به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»، مسعود یونسیان اظهار داشت: تا قبل از دسترسی به واکسن، میگفتیم موج کرونا تابع دو مؤلفه یعنی رفتار مردم و واریانت ویروس است، الان مؤلفه سومی نیز اضافه شده و آن هم سطح ایمنی جامعه است. وقتی اطلاع دقیقی از سطح ایمنی جامعه نداریم بنابراین بهتر است از پیشگوییهای دراز مدت پرهیز کنیم. چون اگر پیشگوییها صحیح نباشد، ممکن است اعتماد جامعه به نظام سلامت کاهش یابد و سایر توصیهها که بر اساس مشاهدات است، اثر چندانی نداشته باشد.
وی افزود: بهتر است ابتدا وضعیت بیماری را رصد کنیم و به جای پیشگویی، هر وقت که نشانههایی از افزایش موارد کرونا را دیدیم، آن وقت هشدار دهیم؛ چرا که نمیتوان جامعه را همیشه در محدودیت قرار داد. البته باید تلاش ما پوشش مناسب واکسیناسیون و مصون سازی افراد باشد. بنابراین در حال حاضر شواهدی نداریم که بگوییم در آینده نزدیک، میان مدت و یا بلندمدت، زمان موج بعدی کرونا را پیش بینی کنیم.
عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران یادآور شد: اومیکرون و زیرگونههای این سویه، بیماری با شدت کمتری ایجاد میکنند البته بخش قابل توجهی از جامعه به دلیل واکسیناسیون و یا ابتلاء به بیماری، مصونیت نسبی دارند و فعلاً دلیلی برای نگرانی و یا اقدامات جدیدی نداریم.
یونسیان با اشاره به وضعیت آنفلوانزا در کشور و منطقه، گفت: در سه چهار هفته اخیر خوشبختانه موارد جدید آنفلوانزا رو به کاهش بوده و بر اساس گزارش گروه ویروس شناسی دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی تهران نیز، آنفلوانزای شایع در کشور از نوع H3N2 است که با آنفلوانزای اسپانیایی متفاوت است و خیال ما را راحت تر میکند چون نگرانی که برای انتشار گسترده آنفلوانزا داشتیم، کمتر شده است البته همواره شیوه نامههای بهداشتی به ویژه شستشوی دستها، استفاده از ماسک، تهویه مناسب و فاصله فیزیکی در کرونا و آنفلوانزا مؤثر است.
وی خاطرنشان کرد: در نشست قبلی کمیته علمی کشوری کرونا گزارشی از مقایسه پاندمی آنفلوانزای ۱۹۱۸ یا آنفلوانزای اسپانیایی و شباهتهای آن با پاندمی کووید ۱۹ ارائه کردم. اگر دنیا به اندازه کافی، وقایع آن زمان را در تاریخ جستجو میکرد، میتوانست درسهای مهمی بگیرد؛ یکی از آن درسها این بود که نباید شتاب زده نسبت به تجویز داروهایی که شواهدی دال بر اثربخشی آن وجود ندارد، اقدام کرد البته نوع داروها در این دو پاندمی متفاوت بود و داروهای کنونی پیشرفتهتر است اما اصل موضوع این است که نباید در مورد داروهایی که هنوز شواهد کافی برای آن وجود ندارد، تعجیل کرد.
یونسیان اضافه کرد: اقدامات غیر دارویی مانند فاصله گذاری اجتماعی در پاندمی آنفلوانزای ۱۹۱۸ مطرح شده بود که در پاندمی کرونا با تأخیر به آن رسیدیم. برخی اقدامات هم مانند تعطیلی مدارس و مراکز آموزشی، ممکن است نتیجه معکوس داشته باشد چراکه علاوه بر آسیب به آموزش، مشخص نیست که چه میزان از دانش آموزان محافظت میکند که اینها بخشی از تجارب پاندمی ۱۹۱۸ بود.
وی گفت: عوارض عصبی روانی که تا مدتها بعد از بهبود از آنفلوانزای در افراد وجود داشت شامل افسردگی، اختلالات روانی و عصبی از جمله کاهش بویایی و چشایی، در آن زمان هم نسبتاً شایع بود که برخی از این عوارض در کرونا نیز مشاهده میشد.
عضو کمیته علمی کشوری کرونا با اشاره به وضعیت کرونا در مناطق ۶ گانه سازمان جهانی بهداشت، گفت: به جز کشورهای غرب اقیانوس آرام مانند ژاپن، کره و برخی کشورهای شرق آسیا، استرالیا و اقیانوسیه، در پنج منطقه دیگر سازمان جهانی بهداشت، وضعیت کرونا نسبتاً پایدار بوده است.
