به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ به نقل از شورای عالی انقلاب فرهنگی، نشست هماندیشی رؤسای دانشگاهها، فرهنگستانها، معاونین وزارتین علوم و بهداشت با مسئولان ستاد علم و فناوری شورای عالی انقلاب فرهنگی و ستاد راهبری اجرای نقشه جامع علمی کشور با حضور حجت الاسلام والمسلمین عبدالحسین خسروپناه در محل دبیرخانه شورا برگزار شد.
حجت الاسلام والمسلمین عبدالحسین خسروپناه، دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی در این نشست اظهار کرد: بسیاری از دانشگاهیان از اسناد تخصصی حوزه خود باخبر نیستند.
وی با تأکید بر مشارکت اساتید در نوشتن اسناد ادامه داد: نخبگان باید مشارکت حداکثری در نگاشت اسناد داشته باشند لذا اینگونه میتوانیم انتظار داشته باشیم که اسناد با قدرت بیشتری اجرایی میشوند.
دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی بیان کرد: لازم است آسیبشناسی از سند نقشه جامع علمی کشور صورت گیرد و نقاط قوت و ضعف استخراج و در ادامه به روزرسانی نقشه جامع علمی کشور صورت گیرد.
خسروپناه با اشاره به مقولههای جدید علمی مانند متاورس و هوش مصنوعی گفت: زمانی که نقشه جامع علمی کشور به تصویب رسید این موضوعات مطرح نبود، بنابراین لازم است که نقشه متناسب با موضوعات روز کشور و دنیا تغییر یابد.
وی تأکید کرد: باید ضمانت اجرایی، گفتمان رسانهای و پیوست رسانهای در بهروزرسانی جدید نقشه جامع علمی کشور گنجانده شود، اینگونه مخاطب سند، آن را میشناسد.
دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی با اشاره به سند نقشه جامع علمی کشور و سند اسلامی شدن دانشگاهها بیان کرد: این دو سند نقاط مشترک زیادی دارند، به نظر میرسد که باید در این زمینه چارهاندیشی شود و این دو سند تبدیل به یک سند شوند؟
خسروپناه بار دیگر با تأکید بر مشارکت اساتید و نخبگان در نگاشت سند نقشه جامع علمی کشور بیان کرد: لازم است حکمرانی شبکهای را مدنظر قرار دهیم و از نظرات اساتید استفاده کنیم، اینگونه اساتید در اجرا نیز مشارکت حداکثری خواهند داشت.
وی با بیان اینکه باید تصدی گران اسناد در نوشتن آن نقش داشته باشند، ادامه داد: هنوز تعداد اندکی از اسناد مورد نیاز کشور تصویب شده است و باید در این زمینه کار شود، بنابراین نوشتن اسناد جدید اشتباه نیست بلکه سند بسندگی غلط است.
دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی گفت: در نقشه جامع علمی کشور فلسفه علم، سیاستگذاری علم و علم مورد توجه قرار گرفته است، هدف سیاستگذاری، تمدن نوین اسلامی است، در نسخه جدید نقشه جامع علمی کشور باید بین فلسفه علم و خود علم و سیاستگذاری علم تمایز قائل شد.
