به گزارش خبرنگار «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ نشریه داخلی سازمان صداو سیما فقط با انتشار صفحه جلد خود و بدون هیچ گونه اهمیت در متن باعث اغتراض اهالی رسانه و فعالین سیاسی شد، عکس جلدی که در آن رئیس وقت صدا و سیما در قامت گلادیاتوری ایستاده است که از همه سو، از خودی و ناخودی و نخودی ضربه می خورد، البته در ذیل این تصویر متنی وجود دارد که دوران سخت گلادیاتور جام جم را اینگونه شرح می دهد:
«به صراحت می توان مدعی شد آنچه در سال ۹۸ بر سازمان ما گذشت، در هیچ سال و دوره ای بر ما نگذشته بود. سالهای بعد از انقلاب و دوران جنگ، سازمان که ابعادی بسیار کوچکتر از امروز داشت، وظیفه ای مشخص به عنوان عامل تبلیغات دفاع مقدس داشت. محمد هاشمی، مدیرعامل وقت سازمان، برادر آیت الله اکبر هاشمی رفسنجانی رئیس مجلس وقت که بعدا رئیس جمهور میشد، بود. همین نزدیکی، هیچ مساله بودجه و ... را متوجه سازمان نمیکرد. در سالهای دهه ۷۰ و دوران سازندگی، توسعه کمی سازمان در مسیر توسعه اقتصادی انجام شد. ویدئو آزاد شد که رقیب سرسختی برای صداوسیما نبود. ضمن اینکه اولین امواج شبکههای ماهواره ای هم به صورت ابتدایی و غیر حرفه ای آمدند اما در برابر آغاز تاسیس شبکههای گوناگون، راهی پیش نبردند. در تمام این سالها، دولت های مستقر با سازمان، مهربان بودند و با سازمان در مسیر توسعه کمی و کیفی همراهی کردند. در کنار مزایا، عوارض این گستردگی در دهه ۹۰ بروز کرد. تغییرات مدیریتی درون سازمانی و مدیریت های ناپایدار نیمه اول دهه ۹۰، فربهی بدنه سازمان، تنش با دولت مستقر که به گروکشی بر سر بودجه و حملات رسانه ای منجر میشد، بخشی از مشکلات سازمان در دهه ۹۰ بود. افزایش شبکههای ماهواره ای فارسی زبان که با حمایت مثلث عربی-غربی-عبری تقویت شده بودند و رونق فضای مجازی و ... هم چالش دیگری بود که پیش روی سازمان قرار گرفت. با چنین میدان پیچیده رسانه ای، سازمان گام در سال ۹۸ گذاشت. سالی که هم اکنون و در روزهای آخر آن، مشخص است که سالی پر پیچ و خم بوده. سالی که نه شباهتی به دوران سادگی و سرراستی دهه ۶۰ داشت. نه مانند دهههای ۷۰ و ۸۰ دولتمردانی همراه سازمان داشت و نه فضای مجازی و ماهواره ای آنقدر بی رقیب و هموار بود.»
در این تصویر تیرهای متفاوتی به پر صداو سیما خورده که سعی شده است عاملین این حملات را مشخص کند، تیرهایی با لوگوی شبکه های معاند ضدانقلاب، با لوگوی شبکه های اجتماعی و البته کلماتی مثل بی تدبیری و نا امیدی که مستقیم متوحه دولت حسن روحانی است، دعوایی نا تمام بین دولت و صدا و سیما که هرگز به نفع مردم تمام نشده و همواره صدای اعتراض هر کدام از جفای دیگری بلند بود.
نویسنده خدمت دهی به دولت نمک نشناس را اینگونه شرح می دهد:
«چالش با تیم رسانه ای دولت در هفته دولت، نکته مهم دیگری بود. در حالیکه دولتمردان دولت دوازدهم، بیشتر از ۶۰۵ ساعت از آنتن شبکههای مختلف را در ۵ ماه نخست سال در اختیار داشتند و رئیس جمهور در همین زمان، حدود ۱۳۵ ساعت در برنامههای سازمان حضور داشت در هفته دولت نیز بیشتر از ۹۷۸ ساعت از آنتن سازمان در اختیار دولتیها قرار گرفت. ارقامیبی نظیر که البته نتیجه عکس داد و مدام سازمان از این نظر که با دولت دوازدهم بی مهری میکند، بی وقفه مورد هجوم قرار گرفت.»
البته که علی عسگری باید نشان می داد شخصیت متعادل و بینابینی است و به همین دلیل مخالفان روحانی را نیز با برچسب افراطی ترور رسانه ای کرد، در کنار همه این ها نویسنده بعد از اینکه در جایجای متن از بی کسی و بی همدمی و تک سواره نظام بودن ریاست پرتلاش صداو سیما می گوید در پایان می نویسد:
«البته نقش راهبردی رئیس سازمان در این مسیر سخت، نقشی غیرقابل انکار است؛ کسی که همچون ستونی استوار، خود را در برابر مشکلات قرار میدهد و هر روز و هر لحظه سعی میکند کشتی عظیم خانواده رسانه ملی را در میان امواج خروشان دشمنان بیرونی و دنبالههای داخلی آنها و بیتدبیریها و بیانصافیهای دوستان در داخل و ... با آرامش، دقیق، اثرگذار و با کمترین خطا به پیش ببرد.»
واکنش فعالین سابق دانشجویی به این نشریه:
محمد زعیم زاده: «چه قدر خوبیم ما»
هفته قبل که وسط التماس و تمنا وزیر بهداشت جماعتی از ملت همیشه در صحنه شلوارک پوشیده و جوج و نوشابه در صندوق،خاک جاده چالوس و هراز و... را به توبره کشیده بودند و جماعتی هم در خانه ها نشسته بودند و اصحاب شمال را لعن و نفرین می کردند،داشتم بیست و اندی شبکه سیما را بالا و پایین می کردم،دریغ از برنامه ای که پنج دقیقه به کنترل تلویزیون استراحت بدهد،دروغ چرا تنها توقف گاه طولانی مدت "ببعی و ببعو" و "مسی به اکیدو می رود" و" ململ" بودند که آن هم عارضه دیکتاتوری مدرن فرزند سالاری سالاری است!
فکری شدم که این اوضاع از تهی سرشار بودن سیما ربطی به آن قرنطینه جاده ای دارد یا نه؟یعنی کمی خلاقیت و ایده داشتن آن جاده ها را خلوت نمی کرد؟ آیا نمی شد اندکی این وضعیت را تغییر داد-که می شد-حالا آیا کسی هست که بیاید برای مردم توضیح بدهد چرا وضعیت تلویزیون این طور است و خیلی ملو ضمن اشاره به کاستی ها زیر پوستی عذر خواهی هم کند؟
زهی خیال، باطل یادم آمد همین امروز و فرداست که پای پایتخت به خانه ها باز می شود و عصر جدید جانی میگیرد و با همین دو ستاره مدیران سازمان خبرنگاران را به خیابان گسیل می کنند و از مردم اعتراف می گیرند که به به عجیب سیمایی!بعد هم همایش پشت همایش و تقدیر پشت تقدیر که با درایت جنابان مستطاب... شاخ غول را شکسته ایم.
آفتاب آمد دلیل آفتاب،جلد این ویژه نامه تولید شده در سازمان صدا و سیما را نگاه کنید،نمی دانم برخورد جناب رئیس با این سطح از تملق گویی چه بوده است،انشالله که خوشحال نشده باشد انشالله که این فقط یک خطای انسانی است و با مدیر سفارش دهنده اش برخورد می شود،ولی متاسفانه شواهد نشان می دهد این طرح و آن ایده کذایی دایی جان ناپلئون طور پشتش همان چیزی است که این سالها در رفتار مدیران صدا و سیما دیده ایم ربط دادن مشکلات به همه چیز جز خود و تعریف و تمجید از مقام شامخ بالادستی و خلاصه ما چقدر خوبیم.
پ ن: دوستی می گفت اتفاقا طرح دقیق است آن سپر خود صدا و سیماست که فداکارانه جایگاه مدیران را حفظ کرده است.
واکنش امید نیکو
یکی از تیرهای اصابت کرده به سپر گلادیاتور صداوسیما با عنوان #افراطیون نمایش داده شده که احتمالا منظور تدوینگران این تملقنامه از افراطی، همان جوانان مومن انقلابی اند که منتقد "محافظهکاری سیاسی"، "ناشفافیت اقتصادی" و "وادادگی فرهنگی" در صداوسیما توسط مدیران گروه خشن هستند! که البته بهتر است بدانند که هیچ نبردی بیپایان نیست و نهایتا گفتمان ناب انقلابی پیروز خواهد شد و هیچ سپر سفارشی و زره رانتی نخواهد توانست که آنان را حفظ نماید.
رهبر معظم انقلاب: "هر جائی که مردمان عافیتطلب و راحتطلب، در وسط میدان مبارزه، جائی برای خود باز نمیکنند و خطرپذیری نمیکنند، انسانهای مؤمن و مبارز را به تندی و افراطیگری متهم میکنند؛ گفتند اینها افراطی بودند؛ حرکت، حرکت افراطی بود ... من توصیه میکنم، نصیحت میکنم به همه افرادی که جایگاهی دارند برای حرف زدن، سعی نکنند اصالتهای کشور را، بنیانهای اساسی انقلاب را تضعیف کنند؛ تا کسی از اصالتها گفت، فورا نگویند ایشان دارد تندروی میکند یا افراطیگری میکند یا جناحیگری حرف میزند؛ نه، اینجوری نیست. اصالتها را تخطئه نکنند، #تهمت_افراطیگری نزنند؛ بینات انقلاب را انکار نکنند."
