اینکه این اعتراض کوتاه و تک نفره چه تاثیری در مسئله حجاب خواهد داشت، موضوع سخنم نیست.روی سخن با برخی است که دختری که دست به این اقدام زده، قهرمان و شجاع می دانند و معتقدند در تاریخ جاودانه خواهد شد!
صحبت از تاریخ و جاودانگی که شد، کمی با خود اندیشیدم. اندیشیدم به جاودانگی و به زنان جاودانه و قهرمان. به یاد می آورم در همین سرزمین نه سال های دور، در همین سال های پس از انقلاب، قهرمان کتاب "دا" را؛ دختری که آن زمان همسن و سال این دختر مخالف حجاب بود؛ همو که در زیر باران ترکش و خمپاره تک و تنها مشغول بستن زخم های مجروحان جنگی بود.آن هم نه ده دقیقه که ساعت ها و روزها …
به یاد می آورم مادر چهار شهید را که دسته گل های خود را یکی یکی برای حفظ جان و ناموس و اعتقاد این وطن و مردمش روانه جبهه ها کرد و چون پیکرشان یکی یکی برمی گشت با آنکه کمرش رفته رفته خم می شد اما خم به ابرو نمی آورد. به یاد می آورم مادرانی را که نه ده دقیقه که سال هاست چشم انتظار تکه استخوان های پاره های تن خود هستند. از جنگ و جبهه و زنان آن که بگذریم، همین یک سال پیش را به یاد می آورم که دختر تکواندوکار ایرانی با حجاب و متانت و حیا مدال برنز المپیک را از آن خود کرد.چند روز بعد بود که دختر پارالمپیک کار ایرانی با حجب و حیای ایرانی و اسلامی مدال طلای بزرگترین رویداد جهانی را کسب نمود. باز هم به یاد می آورم؛ این بار زن ریاضی دان ایرانی را که برترین جایزه های علمی دنیا را دریافت کرد. حتی دخترکان شهدای مدافع حرم را نیز در ذهنم مرور می کنم که معصومانه و نجیبانه نه ده دقیقه که تا آخر عمر خویش چشم به راه پدر و حتی پیکرش خواهند ماند.
اما حرفم این هم نیست که اگر صحبت از شجاعت و قهرمانی باشد و نام کسی باید جاودانه شود، نام زنان و دختران قهرمانی که برشمردم بیش از هرکس شایسته این جاودانگی و نشان و خطاب قهرمانی اند نه دختری که کشف حجاب ده دقیقه ای برای مطالبه و تحقق بی بند و باری و بی قانونی و عریان گشتن تنها هنر اوست.
حرفم این است که ای کاش همین مانور و کشف حجاب ده دقیقه ای یا به قول عده ای شجاعت، برای نیت دیگری انجام می شد. مثلا برای مطالبه بهبود وضع زلزله زدگان کرمانشاه؛ برای کودکان کار؛ برای زنان سرپرست خانوار و زنان دستفروش؛ برای اشتغال جوانان؛ برای کارگران بیکار شده و معوقات حقوق هایشان؛ برای محرومین و مستضعفین.
پشت کردن به اعتقادات مردم خویش و مطالبه عریانی و بی بند و باری که حتی در تاریخ باستان این مرز و بوم نکوهیده بوده و البته مانند سمی برای سلامت اخلاقی جامعه است، حتی اگر به جای ده دقیقه ده سال هم طول بکشد، هرچه باشد قهرمانی و شجاعت نیست.
*عضو سابق شورای تبیین مواضع بسیج دانشجویی مازندران
