به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ این مستند نمایش یک مسابقهٔ فوتبال میان دو تیم تاج تهران از ایران و هاپوئل تل‌آویو از اسرائیل است که برای تعیین قهرمان مسابقات باشگاهی قهرمانی آسیا ۱۹۷۰ در ورزشگاه امجدیه تهران برگزار شد. دیدار دو تیم به دلایل غیر ورزشی از جمله ستیز کشورهای عربی و مسلمان با اسرائیل و حساسیت‌های جامعهٔ ایران به حضور یک تیم ورزشی اسرائیلی در تهران ابعادی گسترده و حتی فراتر از فوتبال یافت. تیم‌های کشورهای عربی و اسلامی حاضر به بازی کردن برابر نمایندگان اسرائیل نبودند. مسابقه با حضور حدود ۳۵٬۰۰۰ تماشاگر برگزار شد.
دو سال پیش از برگزاری این بازی، تیم‌های ملی ایران و اسرائیل در چارچوب مسابقات جام ملت‌های آسیا ۱۹۶۸ در همین ورزشگاه امجدیه مسابقه حساسی را برگزار کرده بودند که در آن مسابقه، تماشاگران حاضر در امجدیه شعارهای ضد اسرائیلی فراوانی سردادند.
دو تیم تاج و هاپوئل تا پیش از این بازی با یکدیگر روبه‌رو نشده بودند و این نخستین رویارویی دو تیم بود. فوتبال اسرائیل در آن زمان در اوج قدرتش در آسیا به سر می‌برد. درهای ورزشگاه امجدیه از ساعت ۱۰ صبح به روی تماشاگران باز شدند و سکوهای ورزشگاه از ساعت ۱ بعد از ظهر پر شده بودند. از این مسابقه استقبال بسیاری شد و با آن‌که سکوهای ورزشگاه امجدیه گنجایش ۲۵٬۰۰۰ نفر را داشت، تماشاگران بسیار بیشتری به ورزشگاه آمدند؛ روزنامهٔ اطلاعات در آن زمان شمار تماشاگران را حدود ۳۵٬۰۰۰ تخمین زد، و هزاران تن نیز بیرون ورزشگاه ماندند. این بازی به‌طور مستقیم از تلویزیون و رادیو ایران نیز پخش شد. در این مسابقه تیم تاج با نتیجهٔ ۲–۱ به پیروز شد. پس از قهرمانی تاج، تماشاگران از ورزشگاه امجدیه بیرون آمدند و در خیابان‌های پیرامون ورزشگاه، به پایکوبی پرداختند. مردم تهران و شهرهای دیگر ایران نیز به خیابان‌ها آمدند و به جشن و پایکوبی پرداختند.
محمد رضا یوسفی کارگردان مستند دوئل امجدیه در گفتگو با خبرنگار جشنواره مردمی فیلم عمار در خصوص چرایی تولید این مستند، گفت: موضوع اصلی مستند به یک اتفاق تاریخی و دیپلماسی ورزشی ایران و اسرائیل پرداخته است. مستند به اصل بازی و حواشی آن می پردازد. ورزش مقوله ای جذاب برای بسیاری از مخاطبان عام به خصوص نسل جوان است. این مستند هم که موضوع ورزشی دارد جامعه را نسبت به اهداف نظام در چند سال اخیر در مواجهه با اسراییل اگاه می‌کند.
یوسفی درباره یکی از شاخصه های این مستند، اظهار کرد: یکی از ویژگی های مستند در این است که نشان می دهد معارضه ما با رژیم صهیونسیتی صرفا مختص و متوقف به انقلاب اسلامی و سال ۵۷ نیست بلکه مردم ما حتی زمان حکومت پهلوی هم نسبت به اسرائیل نفرت داشتند.
وی ادامه داد: از طرف دیگر چون حمایت عجیب و غریبی برای حمایت از ورزشکاران رژیم صهیونسیتی وجود داشته مردم ما کنش اجتماعی و سیاسی در سطح کلان یعنی کل کشور انجام می‌دهند در حالی که هیچ دستگاه تبلیغاتی و ساز و کار خاصی برای جلب توجه مردم وجود نداشته است و حرکت کاملا خودجوش و مردمی بوده است.
این مستندساز بیان کرد: مستند نشان می دهد که مقابله و مواجهه مردم ایران با رژیم صهیونسیتی ریشه در تظلم خواهی آنها دارد نه صرفا در آنچه جمهوری اسلامی برای آنها تبیین کرده است.
یوسفی در خصوص پیام این مستند برای گروه های مقاومت و به خصوص ملت فلسطین، گفت: پیام مستند در این است که در بازی با تیم های رژیم صهیونسیتی اگر ما آنها را بایکوت کنیم یک امر بیهوده ای نیست، چراکه آنها در تعامل ورزشی با سایر کشورها می‌خواهند چنین وانمود کنند اسرائیل تنها نیست و بسیاری از مردم دنیا به هویت و موجودیت اسراییل مقبولیت و مشروعیت می دهند. و این مستند می تواند بازی نکردن یا تیم های رژیم صهیونسیتی را تقویت کرده و تکثر دهد.
وی در پایان با بیان اینکه جشنواره عمار پرچمدار تئوری نظام هست، خاطرنشان کرد: به همین دلیل ما تمرکز خود را بر این گذاشتیم که فیلم مستند ما در جشنواره عمار اکران شود که ضریب خوبی به آن بدهیم.
