به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ به نقل از روزنامه جوان، جریانی که پاییز ۱۴۰۱ به اسم «زن، زندگی، آزادی» آشوبهایی را در شهرهای مختلف ایران راه انداخت، در پاییز ۱۴۰۲ درباره جنایات صهیونیستها علیه مردم غزه سکوت و حتی رسانهای مثل اینترنشنال که از رسانههای «زن، زندگی، آزادی» بود، به وضوح از حملات صهیونیستها علیه مردم غزه حمایت کرد و آن را دفاع از خود نامید. آمار شهدای غزه طی حملات شش ماه گذشته مرز ۳۳ هزار نفر را رد کرده است و بیش از ۷۰ درصد این شهدا زنان و کودکان هستند.
آذر ماجدی، فعال سیاسی ضدانقلاب از پشت پرده این سکوت و ماهیت واقعی «زن، زندگی، آزادی» پرده برمیدارد و میگوید که سکوت این جنبش علیه جنایات اسرائیل برای این است که آنها از سرویسها و دولتهای غربی بودجه میگیرند؛ سازمان سوروس حامی مالی این جنبش است!
او میگوید جنبش ترقیخواه زنان در ایران عملاً یک سکوت و بیتحرکی جدی نسبت به فلسطین دارند و بارها از ما سؤال شده که چرا این جنبش تا این حد ساکت است در این موضوع با یک عدهای تماس گرفتیم که موضع بگیرند، ولی جواب «نه» دادند. به خاطر اینکه حمایتهای مالی و فاندهایی که از دولتهای غربی میگیرند، در خطر است و اگر علیه اسرائیل حرف بزنند، آنها را از دست میدهند. چون سازمانهای اینها برای ادامه حیات از نظر مالی متکی به دولتهای غربی و سازمانهای غربی مثل سوروس هستند که به بسیاری از این سازمانهای زنان و سکولار در منطقه پول میدهد. عملاً فاسد هستند!
اینها باعث شده که سکوت کنند. شما نمیتوانید خواهان برابری و آزادی و عدالت برای یک جا باشید و در عین حال در برابر نسلکشی، قتل عام و ویرانی یک منطقه و یک مردم دیگر سکوت کنید. شما نمیتوانید استاندارد دوگانه داشته باشید، این ریاکاری است. از ما پرسیده شده و یک فلسطینی پرسیده که چطور شد جنبش رادیکال انقلابی پارسال الان در مقابل فلسطین ساکت است؟»
جالب آنکه این دیگر سخنان حامیان جمهوری اسلامی نیست، بلکه سخنان خود براندازان و مخالفان انقلاب اسلامی است.
