سخنی با هم‌قطاران در دوران پسامناظرات

خبرنامه دانشجویان ایران: حسین زینلیان// مناظرات سه گانه ی صدا و سیما با تمام تلخی ها و شیرینی هایش تمام شد و برآیند سه مناظره ی سیاسی و اجتماعی و اقتصادی، عیان شدن ناکارآمدی دولت پیر و خسته ی تدبیر و امید از زبان سه کاندیدای جبهه ی انقلاب بود که با آمار و سند نشان دادند در 4 سال گذشته چه بر سر مملکت آمده و چگونه عده ای کاسب، در این وضعیت که خانواده هایی در حاشیه ی شهرها و روستاها با 45 هزار تومان پول یارانه و حدود 50 هزار تومان پول کمیته امداد با زجر و مشقّت سپری می کنند، برادران و دختران و بستگانشان را بر سر سفره ی بیت المال نشانده و حقوق های نجومی و پاداش های میلیاردی را بین رفقایشان تقسیم می کنند و دستشان را از جیب ملت خارج نمی نمایند.

و مناظره ی سوم برآیند تمام بداخلاقی ها و توهین هایی بود که رئیس جمهور در 4 سال گذشته در پاسخ سوالات منتقدین آن را تمرین نموده بود و هر چقدر ایشان را به سعه ی صدر و اخلاق مداری در مواجه با سوالات و مشکلات واقعی کشور دعوت نموده بودیم، ایشان باقی ماندن در قدرت و صندلی ریاست جمهوری را بر اخلاق و انصاف و عدالت ارجح دانسته و با هر حرکت و دست و پا زدنی سعی بر کاهش آرای دیگر کاندیدای رای آور نمود تا در نفی بقیه خود را اثبات نماید.

و در این نفی از گازانبر و لوله و دروغ ارسال پارچه سبز و نبات تبرکی و ده ها مورد دیگر استفاده نمود تا ملت ایران شاهد پدیده ای در سال 96 باشند که نه کار می کند نه کشور را جلو می برد بلکه زیر عمامه ی سفیدش حاشیه ی امنی برای اقوام و دوستانش ایجاد نموده و  از پاسخگویی عملکرد 4 ساله اش فرار هم می نماید.

البته با پایان مناظره ی سوم که برنده ی قاطع و مشخصی نداشته و هر فرد از ظن خود، کاندیدایش را با اغماض پیروز مناظره ی سوم قلمداد می نماید، اکثریت ملت شریف ایران به مدت یک هفته در فکر فرو رفته و تصمیمی سرنوشت ساز برای خود و کشور در تغییر یا استمرار دولت یازدهم خواهند گرفت.

و در این میان با اوج گرفتن غبار چکاچک شمشیرها در جنگ جبهه ی محرومان و 96 درصدی ها و مبارزین دیرین انقلاب علیه تکنوکرات های ناکارآمد و اصلاح طلبان و 4 درصدی ها در مناظره ی سوم، عده ای هم قطار در این فضای فتنه گون قدرت تحلیل و تاثیر مردم در مواجه با واقعیت ها را دست کم گرفته و مردمی که در مناظره ی اول و دوم برنده ی مناظرات را طبق اکثر نظرسنجی ها به صورت قاطع حامیان تغییر دولت کنونی می دانستند را از یاد برده اند.

لازم به ذکر است در دوران پسا مناظرات پاسخ به شبهات و سوالات چهره به چهره به خصوص گفت و گو در فضای حقیقی و غیر مجازی با فراموش شده هایی که صاحبان حقیقی انقلاب بوده و صدها کیلومتر از قلب پایتخت دور هستند و اهمیت رایشان با رای چهار راه ولیعصر و میدان ونک و تجریش هیچ تفاوتی نداشته بلکه با توجه به تمام بی عدالتی ها و محرومیت ها قابل احترام تر است می تواند از هرکاری مهمتر بوده و تاثیرگذار تر باشد.

و تاکید کنم که این یک هفته ی آخر انتخابات نه تنها سرنوشت 4 سال کشور، بلکه می تواند سرنوشت انقلاب اسلامی ایران را تغییر نماید.