در روزهایی که حامیان کادر فنی تیم ملی از صعود بدون دردسر به سمت آسان جدول و مسیر راحت تا نیمهنهایی این تورنمنت سخن میگویند اما تیم ملی فوتبال ایران به سرمربیگری کارلوس کیروش برای اثبات ادعاهای فراوانی پا به جام ملتهای فوتبال آسیای 2019 گذاشته است. حامیان کادر فنی تیم ملی و شخص کیروش، حالا که بعد از نزدیک به یک دهه هدایت تیم ملی و ناکامی در تورنومنتهای بینالمللی مهم از جمله جام جهانی و جام ملتهای آسیا، حالا به دنبال کسب نتیجه و رتبهای قابل قبول در این جام برای توجیه در میان افکار عمومی هستند. دلیلی که برای دستمزدهای کلان این کادر فنی در سالیان اخیر قانع کننده باشد.
در این میان اما یکی از نکات قابل توجه، رفتار جالب شخص سرمربی تیم ملی فوتبال در قبال ماندن یا رفتن از ایران است. کارلوس کیروش کارکشته که سالها در صدر فوتبال حرفهای جهان حضور داشته، امروز برای استراحت و یک کار سبک در کسوت سرمربی یک تیم آسیاسی – یعنی ایران – تلاش میکند تا تمایلی برای سکانداری کشتی یوزهای ایرانی از خود بروز ندهد اما در حقیقت، رفتارهای یکی به نعل و یکی به میخ این مرد پرحاشیهی پرتغالی، حکایت از مسئلهی دیگری دارد.
کیروش علی رغم اینکه یک مرد با تجربه در عرصهی فوتبال است اما انصافا باید وی را یک فرد با تجربه در عرصهی سیاست و میدانداری مباحث روانی و اثرگذار بر افکار عمومی دانست. کیروش در کوران مباحث مربوط به اقتصاد مقاومتی و اصلاح الگوی مصرف که مورد انتقادات سیاسی و رسانهای از بابت دستمزدهای روزانهی چند ده میلیونی قرار داشت، پالسهای مثبتی به سمت دولت نوپای روحانی که انگیزههای فراوانی برای جلب نظر افکار عمومی داشت میفرستاد. این پالسهای مثبت تا جایی پیش رفت که کیروش در حالی یک دسته گل به همراه پیام تسلیت به مناسبت فوت مادر حسن روحانی فرستاد که تیم ملی در اردوی تدارکاتی در یکی از کشورهای خارجی به سر میبرد.
کیروش اما همواره تمایلی برای ادامهی حضورش در ایران نشان نمیداد؛ وی از همان روزهای اول حرف و حدیثهای رسانهای پیرامون قرارداد با تیم ملی فوتبال الجزایر و آفریقای جنوبی را به میان انداخت. این روزها نیز سخن از مذاکرات جدی وی با سران فوتبال کلمبیا مطرح است. اما به نظر میرسد این بار نیز کیروش در آستانهی پایان مهلت قراردادش به دنبال راه فرار رو به جلو از انتقادات است؛ هرچند قهرمانی در آسیا میتواند بار سنگین انتظارات از او را بردارد.
کیروش اما خیلی هوشمندتر از این حرفهاست که تاکنون فکری برای فردای فینال جام ملتهای آسیا نکرده باشد. در حالی که آخرین قراردادش با فدراسیون فوتبال ایران برای هدایت تیم ملی تا پایان جام ملتهاست اما رسانههای داخلی کلمبیا، حرفهایی از انعقاد قرارداد وی با تیم ملی فوتبال این کشور مطرح کردهاند. عدم اظهارنظر شخص کیروش نیز در این خصوص، احتمال رفتن وی از ایران را قویتر جلوه میداد اما سخنان امروز این مرد پرحاشیهی پرتغالی نشان داد که تمایل وی به ماندن در ایران از همیشه بیشتر است.
در شرایطی که طبق اظهارات چندساعت پیش کیروش در امارات مبنی براینکه حالا دولت و وزارت ورزش حاضر به تمدید قرارداد با او نیستند، سرمربی تیم ملی فوتبال در اظهاراتی بیسابقه مدعی شد: «از زمانی که تیم ملی وفتبال پس از چام جهانی مورد تقدیر رهبر انقلاب قرار گرفت، وزارت ورزش دیگر تمایلی به حضور کیروش در ایران نداشته است و حتی تمدید ششماههی قراردادش با تیم ملی به خواست فدراسیون فوتبال و برخلاف خواستهی وزیر ورزش بوده است.»(اینجـــآ) کیروش ماهیگیر خوبی است و خوب میداند چه زمانی باید به آب بزند. وی خوب میداند که چگونه نان را به نرخ روز بخورد تا بهانهی جدیدی برای ماندنش در ایران و هدایت تیم ملی ایران ایجاد شود. اظهارات جنجالی کیروش بار دیگر نشان داد که وی برنامهای بلندمدت برای حضور در ایران دارد و احتمالا حاشیههای مربوط به مذاکراتش با مسئولان فوتبال کلمبیا نیز مانند سایر اخبار مشابه قبلی، به حقیقت نمیپیوندد.
به عبارت دیگر باید گفت که چه جایی از ایران برای کیروش بهتر؟ سرمربی 65 سالهی ایران که حالا در روزهای بازنشستگی خود به سر میبرد و سطح حرفهای فوتبال جهان را نیز سالها قبل تجربه کرده، نیازی به بازگشت و اثبات خود ندارد. حضور کی روش در کلمبیا یا هر تیم مطرح و حرفهای دیگری نیز قطعا دردسرهایی به مراتب فراتر از حاشیههای فوتبال ایران دارد. فوتبال ایران برای کیروش محل مناسبی برای یک فعالیت نسبتا سادهتر از سایر ردههای فوتبال جهان به ویژه تیمی مثل کلمبیا است. جایی که راحت پولش را میگیرد، برای یک برد دقیقه 90 مراکش، باخت به اسپانیا و تساوی سخت با پرتغال مفتخر میشود و با قهرمانی نچندان دور از دسترس در آسیا تبدیل به یک ستارهی تاریخی برای فوتبالدوستان ایرانی!
