به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران» به نقل از کیهان، اواخر هفته گذشته «حامد.ا» یکی از لیدرهای خودخوانده اپوزیسیون از ائتلاف همبستگی براندازان خارج شد. منشوری که قرار بود نماد اتحاد طیفهای مخالف جمهوری اسلامی باشد. اما دعواهای اعضای آن از همان ابتدا نشان داد اپوزیسیون خارجنشین بیش از هر چیز شبیه قوری شکستهای است که تکههای آن را تحت عنوان هیچ ائتلاف و منشوری نمیتوان به هم چسباند.
سال گذشته یک روز پیش از سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی و حماسه حضور بینظیر مردم در اعلام وفاداری به نظام جمهوری اسلامی، لیدرهای خودخوانده اپوزیسیون در دانشگاه جرج تاون نشستی تحت عنوان همبستگی برگزار کردند. قرار بود در این نشست ربع پهلوی، «حامد. ا»، «مصی ع»، «شیرین ع»، «علی ک»، «گلشیفته ف»، «عبدالله م» و «نازنین ب» حضور داشته باشند اما اختلاف و نزاع میان همین هشت نفر چنان بود که فقط چهار نفر از آنها در دانشگاه جرج تاون حاضر شدند تا معلوم شود بذر اتحاد و همبستگی در زمین بایر اپوزیسیون حتی جوانه هم نمیزند. چه رسد به آنکه بارور شود و ثمر بدهد!
نشست همبستگی نمایشی بود!
چنانکه «عبدالله م» سرکرده گروهک تروریستی کومهله هم نمایشی بودن این نشست چهار نفره را افشا کرد و به صراحت اعلان کرد در آیندهای نزدیک آرایش سیاسی تغییر خواهد کرد و چنین نیست که نیروهای موتلف فعلی در آینده نیز بر سر سفره حاضر باشند.
وی همچنین ربع پهلوی را به عدم اعتقاد به دموکراسی متهم کرد و گفت که او مانع ورود چهرههای جدید به اپوزیسیون میشود.
در نهایت این منشور توسط شش نفر از هشت نفر مذکور امضا شد و دو نفر دیگر یعنی «علی ک» و «گلشیفته ف» زیر بار آن نرفتند. اما پس از مدتی «نازنین ب» که در صفحه توئیتری خود علیه جمهوری اسلامی فعالیت میکرد، حساب خود را بست و عملا راه خود را از بقیه جدا کرد و اوایل اردیبهشت ماه سال جاری نیز «حامد.ا» خروج خود را از این منشور اعلام کرد.
براندازان میان خودشان هم دموکراسی ندارند!
«حامد.ا» درباره خروج خود از منشور همبستگی اینچنین گفت: « متاسفانه کار در گروه همبستگی به خوبی پیش نرفت. گروههای فشار از بیرون از جمع با شیوههای غیردموکراتیک میکوشیدند مواضع خود را بر جمع تحمیل کنند. تحمیل نظر در دموکراسی نمیگنجد و توافق اعضای گروه، نه فقط عضوی از آن، از شرایط حرکت دموکراتیک است.» وی همچنین در مصاحبه با اینترنشنال، دیکتاتوری ربع پهلوی را عامل این تصمیم دانست و گفت که «نظر پهلوی مخالف نظر اکثریت جمع بود. او بحثهای درون این شورا را به بیرون انتقال میداد.»
این سخنان حاکی از آن است که اپوزیسیون جمهوری اسلامی حتی در یک جمع شش نفره نیز نمیتواند دموکراسی برقرار کند و اعضای خود را راضی نگه دارد، در حالی که مدعی ایجاد دموکراسی برای مردم ایران است!
البته برخی اخبار و شواهد دلالت بر این دارند که سفر ربع پهلوی به سرزمینهایاشغالی بدون هماهنگی با سایر اعضای اپوزیسیون دلیل ناراحتی و جدایی «حامد.ا» بوده است. گویا پهلوی قصد دارد برای ریخت و پاشهای براندازانه خود حامی مالی جدیدی پیدا کند و حامد.ا که نتوانسته در این زمینه با پهلوی شریک شود عصبانی شده است!
منشور همبستگی یا تجزیه؟!
بعد از انتشار منشور به اصطلاح همبستگی، انتقادات فراوانی به آن وارد شد؛ به طوری که بخشی از ملی گرایان آن را بهجای آنکه منشور همبستگی بدانند، منشور تجزیه ایران معرفی کردند. زیرا در این منشور نه تنها نامی از ملیت ایرانی و زبان فارسی به عنوان زبان ملی ایرانیان به میان نیامده است؛ بلکه ایران را کشوری چندملیتی معرفی کرده و موضوعی از تمامیت ارضی و یکپارچگی ملت ایران به چشم نمیخورد. همچنین درخواست تحریم بیشتر مردم ایران و حمله نظامی به کشور، از دیگر درخواستهای چهرههای امضاکننده این منشور مضحک بوده است. نکته دیگر تجزیهطلبانه بودن این منشور، حضور عبدالله.م، سرکرده گروه تروریستی و تجزیهطلب کومهله است.
در واقع انتشار این منشور بیش از پیش ثابت کرد اپوزیسیون در فرض خیالی براندازی جمهوری اسلامی، هیچ برنامهای برای «ایران» ندارد و تنها آینده مورد تصور برای ایران پس از جمهوری اسلامی، سرزمینی تکه تکه و فروپاشیده است.
این اولین و آخرین بار نبود که دلقکها در سیرک اپوزیسیون به جان هم افتادند. در آینده نزدیک شاهد رسواییها و فضاحتهای بیشتری از کاسهلیسهای دشمنان ملت ایران هستیم.
