نگاه دیگر به یک معاهده

خبرنامه دانشجویان ایران: میثم گلدوست کوهساری*// کنوانسیون ملل متحد علیه جرایم سازمان یافته فراملی از معاهده های چند جانبه مورد حمایت سازمان ملل متحد در سال ۲۰۰۰ با قطعنامه‌ای به تصویب رسید که با آن کنوانسیون پالرمو گفته می شود که تاکنون ۱۸۰ کشور عضو داردو نیاز به تقویت همکاری های بین المللی برای رفع مشکلات مختلف وجود دارد.

این کنوانسیون با فشار غربی ها بر دولت جمهوری اسلامی ایران همچنین فشار دولت بر مجلس و رئیس آن بالاخره با شروطی از طرف مجلس شورای اسلامی ایران پذیرفته شد و بدان رای مثبت دادند و در ادامه باید منتظر تایید آن توسط شورای نگهبان باشیم اما این مصوبه مجلس به نفع کشور ما و محور مقاومت می باشد یا خیر؟

همانطور که از نام این کنوانسیون پیداست هدف مبارزه با جرایم سازمان یافته فراملی است اما ضرب الاجل غرب برای پیوستن ایران به آن چیست ؟

این کنوانسیون ۴۱ ماده دارد که در ماده ۳۹ بخش اصلاحات هر کشوری که بخواهد اصلاحی در ماده های کنوانسیون انجام دهد باید آن اصلاح به تصویب اعضا برسد. پس اضافه کردن اصلاحیه‌هایی با توجه به فشار غرب به اعضا طبق ماده ۳۹ عملاً امکان ندارد ، برای مثال مصر در چنین دامی افتاد و بعد از پذیرش کنوانسیون نتوانست کاری انجام دهد.

جرایم سازمان یافته عمدتا توسط گروه‌های تروریستی صورت می‌گیرد.

تعریف تروریسم از دیدگاه ما با غربی ها متفاوت است به عقیده غربی‌ها گروه‌های مقاومت مثل حماس و حزب الله و سپاه پاسداران و جهاد اسلامی جزو گروه های تروریستی هستند که اعضای کنوانسیون باید با آنان به مبارزه بپردازند و برای مقابله با آن کشورها باید از تمام توان خود بهره گیرند.

با تصویب این معاهده که پیش نیاز پذیرش FATF هست جمهوری اسلامی باید تمام اطلاعات خود از سپاه ، حزب الله ، حماس و ... را به آنها داده از فعالیت های مراکز پشتیبان آنها ممانعت کند و حساب های بانکی آنها را مسدود کند و ... و عملا دست به خودتحریمی زند ، برای مثال چندی پیش آمریکا به حزب الله اتهام قاچاق مواد مخدر زد که طبق معاهده باید با حزب الله مقابله کرد.
اما آیا جمهوری اسلامی ایران چنین کاری می‌کند و خواهد کرد ؟

هدف غربی ها از این که جمهوری اسلامی را وارد این معاهده کنند نشانه گرفتن محور مقاومت زمینه سازی برای اجرای برجام های موشکی و منطقه ای و تسلط بر کشور است.

همچنین بعد از خروج آمریکا از برجام و بی‌توجهی اروپاییان به آن پیوستن به معاهده دیگری که غربی‌ها به ما پیشنهاد دادند به نفع ایران است یا دوباره باعث تحقیر ملت ایران میشود.

لذا باید از نمایندگان مجلس سوال کرد که آیا از جزئیات این معاهده خبر ندارند یا اینکه با اطلاع به آن رای مثبت دادند که اگر بدون اطلاع باشد چرا چنین مسئولیت خطیر را به دوش گرفتند در صورتی که نمی توانند اطلاعات دقیقی کسب کنند و اگر خبر دارند که بحث دیگری است و باید به طور دقیق بررسی شود.

* دبیر انجمن اسلامی دانشکده تغذیه دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی