خبرنامه دانشجویان ایران: مهدی خطیب دماوندی*// به تازگی روزنامه وطن امروز که غالب روزنامه نگاران داخلی آن را به تیترهای جذاب اش می شناسند، بعد از ۱۰ سال فعالیت در عرصه رسانه طی صدور اطلاعیه ای خبر از تعطیلی خود داد و علت اصلی آن را مسائل مالی ذکر نمود.
جای تعجب نیست که با این وضعیت اقتصادی نامناسب و کم یابی کاغذ و گرانی جوهر و مرکب ، بسیاری از روزنامه ها و هفته نامه ها به فکر تعطیلی رسانه مکتوب باشند و به سمت خبرگزاری ها و نشریات الکترونیکی کوچ کنند.
این موضوع در مورد بسیاری از نشریات زرد و خنثی مسئله جدی به نظر نمی رسد اما برای نشریات جریان سازی همچون وطن امروز یک معزل به حساب می آید.
فارغ از اینکه آیا شورای سردبیری و کارکنان این روزنامه برای آینده کاری خود شغل جایگزین پیدا می کنند یا خیر ، مسئله اصلی از هم گسستگی یک تیم رسانه ای است که بعد از مدت های طولانی به قرابت فکری رسیده اند و حالا با پراکندگی این افراد در رسانه های مختلف باید زمان طولانی دیگری طی شود تا یک مجموعه منسجم و یکپارچه با کمترین تشتت آرا تشکیل گردد.
در میان روزنامه های مهم جریان اصولگرایی همچون کیهان ، جوان، رسالت و ... ، روزنامه وطن امروز دارای ویژگی های منحصر بفردی است که آن را از سایر روزنامه ها متمایز می سازد.
قطع مناسب ، صفحه آرایی زیبا ، عکس های جذاب ، تیتر یک های نیش دار و مهم تر از همه محتوای به روز و کارشناسانه روزنامه وطن امروز که برآمده از ذهن شورای سردبیری خلاق این روزنامه بود ، هر دو طیف اصولگرا و اصلاح طلب را مجاب می کرد که این نشریه مکتوب را به عنوان یکی از جریان ساز ترین رسانه های سیاسی در سطح کشور به شمار آورند.
از مهم ترین دلایل این اتفاق می توان به ضعف دولت و وزارت فرهنگ و ارشاد اشاره کرد که با عدم تخصیص بودجه کافی و یارانه لازم باعث زمین خوردن بسیاری از نشریات کاغذی می شوند.
اهمیت این موضوع درخصوص رسانه هایی که با دولت مستقر همسو نیستند دوچندان می شود.
در بسیاری از کشور های دموکراتیک، احزاب قدرتمند و رسانه های فعال عامل پویایی جریان سیاسی در کشور به حساب می آیند و فقدان آن ها منجر به فقدان جریان سیاسی در کشور می گردد.
متاسفانه در کشور ما نه احزاب از نفوذ کافی در بین لایه های مختلف مردم برخوردارند و نه رسانه ها قدرت پاسخگو نمودن مسئولان را به صورت آزادانه دارند. البته این موضوع کاملا نسبی است و موارد نقض آن نیز وجود دارد ، اما نکته اصلی اینجاست در چنین وضعیتی دولت باید با پرداخت یارانه کافی حامی جریان سازی رسانه ها در کشور باشد نه اینکه با رها کردن آنان و بروز مشکلات مالی باعث تعطیلی روزنامه ها شود.
بلاشک در کشوری که رسانه های منتقد وجود نداشته باشد، فساد افزایش می یابد و استبداد و خودرایی بر ارکان مختلف کشور حاکم می گردد.
در نهایت، نقد پایانی به مدیران روزنامه های اصولگرا وارد است که پشتیبانی لازم را در قبال رسانه های همسو و همفکر خود انجام نمی دهند.
در حال حاضر اثرگذاری روزنامه وطن امروز بیش از سایر روزنامه های اصولگراست و به دلیل وجود جوانان خوش فکر داخل ساختار روزنامه و همچنین ارتباط با بدنه دانشجویی کشور ، شاید بهتر بود یکی دیگر از رسانه های مکتوب اصولگرا سرمایه انسانی و مالی خود را به روزنامه وطن امروز منتقل می کرد و با آن تجمیع می شد.
به هر حال خلا وجود روزنامه وطن امروز در فضای رسانه ای کشور کاملا مشهود و قابل درک است و باید فکری برای راه اندازی مجدد آن نمود ، در غیر این صورت نظریه پردازان باید به دنبال ایجاد یک رسانه جایگزین برای وطن امروز باشند که علاوه بر تکثر نشریات کاغذی کیفیت آن نیز قابل توجه باشد.
* مسئول سیاسی بسیج دانشجویی دانشگاه شهید بهشتی
