به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ شبکههای اجتماعی و فضای مجازی چند سالی است که زندگی انسان را تغییر و تحت تأثیر خود قرار داده به گونهای که امروزه اکثر افراد تلاش میکنند حتی برای مدت محدودی در روز از این ابزار استفاده کرده و از مسائل رخ داده در آن آگاه شوند؛ اگرچه میتوان ازفواید آن به خوبی بهرهمند شد اما بازهم دیده میشود که به اشتباه توسط گروههای مختلف مانند دانشجویان مورد استفاده قرار گرفته است.
زهره موسوی در گفتوگو با خبرنگار ایسکانیوز درباره تأثیرات و فواید حضور و فعالیت در کانونهای فرهنگی اظهار کرد: قطعاً تأثیراتی دارد، دانشجویانی که در کانون هلال احمر فعالیت میکنند یا از برنامههای آن آگاهی دارند برای آنها بسیار مفید و کاربردی بوده است.
وی افزود: به طور مثال کلاس یا کارگاه کمکهای اولیه از مسائلی بوده که باید در هر خانواده یک فرد با این مسئله آشنایی داشته باشد تا در صورت نیاز بتوانند زمان را مدیریت و اقدامات لازم را انجام دهد. اگر چنین کلاسهای آموزشی وجود داشته باشد بسیار میتواند مفید و مورد استفاده قرار گیرد؛ دانشجویانی هستند که در اینگونه کارگاهها شرکت کردهاند و پس از پایان دوره، از آن به عنوان شغل دوم هم استفاده کردهاند و توانستهاند درآمد اندکی هم داشته باشند.
دبیر کانون هلال احمر دانشگاه خوارزمی درباره اقدامات لازم در زمینه تبلیغات تشریح کرد: درحال حاضر فضای مجازی بسیار تأثیرگذار است و دانشجویان و فعالان این حوزه دسترسی آسان و بیشتری به شبکههای اجتماعی دارند، علیرغم وجود کانال برای اینگونه اقدامات، اما فعالیت در شبکه اجتماعی بهویژه اینستاگرام در دانشگاه خوارزمی بسیار کم بوده و یکی از ضعفهای بسیار مهم محسوب میشود؛ اقداماتی بسیاری هم برای راه اندازی آن در نظر گرفته شد اما به دلیل شیوع بیماری کرونا به سرانجام نرسید. به طور کلی تبلیغات ضعیف در فضای مجازی از مهمترین چالشها و ضعفهای دانشگاه خوارزمی در حوزه کانونهای فرهنگی است.
در زمینه تبلیغات باید از افرادی که مهارت خوبی دارند استفاده کرد
موسوی ادامه داد: البته هیچ محدودیتی از سوی دانشگاه برای فعالیت در فضای مجازی وجود ندارد اما مهمترین نکته این بوده تعداد افرادی که پیگیر و از مهارت کافی برای این موضوع برخوردار باشند، بسیار محدود است. درحال حاضر یکی از مشکلات موجود در حوزه کانونهای فرهنگی، عدم هزینه برای این نهاد بوده که در نهایت فعالیت دانشجویان در این حوزه به صورت داوطلبی میشود؛ اگرهزینه بیشتری برای این مسائل در نظر گرفته و از افرادی که توانایی تبلیغات در فضای مجازی دارند استفاده شود، قطعا وضعیت و روند موجود بهبود مییابد.
وی درباره مزایا و معایب افزایش تعداد کانونهای فرهنگی در دانشگاهها طی سالهای گذشته تا تاکنون، تصریح کرد: هر کانونی در یک زمینه خاصی فعالیت میکند و زمانی که محدوده اقدامات این نهاد گسترده و متفاوتتر باشد، علاقهمندان هر حوزه هم مشخصتر می شود.
دبیر کانون هلال احمر دانشگاه خوارزمی گفت: اما به دلیل اینکه هزینهای برای این نهاد دانشجویی از سوی دانشگاه درنظر گرفته نمیشود، طبیعتاً زمانی که تعداد کانونها افزایش یابد نیازمند هزینه بیشتری برای انجام فعالیت آنها خواهد بود که میتوان چنین مسئلهای را از معایب افزایش تعداد این نهاد دانشجویی طی سالهای گذشته نام برد.
موسوی با تأکید بر اینکه هزینه بسیاری برای تشکلهای دانشجویی نسبت به کانونهای فرهنگی در دانشگاه در نظر گرفته میشود، تشریح کرد: برای کانونهای فرهنگی و فعالان آن در دانشگاه هزینه مناسبی نمیشود و در اکثر مواقع دانشجویان برای فعالیتهای این نهاد از هزینههای شخصی خود استفاده میکنند اما برای سایر تشکلهای دانشجویی بودجه و مبلغهای مطلوبی در نظر گرفته میشود که اگر بخش کوچکی از آن برای این نهاد استفاده شود قطعاً موفقتر خواهند بود.
وی درباره دلایل عدم تمایل دانشجویان جهت شرکت در فعالیتهای فرهنگی اظهار کرد: مهمترین دلیل عدم تمایل دانشجویان برای حضور و فعالیت در نهادهای دانشجویی، فضای مجازی است؛ درحال حاضر زمان بسیاری به این فضا از سوی افراد و دانشجویان به صورت بیهوده اختصاص داده میشود.
دبیر کانون هلال احمر دانشگاه خوارزمی تصریح کرد: در اکثر مواقع دیده میشود که دانشجویان بیشتر وقت خود را به جای فراگیری آموزش به فعالیت در فضای مجازی اختصاص میدهند و متأسفانه این مسئله بیشتر در میان دانشجویان ساکن خوابگاه دیده میشود.
موسوی با اشاره به پیامدهای نادیده گرفتن کانونهای فرهنگی گفت: زمانی که فعالیتهای فرهنگی در دانشگاهها نادیده گرفته شود قطعاً دانشجویان، جامعه تک بعدیتری خواهند داشت و از بسیاری مهارتها محروم و به نوعی غافل میشوند در صورتی که میتوانند در کنار تحصیل خود مسائلی را هم فراگیرند و از آن استفاده کنند.
وی درباره چالشها و مشکلات موجود در این حوزه اظهار کرد: اولین و مهمترین چالشی که کانونهای فرهنگی با آن روبه رو هستند بحث هزینهها و دیگری فعالیت کم دانشجویان است؛ به عبارت دیگر زمان بسیاری برای جذب دانشجویان جهت فعالیت در این حوزه صرف میشود که طولانی بوده و تک بعدی شدن دانشجویان را به همراه دارد.
