به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران» به نقل از مشرق، سخنگوی دولت امروز ضمن یادداشتی در روزنامه ایران، "با اطمینان" پیش بینی کرده تمامی تحریم‌ها در آینده نزدیک لغو می شود(!) این در حالی است که سخنگوی کاخ سفید دیروز گفت"آمریکا برنامه‌ای برای لغو تحریم‌ها پیش از مذاکره ندارد". سرنوشت مذاکره قبلی هم که در قالب برجام"، تبدیل به آینه عبرت ملت ها شده است.
پنج سال و نیم قبل، آقای روحانی گفت "همه تحریم ها در روز اجرای برجام بالمره (یکجا) نه تعلیق، بلکه لغو می شود". اما هرگز آن روز فرا نرسید و آمریکا به تعبیر آقای صالحی، از روز اول بارها دبّه کرد.
با این حال، ربیعی وعده لغو تحریم ها "در آینده نزدیک" را می دهد؛ همان که پنج سال قبل، وعده اش را دادند! به قول بابا طاهر؛"همی وعده کری (کنی) امروز و فردا- ندونم مو که فردای تو کی بی؟!".
چرا برخی دولتمردان اصرار دارند مسئولیت خود را با وعده درمانی ِخلاف واقع برگزار کنند؟ چرا حبابی از خیال دروغین می سازند که با کمترین تلنگر می شکند و امید بستگان را سرخورده می کند؟
چرا به جای وعده هفت ساله برداشتن تحریم ها، سراغ بی اثر کردن و خنثی کردن تحریم ها نمی روند؟ چرا از آمریکای غدّار، قطع امید نکردند و سراغ احیای ظرفیت های ملی رونق اقتصادی، و گسترش تعاملات با کشورهای مختلف نرفتند؟
چرا خانه های جدول دشمن را پر می کنند؟ چرا اصرار دارند کلید گشایش ها را دست آمریکا نشان دهند و حال آن که او، تحریم ها را حربه ای می بیند که تا احساس نکند از نگاه مقامات ایرانی بی اثر شده، کنار نخواهد گذاشت؟
