به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران» علی پارسا دبیر انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه شهید چمران اهواز و پژهشگر اندیشه سیاسی در گفت و گو با خبرنگار خبرنامه دانشجویان ایران در پاسخ به سوال مارکسیسم واقعی چیست گفت:
با انقلاب صنعتی و اختراع دستگاه بخار و ساخت کارخانه ها رقابت میان سرمایه داران برای پیشی گرفتن از دیگری یا جذب شرکت های دیگر به کارتل خویش که در اخر سرمایه انحصاری یعنی تولید و فروش هر چیز بخصوص مثلا فولاد خودرو و .... در اختیار یک صاحب سرمایه قرار گرفت؛استثمار کارگران یعنی کار زیاد دستمزد کم باعث تولید اندیشه هایی به نفع کارگران شد که رفته رفته نام سوسیالیسم به خود گرفت تا این که "کارل مارکس " نظریه سوسیالیسم مدرن یا مارکسیسم رو بنا نهاد مبتنی بر :انقلاب کارگران جهت گرفتن قدرت ،تشکیل یک شورای ملی با حق نصب وعزل منخبین توسط رای مردم و تصویب یک قانون اساسی با اصل《 لغو مالکیت خصوصی بر ابزار تولید》و ملی سازی صنایع با هدف جلوگیری از خصوصی شدن ان و تقسیم دستمزد عادلانه یعنی میزان پولی که از کار کارگران بوجود می اید میان خودشان تقسیم شود.
علی پارسا در ادامه گفت: این عقیده به سرعت میان کارگران اروپا رواج یافت و اولین انقلاب کارگری یعنی انقلاب کارگران پاریس با اسم "کمون پاریس" شکل گرفت دقیقا به همان صورت یک شورا تشکیل شد انتخابات ازاد شکل گرفت کسانی که به مردم خیانت کردند توسط مردم عزل شد و کارخانه ها ملی شده و دستمزد ها عادلانه میان خود کارگران تقسیم شد.
دومین انقلاب ،انقلاب کمونیستی روسیه بود که رهبر کارگران انقلابی یعنی ولادیمیر لنین دقیقا همان شکل و سیاق مارکس که در کمون پاریس شکل گرفته بود در روسیه شکل داد
اما بدلیل جنگ امپریالیستی که امپریالیست ها مثل انگلیس و فرانسه و امریکا و ژاپن با حمایت ازتزاریست ها و ورود خودشان به خاک روسیه ،اکثر عمر لنین بعد انقلاب صرف دفاع از روسیه و کارگران شد
بعد شکست امپریالیسم و تزاریسم بدلیل این جنگ خونبار داخلی بسیاری از صنایع نابود و بسیاری از کارگران جان داده فرصت برای رخنه سرمایه داران خرد که بعد ها بوروکراسی فاسد شوروی رو شکل دادن بوجود امد
لنین در همان اواخر عمرش شروع کرد با این رخنه مبارزه کند که متاسفانه جان داد بعد او تروتسکی به شدت با شکل گیری این بوروکراسی مخالفت کرد و دولت جدید شوروی را دولتی منحط دانست زیرا بوروکراسی در ان ریشه دوانده بود
یعنی حکومت مارکسیستی که دولت ان دولت کارگری است که در واقع شورایی است که همان طور که گفته شد با رای مردم نصب و "عزل" میشوند حقوقشان اندازه یک کارگر ماهر است حق ثروت اندوزی با استفاده از رانت قدرت ندارند و حتی اگر مردم عزلشان نکنند بعد از مدتی کنار میروند
به این دلیل است که مارکس دولت کارگری را نوعی دولت نادولت می خواند چون از مردم برای مردم است نه یک طبقه حاکم بر مردم
به این حالت می گویند (دیکتاتوری پرولتاریا یا دمکراسی پرولتاریایی) در مورد اقتصاد علی الخصوص صنایع دولت کارگری کارخانجات را ملی می کند تا کارگر مقداری که کار کرده همان مقدار دستمزدش را بگیرد که این امر در شوروی نیفتاد بلکه دولت بوروکراتیکی شکل گرفت که مدیران حاکم بر صنایع بیشترین سود را می گرفتند و دستمزد مشخصی به کارگران می دادند.
پارسا در آخر تصریح کرد: بنابراین تا زمانی که حکومتی ویژگی های گفته شده را نداشته باشد به صرف دولتی بودن کمونیست نمی شود بسیاری جمهوری اسلامی را به صرف این که هنوز دولت در بخش هایی عقب نشینی نکرده و ان را رها نکرده ان را سوسیالیستی می دانند که ادعای بس مضحک است.
یک دولت سرمایه بوروکراتیک که مدارس را خصوصی کرده بیمارستان را خصوصی کرده دانشگاه را خصوصی کرده کارخانه را خصوصی کرده بانک ها خصوصی کرد حدود ۸۰درصد اقتصاد بنگاه های دولتی را خصوصی کرده ازادسازی قیمت ها کرده و در تعیین ان به نفع مردم اندک دخالتی نمی کند تا جیب بوروکراسی فاسد مدیران بنگاه های خصوصی شده تامین شود چگونه با تفکر مارکسیستی که دولت در ان کارخانه را با نظارت کارگری بر تولید و فروش ملی می کند تا دسمتزد میان کارگران تقسیم شود نه سرمایه دار یکی می دانند ؟
البته چاره ای ندارند چون سرمایه داری ان هم با نوع جدید ان ینی سرمایه داری فاجعه یا نئولیبرالیسم با مغلطه بوجود امد با سفسطه هم حرکت میکند.
