به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران» به نقل از تسنیم، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله(عج) امروز میزبان جمع کثیری از محققین و پژوهشگران برتر و جوان حوزه پزشکی و پیراپزشکی این دانشگاه در قالب جشنواره تحقیقاتی "باقرالعلوم" بود.
اگرچه عمده افراد حاضر در سالن همایشهای صدرا، پزشکان و دانشآموختگان جوانان علوم پزشکی بودند اما گرامیداشت یاد یک پزشک پیشکسوت 91 ساله که به تازگی از دنیا رفته، نقطه آغاز سخنرانیهای رئیس دانشگاه علوم پزشکی بقیهالله(عج) بود.
آنچه که شاید کمتر درباره دکتر شیبانی شنیده بودیم، مدتزمان تحصیل او در رشته پزشکی بود.
حسن ابوالقاسمی؛ رئیس دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله(عج) در این باره گفت: «دکتر شیبانی در سالهای پیش از انقلاب مدت زمان زیادی در زندانهای زمان طاغوت زندگی کرد و به دلیل زندانی شدن او در سالهای حکومت طاغوتی، دوره پزشکی ایشان 18 سال طول کشید!»
پاکدستی، کار زیاد و توقع کم نیز از ویژگیهای بارزی بود که دکتر ابوالقاسمی مانند بسیاری دیگر از همکاران مرحوم شیبانی، به آنها اشاره کرد و افزود: «دکتر شیبانی انسانی پرکار و کمتوقع بود و نمونههای مانند او در جامعه و گروه پزشکی به سختی پیدا میشود.»
این پزشک متخصص از آنجا که سبک زندگی مرحوم شیبانی را از نزدیک دیده بود، از شایعهسازیهای فضای مجازی نیز گلایه داشت و عنوان کرد: «مرحوم شیبانی تا زمانی که از دنیا رفت هم در خانه اجارهای زندگی میکرد و بدون اینکه اندوختهای از مال دنیا داشته باشد، دنیا را ترک کرد. دکتر شیبانی هرگز از غذای بیتالمال مصرف نمیکرد و کسی ندیده بود که در مجلس ناهار بخورد. با اتوبوس رفت و آمد میکرد و بارها او را در اتوبوسهای خیابان انقلاب دیده بودیم. معرفی این شخصیت به جوانان امروزی لازم است. این شخصیت بزرگ آثار ماندگاری دارد اما به جامعه معرفی نشده است تا جوانان بدانند کسانی هستند که حتی به مقدار ناچیز نیز از بیتالمال استفادهای نمیبرند. به جز حقوق دانشگاه تهران یک ریال حقوق از مسئولیتهای دیگرش مانند شورای شهر نگرفته بود.»
آنچه در ذهن رئیس دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج) از مراسم دیروز پررنگ شده بود، وصیتهای مرحوم مبنی بر پرهیز از تجملات و اسراف بود؛ ابوالقاسمی در این باره نیز گفت: «روز گذشته دختر دکتر شیبانی گفت که طبق اعتقاد پدرشان، اگر قرار است مراسم ختمی برایش گرفته شود نباید پول برای حتی یک شاخه گل هم هدر برود و هرکه میخواهد گل برای مزار ایشان بیاورد، بجایش هزینه آن را صرف امور خیریه کند.»
