به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ «شما این جنایت فجیع را بیپرده و آشکار به انجام رسانید؛ .... پس مهلتهایی که خدای متعال به شما میدهد موجب خوشی شما نگردد، چرا که خدا در عذاب کردن بندگان خود شتاب نمیکند، چون ترسی از پایمال شدن خون و از دست رفتن زمان انتقام ندارد و همانا که خدای شما همیشه در کمین است.»
این عبارات بخشی از خطبه جانسوز و در عین حال با فصاحت و بلاغت حضرت زینب سلام الله علیها در اولین واکنش به جنایات یزید و اذنابش در کربلا بود. خطبهای که بزرگان نقل کردهاند وقتی زینب سخن میگفت همه تصور میکردند این علی علیه السلام است که بر فراز منبر دارد خطبه میخواند.
آری زینب سلام الله علیها زینت پدرش علی علیه السلام بود و وارث صلابت حیدری در عمل و فصاحت و بلاغت علوی در سخن بود.
روز گذشته گویی دوباره تاریخ تکرار شد. دختری از نسل زینبیان تاریخ، با همان صلابت و شجاعت پشت تریبون مصلای امام خمینی تهران که روی آن حک شده بود «شهدای اقتدار ایران» سخن میراند و چشمها و گوشها را مسحور خطبهخوانی خود کرد. او دختر شهید والامقام سپهبد حاج حسین سلامی بود.
آهنگ کلامش، صلابت بیانش و نمود ایمان و اعتقاد در پوشش و کوشش برای پیام رسانی از شهیدان مخصوصا «حسین عزیزش» همگان را مسحور کرده بود و دشمن زبون یک بار دیگر از زینبی از تبار زینب علی شنید که «ما رأیت الا جمیلا».
کلمات کو.بنده او همچون موشک بر سر دشمنان فرود میآمد و اقتدار ایران اسلامی را که در سایه مجاهدت های پدر بزرگوار و سایر شهدایی که در این راه تلاشهایی خستگیناپذیر داشتند به رخ میکشید.
دشمن که با جنایات و زخمهایی که بر پیکر جامعه با به شهادت رساندن بهترین فرزندان این ملت و صادقترین آنها در پاسداری از وطن وارد کرده بود، درصدد از هم پاشیدگی روحیه و روح مقاومت مردم بود، همچون موشکهای انتقام که بر سرش بارید و او را «بیچاره» کرد با تازیانههای خطابه دختری که صلابت و اقتدار و سخنوری عالمانه پدر بزرگوارش شهید سلامی عزیز را در یادها زنده میکرد و کلمه کلمه آن همچون موشکی بر سرش فرود می آمد نیز در توطئه شکست روحیه انقلابی مردم نیز ناکام ماند و دچار «بیچارگی»های بیشتر شد.
دشمن با به شهادت رساندن جمعی از خوبترین انسانهای روزگار ما که جز رفاه و امنیت برای ملت ایران و امت اسلامی نمیخواستند، تلاش کرد تا انقلاب اسلامی را «ابتر» کند، غافل از آن که خداوند با شهادت امثال شهید سلامیها، قاسم سلیمانیها و تهرانی مقدمها و .... «کوثر»هایی زینبی به ما عطا کرده است که نام و یاد و راه شهیدان را زنده و پررهرو نگاه داشته و خواهند داشت و او را که در رویای «ابتر» سازی انقلاب اسلامی بودهاست به سرنوشت فروپاشی و تمام شدگی دچار خواهند کرد و وعده حق خدا را تحقق خواهند بخشید که «ان شانئک هو الابتر» یعنی به همه دنیا نشان خواهند داد که ولی امرمان درست فرمودند که: «رژیم صهیونیستی 25 سال آینده را نخواهد دید.»
آنچه این آینده را برای رژیم خبیث صهیونیستی رقم خواهد زد، از یک سو اعتقاد و اعتماد ما به «نصرت الهی» است و از سوی دیگر وجود دلاورمردانی همچون حسین سلامیها است که نگذاشتهاند پرچم جهاد از دست رزمتدگان بیفتد و هر گاه یکی از آن رجال الهی به عهد الهی خویش صادقانه عمل کرد و در این راه به شهادت رسید، منتظرانی که صادقانه این سرنوشت نیکو را برای خود آرزو میکنند، آن پرچم را در دست گرفته و راه شهیدان را ادامه دادهاند.
علاوه بر این وجود خانوادههای معظم شهیدان و ایثارگرانی است که حسرت پشیمانی از مقاومت و سستی و تعلل در این راه را بر دل دشمن گذاشتهاند و پدران و همسران و برادرانشان را با دست دعا به پیشگاه خداوند تقدیم کرده و با دل و جان گفتهاند که «تقبل منا هذا لقربان» و خود نیز همچنان که دختر شهید سلامی در این خطبه زینبی بیان کرد آمادگی این که در این را پر بهجت و خوش عاقبت همه چیز خود را فدا کنند را با صدای رسا اعلام کردهاند.
دختر شهید والامقام سپهبد حاج حسین سلامی در این خطابه شورانگیز گفت: « ملت قهرمان و سربلند ایران، ما صاحب داریم اینجا سرزمین امام زمان (عج) است و نائب خویش را یاری میدهد و مردمانی که نائب امام زمان را مانند نگین یک انگشتر زیبا در حلقه مهر و وفا خود گرفتهاند سرانجام وارثان زمیناند. ما زنان، مادران و دختران شهدا در این شب نورانی به مانند حضرت رباب سلام الله علیها که تمام هستی خود که یک طفل شش ماهه عطشان بود و آن را هم برای پیروزی امام خود به میدان نبرد آورد، اعلام میکنیم که ما باقیمانده هستی خودمان را برای تحقق این سخن چند روز قبل رهبر عظیم الشان انقلاب خطاب به ملت شریف ایران که فرمودند: «ملّت ایران به توفیق الهی، عزیز است و عزیز خواهد بود، پیروز است و پیروز خواهد بود» بازهم به میدان میآوریم. ما آمادهایم همه هستی و سرمایههای خود را تا رسیدن به قلههای پیروزی و «فتح عظیم»، فدای دینمان، آرمانهای والای رهبرمان و ملت عزیزمان بنماییم و از عمق وجود ایمان داریم که ما به صبح نزدیکیم، آینده از آن ماست، زیرا خدا با ماست. وَ اللهُ غالِبٌ عَلی اَمرِه؛»
