به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران» به نقل از روزنامه ایران، مریم سالاری نوشت: من یکی از خبرنگاران همراه با هیات ظریف در سفر به اسکاندیناوی، آخرین نفری بودم که آقای امیر توحید فاضل را قبل از ناپدید شدن دیدم. می خواهم در دیدههای خود از ماجرای پناهندگی او را روایت کنم.
2-افراد حاضر در سفر شامل دستیاران و مشاوران آقای ظریف، اعضای تیم تشریفات، مسئولان رسانه ای، محافظان و خبرنگاران بود. آقای فاضل گفته 48نفر محافظ ظریف را در این سفر همراهی می کردند در حالیکه مجموع کل اعضای تیم 33نفر بود و کل تعداد محافظان 2نفر محافظ آقای ظریف بودند.
3-این اولین سفر خارجی آقای فاضل به عنوان خبرنگار بود. او مدعی شده که چمدانی را هم به همراه داشته و مجبور شده برای فرار آن را در ماشین خبرنگاران باقی بگذارد. در حالیکه در محل پاویون فرودگاه تنها کسی بود که چمدانی با خود همراه نداشت و همه وسایلش را در یک کوله پشتی حمل میکرد.
4-با تعدادی از خبرنگاران آشنایی داشت و با دیدن آنها به میان جمع آمد و سر صحبت را باز کرد و با افتخار گفت من تنها خبرنگاری بودم که کریمی قدوسی به او اعتماد داشت و لیست دوتابعیتی ها را در اختیارم گذاشت. این را هم گفت که پسرش به تازگی عمل لوزه داشته و نتوانسته 3 روز غذا بخورد.
5-بعد از فنلاند مقصد ما سوئد بود. قرار بود در استهکلم مستقیماً در مهمانی سفارت ایران که با حضور جمعی از ایرانیان برپا شده بود، حضور داشته باشیم. در پرواز وقتی ظریف به جمع ما آمد اتفاقا فاضل از کسانی بود که از او خواست به مناسبت عیدغدیر به خبرنگاران عیدی دهد. فیلم آن هم موجود است
6-بعداز حضور درسفارت هنگامی که ظریف اعلام کرد قرار است در برنامه ای از پیش تعیین نشده به پاریس برویم، برای تنظیم خبر به محوطه بیرونی آمدم و فاضل با حالتی هیجانی و عصبی رسید و پرسید که آیا این خبر را منتشر میکنم و گفت من خیلی هیجان زده و عصبی هستم و نمیتوانم خبر را تنظیم کنم.
7-به نظرم آن وضعیت روحی میتوانست ناشی از تردید او برای ماندن در سوئد یا پناهنده شدن در پاریس باشد. برنامههای روز سهشنبه طوری بود که خبرنگاران امکان حضور در شهر را هم داشتند. هتل محل اقامت ما فاصله کمی با هتل محل اقامت ظریف داشت.
8-حضور پراکنده تعدادی از اعضای سازمان مجاهدین در محل به شدت موجب نگرانی اعضای تیم سفارت شده بود و آنها به طور دائم از خبرنگاران درخواست می کردند که برای رفت و آمدهای خود به داخل شهرمراقب باشند.
9-امیر توحید فاضل مدعی شده که ماموران امنیتی به طور دائم همه خبرنگاران را کنترل می کردند و این در حالی بود که شاید اگر کسی در رفت و آمدها مورد حمله یکی از اعضای مجاهدین هم قرار می گرفت هیچ ماموری حضور نداشت که حتی از او کمک بگیرد.
10-بعد ازظهر مسئول سفارت به بچه ها پیشنهاد کرد هر کسی مایل است آماده شود تا به مرکز استهکلم برویم. در راه آقای فاضل به طور مرتب از وضعیت معیشت، حمل و نقل و امکانات زندگی در این شهر سوال می کرد و نهایت بهره برداری خود را برای کسب اطلاعات مورد نظرش در همین گردش 2 ساعته انجام داد.
11- او تمام بعد از ظهر آن روز را مشغول گردش و کسب اطلاعات از مسئولان سفارت مشغول بود. صبح سه شنبه که ما عازم محل سخنرانی ظریف و بعد از آن ترک سوئد بودیم، بعداز صبحانه و درحالیکه کوله پشتی خود را بر دوش داشت ودرحال صحبت با تلفن بود، به بقیه گفت که برای کشیدن سیگار به بیرون می رود.
12-آخرین بار که او را دیدم در حال کشیدن سیگار جلوی هتل و صحبت با تلفن بود که بعد از آن در حالی که کسی به او توجهی نداشت، گروه را ترک کرد.امیرتوحید فاضل تمام ساعاتی که مسئولان رسانه ای و خبرنگاران برایش پیام می گذاشتند و جویای موقعیتش بودند آنلاین بود اما به پرسش ها پاسخی نمی داد.
