به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران» روزنامه آرمان در گزارشی عنوان کرده است؛ «انتخابات فرآیندی است که هر جریان سیاسی در آن خود را به محک و آزمون جامعه میگذارد تا اولا نوع نگاه مردم و میزان پایگاه اجتماعی خود را مورد سنجش قرار دهد و از سوی دیگر نیز اگر بهواسطه حمایت مردم به نهادهای انتخابی چون مجلس یا ریاستجمهوری راه یافت، بتوانند اهداف و منویات خود را برای پیشبرد بهتر امورات کشور به انجام برساند.
اما در این میان بعضا اتفاقاتی پیشبینی نشده رخ میدهد که باعث میشود جامعه و جریانات سیاسی چندان نگاه مثبت و سازندهای به انتخابات نداشته باشند. از نگاه جامعه، عواملی چون تحولات اجتماعی و شرایط اقتصادی باعث میشود که درصد امید به تغییر رو به بهبود کمتر شود و برخی با دیده تردید به آینده بنگرند. در همین مسیر نیز اگر از صندوق رای به عنوان محلی برای رقم خوردن تغییر یاد میشد، اما این اتفاقات باعث میشود که صندوق رای هم دیگر چندان منشأ تاثیر نباشد.
آرمان میافزاید: مشارکت جریانات سیاسی تابع تحولات جامعه و مهمتر از آن رویکردهای دستگاههای مسئول بر امر انتخابات است. اگر انتخابات پیشرو را مورد بررسی قرار دهیم خواهیم دید که اصولگرایان با فراغ بال و بدون نگرانی به فعالیتهای انتخاباتی خود مشغولند؛ اما اصلاحطلبان به جهت رویکردهای خود از اکثریت ظرفیت خود برای حضور در انتخابات بهواسطه ردصلاحیتها محروم هستند.
چنانکه پس از اعمال قانون انتخابات، ماجرای پیشثبتنامها و در نهایت ردصلاحیت برخی از اصلاحطلبان ثبتنامکننده در انتخابات از سوی هیئتهای اجرائی بسیاری از اصلاحطلبان بدین امر معترضند و معتقدند که دیگر شرایط برای کنشگری آنها فراهم نیست و حتی اگر شورای نگهبان نیز برخی کاندیداها را بازگرداند باز هم چندان تفاوتی در اصل موضوع ایجاد نخواهد شد.
همین موضوع است که باعث شده تا بزرگان و چهرهها و شخصیتهای تاثیرگذار اصلاحطلب مثل سیدمحمد خاتمی، سیدمحمد موسوی خوئینیها و همچنین عبدالله نوری نیز طی چند وقت گذشته هیچ واکنش مثبتی معطوف به انتخابات نداشتهاند و اگر هم صحبتی بوده نوعی واکنش اعتراضی بوده است.
لذا بسیاری بر این باورند که شاید امروز خود سیدمحمد خاتمی در قامت رهبر اصلاحات نیز میداند که شرایط جامعه و انتخابات به نحوی است که دیگر «تَکرار» سال 96 نیز امروز مؤثر نمیافتد و باید چاره دیگری اندیشید. هرچند که در این میان عدهای معتقدند که باید جامعهمحوری پیشه کرد؛ همسان با جامعه پیش رفت. اما عدهای دیگر معتقدند که باید صندوقمحور پیش رفت و به بیان سادهتر از هر روزنه و فرصت کوچکی برای تاثیرگذاری استفاده کرد.
از همینرو است که معتقدند اتفاقا با وجود همه محدودیتها شاید مردم باز هم در انتخابات پیشرو به سمت اصلاحطلبان و اعتدالیون حرکت کنند. حال باید دیدی که پس از 14 دی و اعلام نظر شورای نگهبان درخصوص ردصلاحیتشدهها موضع اصلاحطلبان و اعتدالیون بر چه اساسی تنظیم خواهد شد.
آرمان همچنین از قول یک فعال اصلاحطلب نوشت: خاتمی که یکبار کلمه «تَکرار» را به کار برد و منجر به شور و هیجان در انتخابات شد، اگر الان صد بار هم کلمه «تَکرار» را تکرار کند، یقیناً هیچ اتفاقی نخواهد افتاد.»
گفتنی است مظلومنمایی مدعیان اصلاحطلبی در حالی است که چند برابر نیاز انتخابات مجلس از این طیف به شکل چراغ خاموش ثبتنام کردهاند.
اما آنها چون میدانند که کارنامه بیکفایتی و سوءتدبیرهایشان به هنگام تصدی دولت (از جمله برجا گذاشتن بدترین رکوردهای اقتصادی مثل تورم 60درصد) پیش چشم مردم است و از طریق ارائه کارنامه نمیتوانند اعتماد مردم را جلب کنند، سعی میکنند مخالفخوانی و اپوزیسیوننمایی را جایگزین کنند. طیف مذکور در انتخابات قبلی مجلس و ریاستجمهوری نیز همین شگرد مظلومنمایی درباره نداشتن نامزد را در پیش گرفتند و حال آن که به جای یک فهرست، سه فهرست انتخاباتی در انتخابات مجلس داشتند و در انتخابات ریاستجمهوری نیز 16 حزب اصلاحطلب به علاوه خاتمی، از همتی و لیست «جمهوریت» برای انتخابات شورای شهر حمایت کرده بودند که نتیجه همه آنها ناکامی مطلق بود.
