به گزارش خبرنگار فناوری اطلاعات «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ گوگل کامپیوتری کوانتومی ساخته که طبق گزارشها، احتمالا از بزرگترین ابرکامپیوترهای جهان نیز قدرتمندتر است. مقالهی تحقیقی متعلق به اهالی مانتینویو هفتهی گذشته منتشر شد. فایننشالتایمز روز جمعه گزارش این مقاله را منتشر و ادعا کرد یکی از مسائل بسیار دشوار ریاضی با کامپیوتر کوانتومی گوگل، تنها در عرض سه دقیقه حل شده است. حل مسئلهی مذکور با استفاده از ابرکامپیوتر IBM Summit، قویترین ابرکامپیوتر کنونی جهان، به ۱۰ هزار سال زمان نیاز خواهد داشت.
محققان گوگل در گزارشهای خود به دفعات از اصطلاح برتری کوانتومی (Quantum Supremacy) استفاده میکنند که آن را نتیجهی فعالیتهای تحقیق و توسعه خود میدانند. فایننشالتایمز میگوید این اصطلاح در گزارش جدید هم دیده شده است. بهطور خلاصه، برتری کوانتومی به توانایی حل وظایفی گفته میشود که بدون استفاده از کامپیوتر کوانتومی حلشدنی نبودهاند. منابع خبری برای شفافسازی بیشتر با گوگل تماس گرفته؛ ولی پاسخی دریافت نکردهاند. در بخشی از گزارش میخوانیم:
- طبق اطلاعات ما، این نتیجه نشاندهندهی اولین پردازشی است که فقط پردازندهی کوانتومی میتواند آن را انجام دهد.
غول دنیای جستوجو در مارس ۲۰۱۸ تراشهی کوانتومی ۷۲ کیوبیتی خود بهنام Bristlecone را رونمایی کرد. آنها در زمان معرفی امیدوار بودند با استفاده از تراشهی جدید، به برتری کوانتومی دست پیدا کنند.
رایانش کوانتومی ظرفیتهای علمی و تحقیقاتی فراوانی دارد. بهاحتمال زیاد، اولین کاربردهای این نوع از رایانش برای شبیهسازیهای تحقیقاتی در علوم فیزیک و شیمی خواهد بود. شبیهسازیهای مذکور بهدلیل پیچیدگی زیاد عموما با کامپیوترهای سنتی انجامدادنی نیستند؛ بهویژه در شبیهسازی مواد شیمیایی پیچیده، کامپیوترهای کلاسیک توانایی چندانی ندارند. بهعلاوه، با استفاده از رایانش کوانتومی میتوان پیشرفتهای چشمگیری در علوم داروسازی و حتی ساخت سلولهای خورشیدی بهدست آورد. درنهایت، توسعهی هوش مصنوعی و بهبود خودروهای خودران و حتی مدیریت پورتفولیوهای سرمایهگذاری نیز جزو حوزههای کاربرد رایانش کوانتومی خواهد بود.
دیگر غول فعال در حوزهی رایانش کوانتومی، یعنی IBM، چندی پیش چهاردهمین کامپیوتر کوانتومی خود را رونمایی کرد که قدرت پردازشی ۵۳ کیوبیت دارد و از اکتبر برای مشتریان عرضه میشود. از شرکتهای دیگر میتوان به AT&T اشاره کرد که مشغول کار روی پروژههای شبکهی کوانتومی است. در توضیح ساده، فناوری مذکور را میتوان ابزاری برای اتصال کامپیوترهای کوانتومی دانست.
توسعهی کامپیوترهای کوانتومی بهدست شرکتهای بزرگ دنیای فناوری نشاندهندهی ظرفیت فراوان این بخش از بازار پردازش است. با پیشرفت این شرکتهای مسیرساز شاید بتوان چشماندازی کاملا نو در آیندهی دنیای پردازش متصور شد.
