به گزارش خبرنگار «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ حسن رحیم پور ازغدی در بخش چهارم و آخر از پاسخ به پرسشهای ناظر به شورایعالی انقلاب فرهنگی، به موانع دیگر شورا و نیز پاسخ پرسشی از میزان حقوق و دریافتی اعضا اشاره کرده است که در ادامه میخوانید.
سوال) معیارهای شوری در بودجه بندی فرهنگی و آموزشی کشور چیست و اساسا خود اعضای شورا ازچندجا حقوق میگیرند؟ مثلاخودجنابعالی؟
جواب) هیچ بودجه ای در اختیار شورا نبوده و نیست. بودجه ها تنها در کنترل دولت ومجلس است که البته خوددرراس شورایند و قانونا باید سیاستهای مصوب را رعایت کرده وپاسخگو باشند.
راجع به حقوق هم ظاهرا بجزاعضای دبیرخانه، کسی حقوق بگیر شورا نیست. بنده هم ۲۷ سال است مشغول کار پژوهشی و آموزشی تنهادر یک نهاد فرهنگی هستم و حقوق بگیر هیچ سازمان وتشکیلات دیگری نیستم.
بیشتر بخوانید
توضیح: «گرچه دروغ پردازی، مالیات ندارد وهمواره شیوه آسان عوامفریبی بوده است اما ازباب وظیفه پاسخ به سوال، عرض میکنم نه بابت کنفرانسهای دانشگاهی ونه از صداوسیما که بخشی از این جلسات دانشگاهی را دراختیارعموم میگذارد، هیچ مطالبه مالی و مابازائ حقوقی شخصی درکارنبوده و نیست. از یک شبکه ازسال ۹۲ تا امروز پس از هفت سال، یک ریال نیز حتی برای عوامل فنی ضبط وتدوین، دریافت نشده است. یک شبکه دیگر نیز آن هم صرفا به عوامل فنی ضبط و تدوین ، سالی یکبار و حدود یک تومان برای هربرنامه به آنان پرداخت شده است. هر شایعه وگزارش دیگری درفضای مجازی دراین باب، دروغ محض است. آماردروغی از مثلا حقوق و امکانات بیت المال نیز که مدتهاقبل،ظاهرا در صدای آمریکا وسپس فضای مجازی، حقوق هشت ونیم تومانی پس از ۲۶ سال سابقه را بدروغ، دهها بلکه صدها میلیون اعلام کردند، نمونه دیگری از همین دروغ پردازیهاست.»
سوال) چرا و چگونه میخواهند از شورا، انقلاب زدایی و خمینی زدایی کنند؟
جواب) امام، صریح بود وبدون حاشیه و کنایه ، در حکم شورا نوشت دانشگاه نباید حیاط خلوتی باشد برای استادنمایان متخصص تحقیر ایرانی و پرستش ارباب غربی ، بشمول ساواکیها و ماسونی ها وکمونیستهاو آنان که هم امروز به جای "تدریس" ،مشغول "تدلیس"، و به جای "آموزش تخصصی علمی"، مشغول "تخلیه عقده های شخصی" هستند.
رسالت شورا از ابتدا این بود که دانشگاه، محیط سالمی برای تدریس وتحقیق درجهت اهداف جدید تعالی بخش و زمینه ساز شکوفایی و خلاقیت انقلابی نسلهای جدید باشد اماهمین امروز نیز جناح بندی های موذیانه و غیرشفاف حتی درون ساختار حاکمیت در جهت تقویت سنگواره های پیشاانقلاب و ممانعت از هر تحول اصلاح طلبانه انقلابی درجریان است و تلاش در جهت ارتجاع به دانشگاه نیم قرن قبل ادامه دارد.
بیشتر بخوانید
سنگ اندازی برسر راه نظام آموزش و پژوهش متناسب با عصر جدید در جهت تمدن سازی ایرانی و اسلامی متوقف نشده و بیت المال ، همچنان صرف بازتولید همان روشنفکرنمایی های قدیمی و کاسبکارانه و فسیل های چپ مادی و راست سلطنتی نیز میشود. کاش لیبرال بودند. دیکتاتورهای لیبرال نما ، نشسته بر خوان خون شهدای انقلاب، هر گاه کم آورده اند از سیستم رسمی آویزان شدند و هرگاه احساس قدرت و امنیت کردهاند به همان سیستم ، بیرحمانه لگد پراندند .
هرنوع تلاش اصلاح طلبانه و انتقادی در علوم اجتماعی در این ۴۰ سال، گرفتار انواع سمپاشی های درون حکومتی و وحشت افکنی رسانه های دشمن بوده و فکر تکامل علوم انسانی دائما ازسوی صاحبان قدرت، ترور شده است. درهمه این سالها امکانات سیستم را بلعیدند و حقوق نجومی گرفتند اما مانع تراشی شان در برابر نوآوری وتولیدفکر در دانشگاه ومراکز فرهنگی و هنری ایران جوان بر بنیادهای ملی و مستقل از غرب، چه وقت، کاستی گرفت؟
کدامیک رخصت میدهند تا زمینه برای تربیت هرچه کیفی تر متخصصان متعهد، مغزهای متفکر وطنخواه، نیروهای مجاهد ماهرو استادان مومن به استقلال کشور نهادینه شود؟ این کلمات امام است و گویی ناظر به روزگار ماست.
او به این شورا ماموریت داد که روح تفکررا تقویت کند، اراده تحقیق رابسط دهد ، مبارزه با تقلیدکوراز شرق و غرب را درعین استفاده از دستاوردها و تجارب مفید دانش بشری یک لحظه تعطیل نکند. بارها شورا ونهادهای علمی وحاکمیتی را به هدفگیری استقلال فرهنگی از غرب و تمرکز بر جوشش ملی فراخوان داد، اما بپرسید چه کسانی درحاکمیت ، تاهم امروز با صد طعنه وتهمت، "استقلال" را "انزوا" تفسیر کرده و مانع پیشرفت خواندند و "ارتباط" را زمینه "وابستگی" کردند و گفتگوی انتقادی با غرب وشرق را به گفتگوی تمدنهای فرح پهلوی، آنهم با رژیم سیاسی آمریکا و اتحادیه اروپا، ونیز آرمان جامعه انقلابی برادروار را به تفسیر لیبرالیستی "جامعه مدنی" تبدیل کردند و آنرا بنام انقلاب خمینی ، سکه زدند؟
بیشتر بخوانید
چه کسانی، اقتصاد و فرهنگ و همه چیز مردم را به ۵+۱ گره زدند و بالاخره هیچکس نفهمید حاصل این جمع چند شد؟ چه کسانی، همه این سالها ،همه قدرت وثروت کشور در دستشان بود و بازی "انتصابی-انتخابی" و "نظام-دولت"و "حاکمیت وحکومت" راه انداخته وسیستم را مثله کرده و هویت چندپاره و خودمتناقض و آشفته خودرا به "نظام شکست خورده" مدیریت کشور، تاویل کردند ونانش راخوردند. حال آنکه از منظر خلق، دلیل نابسامانی مهم نبودبلکه خودش مهم بود. مردم، بهبوداوضاع میخواهند.
اولویتشان این نیست که حق با کیست؟ می پرسند تعارض های بی فایده و غیرپاسخگو در عرصه سیاست های فرهنگی وآموزشی چه وقت وچگونه حل میشود؟ صورتبندی ژورنالیستی تعارض ها، خوب است اما راه حل چیست؟ مسئول سیاست گزاری کیست و چرا "مهندسی فرهنگی" کشور و نسل نو در اتاق های فکروبرنامه ریزی درخارج از ایران صورتبندی شود و چه عناصری، "فرهنگ غیرانقلابی" و "انقلاب غیرفرهنگی" را جایگزین "انقلاب فرهنگی" کرده اند؟
ازاله غربزدگی از حاکمیت، هدف اصلی امام بود اما پس از او عمر حاکمیت ،سالهای سال به اماله غربزدگی بجای ازاله آن گذشت.
پس از سالها بحث در "نقشه جامع علمی" و هزاران برگ انشانویسی در باب پیشرفت ایرانی، هیچکس در سه قوه نمیداند که هر سال و بلکه هر ده سال، چه تعداد دانشجو در چه رشته ها، در چه سطحی و چرا میگیریم؟ و با کدام نیاز کشور؟ و باکدام امکان اشتغال؟ و چرا بودجه و انرژی دانشگاه های ما بجای حل مشکلات این مردم، صرف مقاله نویسی برای چند مجله در اروپا و آمریکا می شود؟ و چرا و چرا...؟ باورمیکنید هیچکس نمیداند؟ باورکنید.
