به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران» به نقل از دیلیمیل، مطالعه جدید آزمایشگاهی روی 90 نفر انجام شد و نوع کار کردن با ماوس، صفحه کلید و همچنین ضربان قلب شرکت کنندگان تحت نظر قرار گرفت و چندین بار در طول آزمایش از آنها پرسیده شد که چقدر استرس دارند.
در حالی که برخی از افراد اجازه داشتند بدون مزاحمت کار کنند، برخی دیگر نیز مجبور بودند در مصاحبه شغلی شرکت کنند. کار نیمی از این گروه نیز به طور مکرر با پیام هایی قطع شد.
تجزیه و تحلیل نشان داد افرادی که استرس بیشتری داشتند، نشانگر ماوس را بیشتر و با دقت کمتری حرکت میدادند.
آن ها هنگام تایپ نیز اشتباهات بیشتری مرتکب می شدند و با مکثهای کوتاه زیادی شروع می کردند. افراد آرام هنگام تایپ، روی صفحه کلید، مکث های کمتر اما طولانی تری داشتند.
یاسمین کر، روانشناس از دانشگاه صنعتی زوریخ، گفت که ارتباط بین استرس و تایپ کردن و رفتار ماوس را می توان با آنچه به عنوان نظریه نویز عصبی حرکتی شناخته می شود توضیح داد.
او گفت: «افزایش سطح استرس بر توانایی مغز ما برای پردازش اطلاعات تاثیر منفی می گذارد. این همچنین بر مهارت های حرکتی ما تأثیر دارد.»
محققان همچنین دریافتند که رفتار تایپ کردن و حرکت ماوس افراد در مقایسه با اندازه گیری ضربان قلب، نشانگر بهتری از میزان استرس آنها است.
این تیم محققان گفتند که مدل ریاضی آنها ممکن است کارمندان و کارفرمایان را قادر سازد تا با تشخیص بیشترین استرس در کار، از استرس مزمن پیشگیری کنند. با این حال آنها هشدار دادند که تشخیص استرس در محل کار باید با دقت انجام شود.
بر اساس یک نظرسنجی که در سال 2020 در بریتانیا انجام شد، 79 درصد از مردم گفتند که اغلب از استرس کاری رنج می برند.
آمارهای دیگر حاکی از آن است که سالانه 13.7 میلیون روز کاری در بریتانیا به دلیل استرس، اضطراب و افسردگی ناشی از کار از دست می رود که هزینه آن سالانه 28.3 میلیارد پوند است.
یافته های این مطالعه جدید در مجله Biomedical Informatics منتشر شد.
