دو نکته درباره یک خرابکاری سایبری

به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»، نکته اول، اهمیت روز افزون - و واجب تر از نان شب- شبکه ملی امن و باثبات "اطلاعات و ارتباطات" است. هر قدر میزان وابستگی به شبکه های عاریتی بیگانه را کاهش دهیم، امنیت اطلاعاتی و اقتصادی و سیاسی و فرهنگی ما بیشتر خواهد شد.

حمله و خرابکاری سایبری با اهداف گوناگون، به یک رویه در حال گسترش در دنیا تبدیل شده و حتی آمریکا و برخی دولت های اروپایی و رژیم صهیونیستی که خود بزرگ ترین راهزنان و مهاجمان سایبری در دنیا محسوب می شوند، از حملات سنگین متقابل و خسارت های حاصل از آن در امان نمانده اند.

در عین حال جنگ های سایبری، همه کشورهای آینده نگر و هوشیار را بر آن داشته که تا می توانند از میزان وابستگی به شبکه های ارتباطی و اطلاعاتی عاریتی بکاهند.

نکته دوم، درباره هدف حمله است. برخی تحلیل کرده اند که این خرابکاری همزمان با دومین سالگرد شوک بنزینی سال 98 و شبیخون امنیتی دشمن با همین بهانه، در صدد احیای همان خاطره و همان حوادث تلخ است.

در عین حال، هدف دیگری را هم می شود احتمال داد و آن سنگ اندازی در مقابل اهتمام دولت جدید برای انجام برخی اصلاحات ضروری اقتصادی است. مشکلاتی مانند مدیریت غیر هوشمند منابع ارزی یا همان ارز 4200 تومانی که سه سال است به طور ثابت اجرا می شود و به اعتبار نابسامانی، موجب هدر رفت چند صد هزار میلیارد تومان شده، بی آن که تاثیر روشنی در مهار قیمت ها بگذارد.

طبعا انجام اصلاحات ضروری مانند اصلاح ساختار بودجه، کاهش روند دور ریز منابع عمومی، ساماندهی قیمت و نظام واگذاری ارز، اصلاح نظام های بانکی و مالیاتی و یارانه ای و نظایر آن، نیازمند کار کارشناسی دقیق، اتخاذ تدابیر کارآمد و پیش بینی ساز و کار های جایگزین است.

اما ضمنا ثبات سیاسی و آرامش روانی جامعه، پیش درآمد این ضرورت است. به نظر می رسد هدف برخی شایعه سازی های انبوه -سازمان یافته و دروغ- درباره قیمت بنزین و حذف ناگهانی ارز دولتی و... نهایتا خرابکاری سایبری و ایجاد زحمت برای مردم، سنگ اندازی در برابر روند اهتمام به اصلاحات درست است.

"اصلاحات هوشمند اقتصادی"، اگر قرار باشد درست برنامه ریزی و بدون مزاحمت ها پیش برود، در یک روند سه چهار ساله می تواند نسخه مرگ تحریم ها را بپیچد و کشوری را که تا همین چند سال قبل، هجدهمین اقتصاد بزرگ دنیا بوده، به جایگاه برتر و با ثبات تر برساند.