به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران» به نقل از دانشجو، با وجود آنکه ایران دارای حدود ۳۰۰ روز آفتابی است و شدت تابش آفتاب در کشورمان به میزانی است که زمینه لازم را برای توسعه نیروگاههای خورشیدی برای تولید برق ارزان و مقرون به صرفه مهیا کرده است، همچنان سهم نیروگاههای خورشیدی از تولید برق در کشور قابل توجه نیست، اما دولت درصدد است با توسعه ۱۳ برابری تولید برق از نیروگاههای تجدیدپذیر کشور، به قدرت اول برق منطقه و بهشت نیروگاههای تجدیدپذیر تبدیل شود.
طبق ارزیابی سازمان انرژیهای تجدیدپذیر و بهرهوری انرژی برق (ساتبا) یکصد هزار مگاوات ظرفیت در زمینه انرژی خورشیدی و ۴۰ هزار مگاوات در زمینه انرژی بادی در کشور وجود دارد که هنوز مورد استفاده واقع نشده است و بر اساس آمارهای وزارت نیرو، نیروگاههای خورشیدی با تولید سالانه ۴۵۵.۲۸ مگاوات برق و سهم ۵۰.۳۸ درصدی را از برق تجدیدپذیر دارد و پس از آن با نیروگاههای بادی با سهم ۳۴.۳۱ درصدی جای گرفته است.
بر اساس برنامه ششم توسعه دولت باید سهم نیروگاههای تجدیدپذیر و پاک را تا پایان اجرای این برنامه به دست کم پنج درصد میرساند در حالی که اکنون ظرفیت اسمی نصب شده تولید برق کشور به مرز ۹۰ هزار مگاوات رسیده است که در این میان سهم نیورگاههای تجدیدپذیر که نیروگاههای خورشیدی بخشی از آن به شمار میرود به ۹۷۰ مگاوات رسیده، سهمی ۱.۱ درصدی در ظرفیت تولید برق کشور دارند.
از آنجا که یکی از موانع در مسیر توسعه نیروگاههای خورشیدی در کشور جذب سرمایه خارجی و استفاده از دانش روز است، لایحه عضویت جمهوری اسلامی ایران در اتحادیه بین المللی انرژی خورشیدی در دولت تهیه و به مجلس شورای اسلامی ارسال شده است؛ طبق اصل هفتاد و هفتم قانون اساسی، عهدنامهها، مقاولهنامهها، قراردادها و موافقتنامههای بینالمللی باید به تصویب مجلس شورای اسلامی برسد.
در مقدمه این لایحه آمده است: به منظور گسترش حضور فعال و هدفمند جمهوری اسلامی ایران در سازمانها و مجامع بین المللی و منطقهای و بهره گیری از آن در جهت تامین منافع ملی و تحقق هرچه بیشتر همگرایی منطقهای و بین المللی در راستای اصول و اهداف راهبردی سیاست خارجی کشور و با توجه به اهمیت و لزوم توسعه و کاربرد منابع انرژی خورشیدی این لایحه در دولت تصویب و تقدیم مجلس شورای اسلامی شده است.
پایه تشکیل این اتحادیه در بیانیه زیست محیطی پاریس (۹ آذر ۹۴) گذاشته شد و کشورها با تدوین آرمانی مشترک مبنی بر تعهد به تلاش مشترک در راستای کاهش هزینههای تامین مالی و هزینههای فناوری و همچنین تامین بیش از هزار میلیارد دلار سرمایه مورد نیاز تا سال ۲۰۳۰ میلیادی به منظور استقرار گسترده انرژی خورشیدی و هموار کردن مسیر توسعه فناوریهای آتی متناسب با نیازها موافقتنامه تاسیس این اتحادیه را امضا کردند.
کشورهای امضا کننده این موافقتنامه بر این باورند که انرژی خورشیدی میتواند فرصت بی سابقهای را برای کشورها فراهم نمایند تا رفاه، امنیت انرژی و توسعه پایدار را برای مردم به ارمغان آورند.
در بیانیه تاسیس این اتحادیه تاکید شده است که اگر کشورهای دارای منابع غنی خورشیدی به شیوهای هماهنگ و با انگیزه و عزم سیاسی قوی عمل نمایند، میتوان بسیاری از موانع را برطرف نمود و هماهنگی بهتر و تجمیع تقاضا از جمله برای تامین منابع مالی در حوزه خورشیدی، فناوری ها، نوآوریها و ظرفیت سازی در بین کشورها، اهرمی نیرومند را در برای کاهش هزینهها، افزایش کیفیت و تامین انرژی خورشیدی قابل اتکا و مقرون به صرفه و در دسترس همگان فراهم خواهد کرد.
بر اساس این لایحه، بودجه و منابع مالی مورد نیاز اصلی این اتحادیه از طریق کمکهای داوطلبانه اعضا، سازمان ملل و موسسههای آن و سایر کشورها به دست میآید؛ دولت هندوستان مبلغ ۲۷ میلیون دلار برای ایجاد صندوق مالی اتحادیه بین المللی انرژی خورشیدی اختصاص خواهد داد و همچنین شرکتهای بخش دولتی هند این کشور نیز هر کدام یک میلیون دلار برای راه اندازی این اتحادیه اهدا کرده اند و بنابراین مقر اتحادیه در کشور هندوستان خواهد بود.
