به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ محمد جواد کاظمینی گفت: در جنگ ۱۲ روزه، که با حملات هوایی و سایبری دشمن به زیرساختها، مراکز شهری و مناطق مرزی آغاز شد، با هدف تضعیف روحیه عمومی و ایجاد بیثباتی داخلی طراحی شده بود. اما آنچه در عمل اتفاق افتاد، برعکس بود، افزایش انسجام ملی، مشارکت خودجوش مردمی و نمایش کمنظیر اتحاد اجتماعی.
وی افزود: در ساعات نخست حملات، هزاران نفر از شهروندان در نقاط مختلف کشور داوطلبانه در قالب گروههای امدادی، تدارکاتی، رسانهای و فرهنگی وارد عمل شدند. جوانانی که به کمک مردم مناطق هدفقرارگرفته شتافتند، پزشکانی که بهصورت شبانهروزی در مراکز درمانی فعال شدند و خانوادههایی که پناهگاه خود را با دیگران شریک شدند، تنها بخشی از این مشارکت مردمی بود.
کاظمینی ادامه داد: در شبکههای اجتماعی، میلیونها ایرانی با تولید و بازنشر محتواهایی در حمایت از کشور، فضای بینالمللی را به نفع روایت ایران تغییر دادند. فعالان رسانهای با فعالیت مداوم، اجازه ندادند جنگ روایتها به نفع دشمن تمام شود.
وی تصریح کرد: تمام کارشناسان علوم اجتماعی و امنیتی در تحلیل این پدیده، بر نقش تعیینکننده «سرمایه اجتماعی» تأکید دارند. سرمایهای که برخلاف منابع نظامی و مالی، در دل جامعه نهفته است و در مواقع بحرانی فعال میشود.این جنگ نشان داد که مردم، بزرگترین پشتوانه امنیت ملی هستند. انسجام میان اقوام، اقشار، مذاهب و نسلها در روزهای بحران، مهمترین خط دفاعی کشور را شکل داد.
مدیرکل امور فرهنگی و اجتماعی استاندار البرز اشاره کرد: از پایتخت تا نقاط مرزی، از بازار تا بیمارستان، این مردم بودند که اجازه ندادند بحران به فروپاشی روانی یا بیاعتمادی اجتماعی منجر شود. ایستادگی مردم، تداوم خدمات عمومی، کمکرسانی داوطلبانه، و مشارکت فعال در دفاع رسانهای و معنوی، ایران را از بحرانی خطرناک عبور داد.
وی گفت: این تجربه، بار دیگر یادآور شد که امنیت پایدار، نه فقط به ابزار نظامی، بلکه به اعتماد و سرمایه اجتماعی متکی است. مردمی که در روزهای سخت، فراتر از قوم، مذهب یا طبقه، تنها یک نام دارند، ملت ایران.
