به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران» حسن رسولی، فعال سیاسی اصلاحطلب و از چهرههای نزدیک به محمدرضا عارف اخیراً در بخشی از یک مصاحبه با خبرگزاری ایلنا پیرامون علل وقوع اغتشاشات ۷۰ روزه و انگیزههای آن گفته است: اولین عامل نارضایتی که باعث دلخوری اکثریت مردم شد، مشکلات اقتصادی و معیشتی و تورم حدود ۴۰ درصدی ایران به علاوه افزایش نرخ بیکاری بود که شرایطی را فراهم کرد که اکثریت دهکهای جامعه ایران به دلیل افزایش سرسامآور سطح عمومی قیمتها، درآمدهایشان پوشش و کفاف هزینههایشان را نمیدهد.
وی افزود: به عبارتی در اثر رشد این دو شاخص که مجموعا شاخص فلاکت را نشان میدهد، طبقات حقوقبگیر و کمدرآمد روز به روز بر تعدادشان افزوده میشود به گونهای که در شرایط فعلی برای تامین معاششان درآمد کافی ندارند و افق امیدوارکنندهای هم برای بهبودی اقتصاد آینده خانوارهای خودشان پیشبینی نمیکنند. بنابراین به نظر من اصلیترین عامل، عامل اقتصادی و معیشتی است.
از استفاده و تأکید ناشیانه رسولی پیرامون کلمه "اکثریت" که بگذریم(!) اما باید این سوال را پرسید که اگر علت موجبه اغتشاشات، اقتصادی بوده پس چرا معترضان هرگز شعار اقتصادی نداشتند؟
این سوالی است که تجربه نشان میدهد اصلاحطلبان ستادی و بانیان آشوب هرگز حاضر نیستند پاسخ آنرا بصورت استدلالی بدهند.
تعلق عمده آشوبگران و بازداشتیها به طبقه بالاشهری و مرفّه نیز نشانه دیگریست که اثبات میکند سخن رسولی صحیح نیست و اکثریت مردم نه تنها در اغتشاشات ۷۰ روزه با یک فتنه مواجه بودند بلکه در پسا اغتشاش نیز با نمایشی مواجه شدهاند که تقلا میکند جامعه را به سمت "فتنه اقتصادی" سوق بدهد.
جالب است که در سمت مقابل میبینیم شهدایی که تقدیم راه مقابله با این فتنه شدند عمدتا از طبقه مستضعف بودند که به دفاع از نظام اسلامی برخاستند.
همچنین است که یک معترض اقتصادی اصیل اولا به خیابان نمیآید چون خیابان راه حل مشکل اقتصادی نیست. ثانیا فرضا که به خیابان هم بیاید اما مأمور پلیس را آتش نمیزند و حافظان امنیت را سلّاخی نمیکند.
بدیهی است که اتقان این گزینهها در مرتبهای قرار دارد که امثال رسولی نه میتوانند و نه حاضرند که پاسخی استدلالی به آنها بدهند و ردّ ادعاهای خود را بپذیرند...
برخی محافل تحلیلی معتقدند سخنانی از قبیل آنچه که رسولی گفته و بر آن اصرار کرده است برای هدایتگری آشوبهای آینده و دمیدن بر آتش "فتنه اقتصادی" است.
فتنهای که به زعم اصلاحطلبان ستادی قرار است مردم در آن به خیابان بیایند و شعار اقتصادی بدهند!
دقت شود که در قبال مشکلات اقتصادی هم بر خلاف آنچه که فرماندهان فتنه القا میکنند؛ "خیابان" راه حل نیست و اکثریت مردم میدانند که عمق مشکلات با رفتارهای خیابانی بیشتر میشود و نه کمتر.
بماند که اعتراض خیابانی برهمزننده امنیت نیز هست و امنیت که نباشد اقتصادی هم در کار نخواهد بود.
به زعم ما مطالبه اقتصادی حق است و مشکلاتی هم دامن معیشت مردم را گرفته است...
لکن کسی که با پلاکارد مشکل اقتصادی به خیابان بیاید و علیه نظام شعار بدهد؛ خود به عامل اصلی گرانی و بغرنجتر شدن مشکلات اقتصادی تبدیل میشود.
این انگاره تحلیلی را برای روزهایی که عدهای میخواهند به بهانه اقتصاد به خیابان بریزند به خاطر بسپاریم!
