زندگی می کنند که اسم ایران روی آن گذاشته اند، از سنخ انسان اندیشه ورزی نیستند که تا چند صد سال پبش در همین جغرافیا زندگی می کرده است.
افراد فعلی، وارث یک سری آداب و روسوم، ذهنیت و روابط اجتماعی هستند که شاخصه اصلی آن اشرافیت و سلطنت است. روابط اجتماعی ما، اشرافیت گرا و سلطنت مآب است. شاخصه بعدی آن، خود گمشدگی است. ذهنیت آدم های فعلی این جغرافیا، مسلم میداند که تنها راه پیشرفت، تقلید و کپی برداری از فرنگ است. به عبارت بهتر فرنگی مآب است. اعتقاد عملی دارد که هرچقدر بیشتر فرنگ زده باشد، متجددتر و پیشرفته تر است. عمیقا اعتقاد عملی دارد که هرچه بیشتر فرنگی باشد، فکرش و ذهنش بیشتر پیشرفته تر است. البته این باورگروهی، یک خرافه قجری و پالانی، بیش نیست. دقیقا همین تفکر و ذهنیت عملی است که مانع پیشرفت فنی و صنعتی ایران شده است.
همین غرب زده ها هستند که تابحال نگذاشته اند، ابتکار و اختراع در این مملکت بصورت بومی، جوانه بزند و از سرچشمه اصلی هویت ملی و اصیل خود این ملت، بطراود و بروز کند. گذاره های صنعتی یک ملت را نمی شود از خارج خرید و وارد کرد. عبور از مرحله جامعه سنتی - کشاورزی گذشته به جامعه مدرن صنعتی - تجاری پیشرفته، باید از کنه و ریشه همان سنت قدیم بجوشد و بیرون بیاید. غرب زده ها، بجای مدرن کردن ریشه خود، خود را رگ و ریشه کنی می کنند و انتظار دارند که با عاریه گرفتن رگ و ریشه، از این وآن طرف دنیا، مدرن بشوند. این چیزی بیش از یک خرافه ابلهانه نیست که جامعه ای رگ وریشه خود را از جایی خارجی عاریه بگیرد. به عبارت دیگر، عبور از گذشته سنتی به آینده مدرن باید از همان سنت ها و آیین گذشته سرچشمه بگیرد و این امر نمی شود وارداتی از غرب و یا از جای دیگری خارج از محوطه سنتهای اصل یک جامعه باشد. پیشرفت فنی و توسعه اقتصادی پایدار و کارساز است که عبور از گذاره های صنعتی آن بومی باشد نه عاریتی از خارج. اگر این امر وارداتی شد، نتیجه ای جز استعمار و بردگی نخواهد داشت.

کاسترو اشتباه کرد. او با سوزندان جسدش راهش را هم سوزاند. قبر رهبران امتها و جسد آنها باید به عنوان پناهگاه و ملجا پیروانشان باقی بماند. حتی خود کمونیستهای شوروی تا کنون جسد لنین را حفظ کرده اند.