به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ محمد سعید کرمی دبیر آموزش اتحادیه جامعه اسلامی دانشجویان در گفتوگو با خبرنگار سیاسی خبرگزاری فارس با اشاره به آسیب شناسی وضعیت فعلی جنبش دانشجویی گفت: برای سیاستگذاری و ارزیابی جنبش دانشجویی نمیتوان با نگرشهای آرمانی و کمالگرایانه به چیستی مسئله و حل آن دست یافت، آسیب شناسی وضعیت فعلی جنبش دانشجویی یکی از کارهایی که به رشد تشکیلات دانشجویی کمک میکند.
وی افزود: اساسیترین ثمره عدم تمرکز جنبشهای دانشجویی بر روی مبانی، تغییر ماهیت یا اضمحلال آن است، جنش دانشجویی برای رشد و رسیدن به کمال، ابتدا باید مبانی را تعالی دهد و به این درک برسد که زمانی جنبش دانشجویی به شکوفایی خواهد رسید که مبانی را ارج نهاده و همواره و در هر عصر و موقعیتی خود را با آن منطبق سازد.
دبیر آموزش اتحادیه جامعه اسلامی دانشجویان خاطرنشان کرد: دومین آسیب جدی مبانیگرا نبودن جنش دانشجویی و عدم دستیابی به رشد و کمال است که این امر بسیار مهم است و اگر جنبش دانشجویی مبانیگرایی را کنار گذارد و به سمت فعالیتهای جزیرهای برود، یقیناً آسیبهای جبرانناپذیری برای آن متصور خواهد بود.
وی تصریح کرد: اینکه برخی بنا به هر دلیلی تشکلهای کوچک ایجاد کرده و اقدام به فعالیتهای حداقلی میکنند، مرکزیت اتحادیههای جنبشهای دانشجویی را دچار خدشه کرده و سیاستگذاری کلان آنها را برای دستیابی به اهداف عظیم به مخاطره انداخته است.
کرمی با اشاره به مبانی گرایی در جنبش دانشجویی گفت: جزیرهگرایی موجب میشود به دلیل عدم دسترسیها و فقدان بستر مناسب تاثیرگذاری هم خود و هم دیگران با آسیب مواجه شده و موانعی برای جنبش دانشجویی محسوب شوند. به همین جهت میتوان سومین آسیب جنبش دانشجویی را بدون نظر گرفتن مبانی جزیرهگرایی و انحرافات جنبشی تلقی کرد.
وی یادآور شد: آسیب چهارمی که میتوان در این زمینه بیان کرد که عدم توجه به مبانی، منجر به فقدان آگاهی نسبت به ابزار مورد نیاز جنبش میشود. قابل انکار نیست که انحراف از وظایف اصلی، جنبش دانشجویی را به بنبست میکشاند و اگر جنبش دانشجویی مبانی را نصبالعین خود قرار ندهد، مسائل دیگر اقشار قربانی وظایف اصلی آنها خواهد شد.
کرمی خاطرنشان کرد: بدون شک دانشگاه و دانشجو حساسترین ارکان جامعه هستند و چالشهای موجود در این حوزه متعدد است. لذا اولویت دادن مشکلات دیگر طیفهایی همچون کارگر و کارمند یا دیگر مسائلی همچون مسائل سیاسی، اقتصادی، بینالملل و غیره که از جنبههای خارجی بهره میبرند بر مسائل و موضوعات دانشجویی غالبا فعالیتی ناصواب بشمار میآید.
وی در پایان گفت: آسیب فقدان مبانیگرایی را نیز میتوان انحراف از وظایف اصلی و پرداختن به فرعیات دانست که تا حد قابل ملاحظهای پرداختن به آن از اهمیت و تاکید ویژهای برخوردار است و بدون شک نرفتن به سمت مبانی از سوی جنبش دانشجویی آسیبهای متعدد دیگری را نیز به همراه خواهد داشت.
