به گزارش خبرنگار صنفی – آموزشی «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ برخورد سرزنشوار از سوی برخی والدین با داوطلبین آزمون سراسری که هنوز سنی ندارند و تازه آماده ورود به اجتماع و نهاد بزرگ و وسیعی مانند دانشگاه هستند، از دید هیچ کارشناس و مشاور کنکوری مناسب نیست.
شرایطی که میتواند زمینه شکست خورد داوطلب مورد نظر به عنوان یک دانشجوی آینده در مقاطع مختلف تحصیلی یا آوردگاههای اجتماعی و تعامل با دوستان و هم سن و سالهای شان در دانشگاه و محیطهای دیگر را از همین بدو ورود به عرصه جوانی رقم بزند.
رهبر معظم انقلاب سال 87 در دیدار با فرهنگیان استان فارس، تاکید میکنند: «بعضی دنیا و آخرت خودشان را به راه یافتن به دانشگاه وصل کردهاند. شنیدهاید، جوانی که در کنکور رد شده، فرض کنید بلائی سر خودش آورده، یا افسردگی پیدا کرده، یا پدر و مادرش توسری بهاش زدهاند! نه آقا! دانشگاه راه رشد علمی و راه رشد تحقیق است، بسیار خوب؛ این برای کشور لازم است. شما میدانید من مروج گسترش و عمق دانش هستم و بر این معنا اصرار دارم؛ اما این معنایش این نیست که ما فروشندهی خوب نمیخواهیم، رانندهی خوب نمیخواهیم، کاسب خوب نمیخواهیم، تکنسین خوب نمیخواهیم. در همهی سطوح کشور از زن و مرد که لزوماً لازم نیست دانشگاه بروند؛ اما به تعلیمات آموزش و پرورش نیازمندند. پس آموزش و پرورش اینجور نیست که فقط مقدمهای باشد و نیمخوردهای برای دانشگاه درست کند؛ نه. دانشگاه هم خیلی خوب است؛ دانشگاه هم لازم است؛ اما دایرهی آموزش و پرورش خیلی وسیعتر از دانشگاه است.»
با این تفاسیر شاید لازم باشد نگاه عمومی نسبت به مساله کنکور و راهیابی به دانشگاه، دستخوش تغییراتی اساسی شود؛ تغییراتی که زمینه موفقیتهای دیگری نه فقط در عرصه علم و دانش بلکه در عرصه فرهنگ، جامعه و سایر ارزشهایی که جمیع آنها میتواند راه نجات یک جامعه باشد را فراهم میکند.
