به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران» به نقل از مهر، «گریس پاور»، محقق ارشد از دانشگاه دالهوسی کانادا، میگوید: «فقط به این دلیل که نوزاد شیرخشک غنی از آهن مصرف میکند، نباید تصور کنیم که تمام نیازهای آهن او برآورده میشود، زیرا آهن حاصل از شیرخشک ممکن است مانند آهن شیر مادر جذب نشود.»
وی در ادامه افزود: «این یافتهها نشان میدهد که ممکن است نیاز به بازنگری در برخی از دستورالعملهای مکمل آهن داشته باشیم.»
در حال حاضر، انجمن اطفال کانادا مصرف مکمل آهن را برای نوزادان نارس که با شیر مادر تغذیه میکنند، توصیه میکند، اما نه برای کسانی که از شیر خشک تغذیه میکنند، زیرا شیرخشک حاوی آهن بیشتری نسبت به شیر مادر است.
برای مطالعه جدید، محققان سوابق سلامتی ۳۹۲ نوزاد متولد شده قبل از هفته ۳۱ بارداری را از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۸ تجزیه و تحلیل کردند.
حدود سه چهارم نوزادان در این مطالعه به طور انحصاری از شیر خشک غنی از آهن تغذیه میکردند. یک چهارم دیگر به طور جزئی یا انحصاری با شیر مادر تغذیه شدند.
محققان دادههای مربوط به شیوههای تغذیه، دریافت آهن از شیرخشک و مکملهای آهن، و سطوح آهن خون گرفته شده در ۴ و ۶ ماهگی را جمعآوری کردند.
یافتهها نشان داد نوزادانی که به طور انحصاری از شیر خشک تغذیه میکردند نسبت به نوزادانی که از شیر مادر تغذیه میکردند به میزان قابل توجهی آهن بیشتری دریافت کردند.
بر اساس این گزارش، با این حال، بیش از ۳۶ درصد از نوزادانی که با شیر خشک تغذیه میشوند و کمی بیش از ۲۰ درصد از نوزادانی که با شیر مادر تغذیه میشوند، کمبود آهن داشتند.
این نتایج نشان میدهد که مصرف بیشتر آهن از طریق شیر خشک همیشه به ذخیره آهن بالاتر در خون تبدیل نمیشود.
به گفته محققان، ممکن است اجزای شیر مادر که در شیر خشک یافت نمیشوند، مانند هورمونها، به افزایش جذب آهن در جریان خون نوزاد کمک کنند.
مصرف ترکیبی از شیر مادر و شیر خشک، به جای شیر خشک، میزان حفاظت کنندگی بیشتری دارد.
