به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ روزنامه کیهان در ستون اخبار ویژه خود نوشت: محمدعلی ابطحی در همشهری نوشت: دولت آقای روحانی در ابتدا سرمایهگذاری بسیار زیادی روی برجام انجام داد، اما این سرمایهگذاری در دولت دوازدهم بر باد رفت. مهمتر از آن فشار حداکثری آمریکا برای از بین بردن زیرساختهای اقتصادی کشور و تحریمهای ناجوانمردانه بود که این هم خارج از اراده دولت ایران رخ داد، اما فشار بسیار سختی را ایجاد کرد که در حقیقت دولت را به دولت زمان جنگ، تبدیل کرد؛ منظور جنگ اقتصادی و سیاسی است.
وی میافزاید: یک دلیل دیگر عدم موفقیت دولت به داخل خود دولت بازمیگردد. نبود تدبیر و مدیریت کافی و نداشتن یک پشتوانه اجتماعی تاثیر مستقیمی بر ضعف دولت داشت. جریان اصلاحات پشتوانه بسیار قدرتمندی در جامعه به شمار میآید و با استفاده از این پشتوانه به کمک دولت رفت، اما متاسفانه بلافاصله پس از پیروزی در انتخابات، این پشتوانه دیگر به رسمیت شناخته نشد. همه مشاورهها و وعدههای انتخاباتی به فراموشی سپرده یا از اولویت خارج شدند. افرادی که برای کابینه انتخاب شدند هم میتوانستند افراد بیطرفتری باشند؛ افرادی که بتوانند شعارهای آقای روحانی را اجرا کنند، اما این چنین نبود. همه این عوامل باعث شد مشکلاتی در داخل کابینه ایجاد شود. نشنیده گرفتن بسیاری از نیازهای دولت و همراهی نکردن رئیسجمهوری و اعضای دولت با یکدیگر فضا را متشنجتر ساخت. همه این مسائل در کنار یکدیگر، اجماعی ایجاد کرد تا کابینه قابل دفاع نباشد.
بخش اول اظهارات ابطحی در حالی است که کارشناسان منتقد از همان ابتدا نسبت به اعتماد دولت به آمریکا و نگرفتن تضمین کافی هشدار میدادند اما تقدم اجرای همه تعهدات ایران بر وعدههای نسیه و قابل بازگشت آمریکا و ضمنا وابستگی بیش از حد دولت به برجام، موجب تحریک آمریکا به نقض برجام از همان روز اول و سپس خروج از توافق شد.
بنابراین دولت با ادعای دور کردن سایه جنگ، آن را بر سر کشور آورد. اما درباره بند دوم سخنان ابطحی به اجمال باید گفت بخش بزرگی از مصائبی که سر دولت و به تبع آن به سر زندگی مردم آمد، زیر سر آدرسهای دروغ و فریبنده اصلاحطلبان است. روحانی در واقع در چاه ویلی پا گذاشت که تدارککنندهاش اصلاحطلبان بودند.
