به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ بر اساس شیوه جدید ارزیابی و تشخیص صلاحیت شرکتهای دانشبنیان، ملاکها و شاخصهای جدیدی برای ارزیابی شرکتها در نظر گرفته میشود. شاخصهای عمومی مانند میزان اشتغال تخصصی مرتبط با کالا یا خدمت، میزان صادرات و... از جمله این موارد است. علاوه بر این، در حوزههای تخصصی مرتبط با فناوری مانند فناوری اطلاعات، ملاکهای دیگری نیز در نظر گرفته میشود که تعداد کاربر یکی از آنهاست.
با توجه به اعلام معاونت علمی وفناوری ریاست جمهوری، نظام ارزیابی دانشبنیانها اصلاح شد. قبلا هر شرکتی که میتوانست ثابت کند که فناوری به کار رفته در آن پیچیده و سطح بالاست، در گروه دانشبنیانها قرار میگرفت و از حمایتهایی مانند معافیت مالیاتی برخوردار میشد. بازه زمانی بررسی شرکتها نیز 3 ساله بود و پس از 3 سال، اگر فناوری موجود در شرکت هنوز هم شرایط لازم را داشت، نمانام (برند) دانشبنیانی آن تمدید میشد.
در نظام ارزیابی جدید دانشبنیانها، یکی از تغییرات رویکردی در شناسایی و تشخیص صلاحیت دانشبنیان برای شرکتها و استارتآپها این است که مسیر رشد، ورودی، خروجی و فرآیند شرکتها بررسی میشود. به عبارت دیگر، در رویکرد جدید به دانشبنیانی، دیگر صرفا به فناوری و پیچیدگی فرآیند شرکت نگاه نمیشود و شرکتها با توجه به معیارهایی که نشان دهد از نوآوری و تأثیرگذاری بالا برخورداد هستند، میتوانند به عنوان دانشبنیان ثبت شوند.
نظام ارزیابی جدید، مسیر رشد شرکت را در بازههای زمانی 5 ساله بررسی میکند و در این بررسی، نشانگرهایی در نظر گرفته میشود که نشان میدهند شرکت در حال رشد و ارتقای خود است. شاخصهایی مانند تعداد افراد متخصص و شاغل در حوزه محصول یا میزان هزینه در تحقیق و توسعه (R&D) از جمله این نشانگرها هستند که به صورت عمومی و مربوط به ورودی شرکتها مد نظر قرار میگیرد.
به جز شاخصهای عمومی مانند اشتغالزایی یا میزان صادرات، در هر حوزه فناوری نیز تعدادی معیار تخصصی مرتبط با حوزه در نظر گرفته میشود. این معیارها عمدتا با نگاه به خروجی شرکتها هستند. برای مثال در حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات، تعداد کاربر در برنامه کاربردی (اپلیکیشن)، حجم قرار داد با دستگاهها و همچنین تعداد کاربر خارجی مد نظر قرار میگیرند. به این ترتیب، استارتآپهایی که در زمینه دیجیتال و مجازی در حال فعالیت هستند، با افزایش تعداد کاربر خود میتوانند نمانام دانشبنیانی دریافت کنند.
منبع: فارس
