به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران» به نقل از افکارنیوز، محمدرضا تاجیک گفت: بعضی از بهاصطلاح اصلاحطلبان، از جریان اصلاحطلبی یک برج بابل ساختند و تلاش دارند از پلههای این برج بالا بروند و به عرش قدرت برسند. برای رسیدن به عرش قدرت، از جریان اصلاحطلبی ابزاری ساختند و کاملا ابزاری، از آن در جریان اراده معطوف به منفعت و قدرت خودشان بهره میبرند. متأسفانه وقتی هم به قدرت میرسند، تنها چیزی که در گفتار و رفتار آنها مشاهده نمیشود، دقایق گفتمان اصلاحطلبی است. چون به قدرت میرسند، توجیه میکنند که اقتضای قدرت این است و ما باید بر این اقتضا عمل کنیم تا باشیم. بنابراین چه اتفاقی میافتد؟ حیات قبل از قدرت آنها با حیات بعد از قدرتشان فرق میکند؛ یکمرتبه حول حالنا میشوند. یکباره از بازیگران ناقد قدرت به توجیهگران قدرتی تبدیل میشوند که برای بقای خود میکوشند و تئوری تغییر به تئوری بقا تبدیل میشود.
او میافزاید: عده خاصی همواره جایی که سفره قدرت پهن است، حضور خیلی پررنگی دارند و همیشه جایی که تقسیم قدرت است، حضور دارند. اینها حتی مجال را باز نمیکنند که نیروهای جوانتر و با طراوتی که در جریان اصلاحطلبی حضور دارند، در فضاهای اینچنینی قرار بگیرند. بنابراین تلاش میکنند کلیت جریان اصلاحطلبی را به سخره گرفته و از آن فرش قرمزی برای ورود به دژ قدرت بسازند؛ این خطرناک است.
از قبل هم هشدار دادهام نباید اجازه دهیم که کوتولههایی قد رشید اصلاحطلبی را به قامت و هیبت کریه و نازیبای خود دربیاورند. نباید اجازه دهیم این چهرهها را عدهای به جریان اصلاحطلبی تحمیل کنند. بارها گفتهام تا این مشکلات را حل نکنیم و اصلاحطلبی را از چنبره بعضی از به اصطلاح اصلاحطلبان خارج نکنیم، نمیتوانیم اصلاحطلبی شکوفا و بالندهای داشته باشیم.
تاجیک اضافه کرد: اگر نتوانیم در جریان کلی اصلاحطلبی اصلاحات جدی و عمیق را داشته باشیم و خود جریان اصلاحطلبی مرسوم را موضوع اصلاحطلبی قرار ندهیم، به طور فزایندهای اقبال سلبی را هم از دست خواهیم داد. اصلاحطلبان باید خرقه اصلاحطلبی را که بر تن دارند، لطیفتر کرده و تلاش کنند آن را با روح زمانه و تقاضای نسل جدید منطبق کنند. این یک تأمل جدی تاریخی را طلب میکند که متأسفانه چنین ارادهای را نمیبینم. اگر بخواهم نوعی پیشبینی داشته باشم، پیشبینیام این است که جریان اصلاحطلبی در سراشیبی مقبولیت و مشروعیت به سر میبرد.
تاجیک میگوید: وقتی جریان کلی اصلاحطلبی در مسیر نوعی احتضار قرار میگیرد، فضا گشوده میشود برای بسیاری از جریانات رادیکال و جریاناتی که هنوز متولد نشده، میتواند جریان اصلاحطلبی را بهعنوان «دیگر رادیکال» خود محسوب کند و حتی قبل از کسب قدرت، در فضای خیالواره خود جایی برای اصلاحطلبان باقی نگذارد و آنها را حذفشده تلقی کند.
