به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ روزنامه کیهان در ستون اخبار ویژه خود نوشت: عضو شورای سیاستگذاری منحل شده اصلاحطلبان گفت: اینکه دولت میگوید «باید تکیه ما به داخل باشد»، معنایش این است که چون نمیگذارند نفت بفروشیم بنابراین درآمد نفتی نخواهیم داشت و کسری درآمد دولت را از افزایش مالیات، تورم و گرانی تأمین میکنیم.
علی صوفی در گفتوگو با نامه نیوز، سخنان سیدابراهیم رئیسی درباره بیاثرسازی تحریمها را یک نوع همدلی و همراهی با روسیه خواند(!) و افزود: آقای پوتین یک سفری به ایران داشت و بعد آقای رئیسی چنین اظهاراتی کرد، معنای حرفش هم این است که « مثل روسیه که در مقابل تحریمها مقاومت میکند و مذاکرهای هم در کارش نیست، ما نیز از مذاکره گذشتیم و همان مقاومت را در پیش میگیریم».
وی افزود: در واقع میخواهند از نظر روانی ایران را در کنار روسیه قرار دهند و فکر میکنند با این کار مردم ایران هم از نظر روانی تحریمها را راحتتر میپذیرند چون میگویند «الان فقط ما نیستیم که تحت تحریم هستیم و روسیه هم در چنین وضعیتی قرار دارد.» بنابراین آرامش پیدا میکنند.
وی ادامه داد: «الان دولت دست در جیب مردم کرده است. اینکه دولت میگوید «باید تکیه ما به داخل باشد» معنایش این است که چون نمیگذارند نفت بفروشیم بنابراین درآمد نفتی نخواهیم داشت و کسری درآمد دولت را از افزایش مالیات، تورم و گرانی تأمین میکنیم. این آقایان آنقدر دارند در این ناکارآمدی خودشان دست و پا میزنند که به چنین حرفهای بیمبنایی متوسل میشوند».
گزافه گویی سخیف این فعال سیاست باز، در حالی است که اولا درآمدهای نفتی نه در دولت رئیسی بلکه در دولت برجام و دیگر هیچ، به پایینترین حد رسید تا جایی که نوبخت رئیسسازمان برنامه و بودجه روحانی میگفت حتی یک قطره نفت هم نمیتوانیم بفروشیم. اتفاقا تعبیر دست کردن در جیب مردم اگر مصداقی هم داشته باشد، در مورد عملکرد دولت روحانی نسبت به بازار بورس و... نمود پیدا میکند.
ثانیا معنای تکیه به توانمندی داخلی، به مفهوم حمایت از تولید و صادرات نفتی، در کنار اخذ مالیات از کسانی است که درآمدهای انبوه و رانتی دارند اما از پرداخت مالیات فرار میکنند. البته لازمه این امر، تدارک زیرساختهای شفافیت ساز مانند سامانه جامع تجارت و سامانه جامع املاک و... است که متاسفانه در دولت مدعی تدبیر اجرایی نشد.
ثالثا منطق مقاومت در برابر تحریمها و تکیه بر توانمندی داخلی (به جای گدایی و التماس و گستاخ کردن طرف بدعهد غربی) منطق امروز و دیروز نیست که با بیسوادی و سیاسی کاری، به سفر پوتین به ایران ربط داده شود. در مقابل باید پرسید شماها که خلاف این ادبیات عقلانی را -در حد تملق و التماس و گدایی غرب- در پیش گرفته بودید، از دو برابر کردن تحریمها و بر جا گذاشتن رکوردهای بیسابقه تورمی، چه میراث دیگری بر جا نهادید؟
این نکته هم گفتنی است که در دولت جدید با وجود میراثهای خسارتبار دولت قبل و بدون برجام و FATF فروش نفت ایران چهل درصد افزایش یافته و صادرات نفتی و تجارت منطقهای هم رونق گرفته است.
