به گزارش خبرنامه دانشجویان ایران به نقل از فرهیختگان آنلاین، این روزها گوشهگوشه شهر پر از کافههای مختلف است که با منوهای متنوع خستگی را از دل مشتریان بیرون میکنند. کافهدارها به دنبال این هستند تا در یک ساعتی که مشتری در کافهشان نشسته است، از محیط لذت ببرد تا برای بار اول و آخرش نباشد که به آنجا سر میزند و مشتری همیشگی کافه شود.
در کافه فیروزه صدای آب حوض کوچک وسط کافه و رنگ فیروزهای که همه جا را پر کرده، محیط را دلنشین و چشمنواز کرده است، بهطوری که ناخودآگاه میخواهی دور تا دور این کافه خاص را بگردی.
ورودی کافه با عکسهای مختلفی از شهدا تزئین شده است؛ عکسهایی از شهدای هستهای، شهدای امر به معروف، شهدای دفاع مقدس، عکسی از امیرکبیر هم در بین عکسها به چشم میخورد. آنقدر عکسهای جالب روی دیوار در کنار هم چیده شده است که هرکسی وارد کافه میشود، میخواهد چند دقیقهای را کنار عکسها بایستد.
کافه فیروزه که اسمش به نوع دکوراسیون داخلی آن هم بسیار میآید، کافه جدیدی است که توسط چند جوان محله فرجام افتتاح شده است؛ کافهای برای اهالی فرهنگ و هنر انقلاب.
محمدرضا ربیعی، یکی از مدیران این کافه درباره چرایی برپا کردن این کافه میگوید: «در تهران چند جایی مانند این کافه افتتاح شده است که فضایی مخصوص خانوادههای مذهبی دارد تا در آن به راحتی رفت و آمد کنند. از سال گذشته به ذهنمان رسید که میتوانیم در شرق تهران هم این فضا را ایجاد کنیم، برای همین با مسئولان سرای محله فرجام صحبت کردیم تا فضایی را در اختیار ما بگذارند.»
ربیعی میگوید: «از ماه رمضان شروع به آمادهسازی این فضا کردیم؛ حوض و هر چیزی که در این فضا میبینید با کمک همه دوستانی آماده شده که در این فضا کار میکنند. اینجا علاوهبر کافه قرار است پاتوقی باشد برای جلسات فرهنگی از جمله شب شعر، شب طنز و رونمایی کتاب.»
ربیعی درباره هدف اصلیاش از افتتاح کافه فیروزه میگوید: «برنامههای فرهنگی این منطقه شاید در مساجد یا در مراکز فرهنگی از جمله فرهنگسراها برگزار میشد اما اگر این برنامهها گرد یک مرکز تفریحی مثل همین کافه برگزار شود باعث همافزایی و تاثیرگذاری بیشتر میشود. این کار باعث میشود که کارهای فرهنگی و تفریحی با یکدیگر ادغام شوند. در مراسم افتتاحیه هم همین کار را کردیم؛ از همه کسانی که میشناختیم در حوزه فرهنگی فعالیت دارند دعوت کردیم تا ضمن آشنایی با این مکان، آن را برای پاتوق فرهنگی خود در نظر بگیرند.» صدای موسیقی آرام و بیکلامی در فضای کافه پیچیده است. از او میپرسم برای موسیقی هم برنامه خاصی دارید، میگوید: «برنامه خاصی برای موسیقی نداریم اما ترجیحمان این بود که موسیقی بیکلام داشته باشیم تا برای همه قشرهایی که به کافه میآیند مناسب باشد؛ اما شاید بعدها فکری هم برای موسیقی زنده و با کلام کنیم.»
طاقچههای کوچکی دور تا دور کافه تعبیه شده و روی آن کتابهای کوچک و بزرگ گذاشته شده است؛ ربیعی در مورد این کتابها میگوید: «چون در کافهها افراد شاید برای یک یا چند ساعت حضور دارند، تصمیم گرفتیم کتابهایی در این فضا داشته باشیم تا اگر خواستند آنها را مطالعه کنند. محتوای کتابها بیشتر دفاع مقدسی و مذهبی است ولی همه نوع کتابی در قفسهها داریم.»
کافه فیروزه فقط محفلی برای خانوادههای مذهبی نیست و همه میتوانند از این مکان استفاده کنند، ربیعی میگوید: «در این سه چهار روزی که کافه افتتاح شده فقط افراد مذهبی به کافه رفت و آمد نداشتهاند. یکی از اهداف ما با توجه به اینکه کافه در سرای محله واقع است، جذب خانوادهها و نوجوانان است. در این فضا محدودیتی برای ورود افراد نداریم؛ کافههای دیگری که مثل ما درفضای تهران هستند شاید محدودیتهایی داشته باشند اما ما اینگونه نیستیم.» کافه فیروزه در خیابان فرجام بین چهارراه خاور و ولیعصر واقع شده است. این مکان محفلی است برای همه خانوادهها، جوانان و نوجوانانی که علاقهمند به فرهنگ و هنر هستند. محلی برای دوستی و نزدیکی هرچه بیشتر مردم با هنر و کتاب.
