اما میان ویدئوهایی که گوگل پیشنهاد می‌دهد به‌سختی می‌توانی ویدئوهایی را که او در حال کمک‌رسانی در کرمانشاه نشان می‌دهد، پیدا کنی. آیا واقعا حضورش کمرنگ بوده یا از دوربین فراری است؟
جواب سوال را ارجاع می‌دهم به گزارش روایت فتح از عملیات مرصاد که با قاب حاتمی‌کیا به تصویر کشیده شده بود. در این مستند حاتمی‌کیا بدوبدو دنبال سعید قاسمی می‌دود و حاج‌سعید هربار از دوربین فرار می‌کند؛ کنار خاکریزی می‌نشیند و با همان صراحت لهجه می‌گوید: «بابا نشستم دارم آب می‌خورم این رو دیگه چرا داری [فیلم] می‌گیری؟»
حاتمی‌کیای جوان هم در جواب می‌گوید: «استراحت درکردنت هم دیدنیه.»
سعید قاسمی بیشتر از همه آنهایی که با بک‌گراند چادر‌های هلال‌احمر از آبادانی کرمانشاه حرف زدند، در این مناطق حضور داشت. او در این چند ماهی که گذشت بیشتر از آنکه در تهران نزد خانواده‌اش باشد در کرمانشاه بود. توزیع امکانات و کارهای عمرانی را بدون در نظر‌گیری سلایق سیاسی انجام داد و در کنار سازندگی در کرمانشاه چند درس مهم به دیگران داد که می‌تواند در بحران‌های دیگر سبکی از مدیریت جهادی را به عرضه بگذارد.
اولین نکته این است که سعید قاسمی به دلیل تحصیلات خود در رشته معماری، سازه‌هایی با دو ویژگی مهم کم‌هزینه بودن و مستحکم بودن را در کوتاه‌ترین زمان در کرمانشاه ساخت. تخصص حاج‌سعید در گرایش مصالح نوین خود پیوند جالبی بین بهره‌گیری از علم روز در شرایط بحرانی بود.
دومین نکته درباره نوع مدیریت آقاسعید در کرمانشاه استفاده از دانشجویان به‌عنوان نیروهای فعال و بی‌منت در عرصه سازندگی بود. استفاده از نیروهای دولتی و درگیرشدن در رفت‌وآمد نامه‌های اداری یکی از معضلات اصلی در مناطق بحران‌زده است. در شرایطی که عنصر زمان از درصد اهمیت بالایی برخوردار است نیروی آماده به‌کار می‌تواند بسیاری از نیازهای فوری مناطق بحران‌زده را برطرف کند؛ تجربه‌ای که سعید قاسمی در تهیه و توزیع اقلام خوراکی و مایحتاج ضروری بلافاصله پس از حادثه با استفاده از این نیروها به دست آورد.
سومین نکته نوع تعامل سعید قاسمی به‌عنوان استاد معماری دانشگاه با دانشجوها در رابطه با مساله کرمانشاه بود. قاسمی از بحران زلزله کرمانشاه به‌عنوان یک مساله قابل بررسی در رابطه با معماری استفاده کرده که اولا هم بتواند راهکارهای علمی و فنی برای ساخت سریع خانه و کانکس برای زلزله‌زدگان استفاده کند و ثانیا به‌واسطه این اتفاق به‌عنوان یک چالش میدانی، دانشجوها را به یافتن جواب‌های علمی برای بحران‌های واقعی ترغیب کند. سعید قاسمی یک نمره عملی جداگانه برای دانشجویانش در نظر گرفت تا به کرمانشاه بیایند و درگیر این مساله شوند.
چهارمین نکته نوع فعالیت‌های قاسمی در حوزه‌های مختلف است. قاسمی یک فعال فرهنگی، راوی دفاع مقدس و کسی است که بدون رودربایستی طرفیت قطعی سیاسی در مسائل گوناگون دارد؛ اما این شعارها و موضع‌گیری‌های حاج‌سعید وقتی در کنار فعالیت‌های جهادی و بدون چشمداشت او می‌نشیند، اعتبار قوی‌ای به نظرات سیاسی و فرهنگی او می‌دهد. شعارها و نظرات او اگر به پشتوانه حضور میدانی‌اش نبود اینقدرها تاثیر‌گذار نمی‌شد. شاید این نوع رفتار‌های مکمل درس خوبی به برخی سیاسیون بدهد که گمان می‌کنند با حضور کمرنگ خود در متن ماجراها می‌توانند در فکر و نظر مردم اثر‌گذار باشند؛ هرچند افرادی که حاج‌سعید را از نزدیک می‌شناسند می‌دانند که او اگر مطمئن باشد افرادی که برای آنها خدمت‌رسانی می‌کند تا آخرین روز عمر خود نیز هم‌فکر او نباشند، بازهم بدون فرق‌گذاری به آنها کمک می‌کند.
