به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ در حالی که جنگ و محاصره غزه وارد بیستودومین ماه خود شده است، شرایط انسانی در این باریکه کوچک اما پرجمعیت، به نقطه بحرانی و هشداردهندهای رسیده است. تلفات سنگین غیرنظامیان، بویژه کودکان و سالمندان، در سایه حملات گسترده رژیم صهیونیستی و محاصرهای بیرحمانه، به یک فاجعه انسانی تمامعیار تبدیل شده که هماکنون به مثابه یکی از بزرگترین بحرانهای حقوق بشری قرن محسوب میشود. این وضعیت تراژیک که مصداق آشکار نسلکشی است، واکنشهای گسترده و متنوعی را در سطح جهان به دنبال داشته و فشارهای بیسابقهای را بر جامعه بینالمللی و دولتهای ذینفوذ وارد کرده است.
سایه جنگ و محاصره؛ غزه در مرز انفجار
بیش از دو میلیون نفر در غزه زندگی میکنند که بیش از نیمی از آنها کودکان هستند. این جمعیت که از سالها پیش تحت محاصره شدید زمینی، دریایی و هوایی رژیم صهیونیستی قرار دارد، از ابتداییترین نیازهای انسانی همچون آب، غذا، دارو و برق محروم شده است. ادامه این سیاست محاصره که عملاً به «سیل گرسنگی» علیه مردم غزه منجر شده، شرایط را به نقطهای رسانده که سازمانهای بینالمللی و حقوق بشری آن را جنایت جنگی میدانند.
در بیستودومین ماه از این جنگ نابرابر، حملات هوایی و زمینی رژیم صهیونیستی روزانه دهها قربانی میگیرد و زیرساختهای حیاتی غزه را به ویرانه تبدیل کرده است. کمبود شدید مواد غذایی و دارویی، نبود برق پایدار، و انبوه آسیبدیدگان در بیمارستانهای مملو از بیماران و مجروحان، چهرهای دردناک و ناباورانه از یک بحران انسانی بیسابقه را نشان میدهد.
اعتراضات و همبستگی جهانی؛ از بنادر یونان تا خیابانهای آمریکا
موج اعتراضات جهانی علیه سیاستهای رژیم صهیونیستی و نسلکشی در غزه روز به روز گستردهتر و سازمانیافتهتر میشود. در یونان، صدها فعال حامی فلسطین با برافراشتن پرچمهای فلسطین، توانستند کشتی حامل اسرائیلیها را در بندر سیروس متوقف کنند؛ کشتیای که به شرکت «مانو سفنوت» تعلق داشت و این اقدام نمادی از مقاومت و مخالفت جهانی با جنایات رژیم صهیونیستی به شمار میرود. شبکههای صهیونیستی گزارش دادند که این اقدام معترضان موجب محاصره صدها اسرائیلی بر عرشه کشتی شد و وزیر خارجه اسرائیل به طور مستقیم از دولت یونان خواست برای رفع این محاصره مداخله کند.
در ایالات متحده، تظاهرات گستردهای در شهرهای بزرگ نظیر نیویورک، واشینگتن، شیکاگو و سانفرانسیسکو برگزار شد. معترضان با پلاکاردهایی مانند «غزه را از گرسنگی نجات دهید»، «به نوزادان غزه غذا بدهید» و «مرزها را باز کنید، محاصره را پایان دهید» اعتراض خود را نسبت به ادامه کشتار و محاصره ابراز کردند. برخی فعالان حتی مقابل وزارت خارجه آمریکا تجمع کردند و خواستار توقف حمایتهای واشینگتن از رژیم صهیونیستی شدند، چرا که این حمایتها عامل استمرار این جنایات است.
گسترش اعتراضات در جهان اسلام و آفریقا
در جهان اسلام، واکنشها به شدت افزایش یافته است. در موریتانی، هزاران نفر در شهر بندری نواذیبو با در دست داشتن پرچمهای فلسطین و موریتانی، در اعتراض به محاصره و سیاست گرسنگیدادن به مردم غزه راهپیمایی کردند. شعارهایی چون «غزه را تنها نمیگذاریم» و «گرسنگی دادن به غزه جنایت جنگی است» بر تداوم همبستگی و حمایت مردمی از فلسطین تأکید داشت.
مواضع و واکنشهای رسمی؛ هشدارهای سیاسی و دیپلماتیک
قیس سعید، رئیسجمهور تونس، در دیدار با مشاور رئیسجمهور آمریکا با نمایش تصاویر دلخراش کودکان قربانی، انتقاد تندی از سکوت جامعه جهانی در قبال جنایات اسرائیل کرد و پرسید: «آیا این همان مشروعیت بینالمللی است که از آن صحبت میکنید؟» او ضمن محکومیت شدید کشتار سیستماتیک فلسطینیان، خواستار اقدام فوری و موثر جامعه جهانی شد.
در ترکیه، نمایندگان پارلمان انتقادات تندی به آموزش خلبانانی که در بمباران غزه شرکت میکنند و ارسال پهپاد به مناطق درگیری داشتند، وارد کردند و خواستار حمایت عملی کشورشان از مردم مظلوم فلسطین شدند.
خلیل عطیه، نماینده سابق پارلمان اردن، وضعیت غزه را بیسابقه توصیف کرد و تأکید کرد که رژیم اشغالگر مسئول سیاست گرسنگی عمدی و نسلکشی در این منطقه است. او از سکوت دردناک جهان عرب و اسلام در برابر این فاجعه انتقاد کرد و خواستار اتحاد و اقدام عملی شد.
وزارت خارجه فرانسه با صدور بیانیهای از اسرائیل خواست فوراً همه محدودیتهای تحمیل شده بر ارسال کمکهای بشردوستانه به غزه را لغو کند. انور ابراهیم، رئیسجمهور مالزی، با صدور بیانیهای اعلام کرد که فاجعه انسانی در غزه آزمونی برای وجدان و انسانیت جهانی است و بیتوجهی به آن نقض آشکار اصول اخلاقی است.
دفتر سیاسی انصارالله یمن نیز نسبت به اوضاع فاجعهبار غزه هشدار داد و تأکید کرد که گرسنگی روزانه جان مردم بیدفاع را میگیرد و ماشین کشتار اسرائیل تحت حمایت آمریکا همچنان جان کودکان، زنان و سالمندان را هدف قرار میدهد.
شیخ الازهر مصر نیز از تمامی نهادها و گروههای مؤثر خواست تا تلاشهای خود را برای وادار کردن اسرائیل به توقف فوری کشتار افزایش دهند.
زنگ خطر نهادهای بینالمللی؛ هشدار نسبت به قحطی و فروپاشی انسانی
بیش از صد سازمان امدادی از جمله «سازمان نجات کودکان» و «پزشکان بدون مرز» با صدور بیانیهای مشترک نسبت به خطر قریبالوقوع گرسنگی گسترده و فروپاشی کامل شرایط انسانی در غزه هشدار دادند. این نهادها فلسطینیان را در چرخهای از ناامیدی و انتظار کمکهای انسانی توصیف کردند و خواستار اعلام فوری آتشبس و باز شدن تمامی گذرگاهها برای ارسال کمکها شدند.
فراخوانهای حماس؛ برپایی تجمعات جهانی و ادامه مقاومت
جنبش حماس در بیانیهای از امت اسلامی، عربی و آزادگان جهان خواست تا در روزهای آتی تجمعات عظیم مردمی را در تمامی پایتختها و شهرهای جهان برگزار کنند. حماس تأکید کرد که باید صدای «توقف جنایت گرسنگی» را به گوش همه برسانند و روزهای پیش رو باید نقطه عطفی در بیداری وجدان جهانی باشد. این فراخوان، نشاندهنده شدت بحران و همچنین تلاش برای سازماندهی مقاومت مدنی و سیاسی علیه سیاستهای جنایتکارانه اسرائیل است.
آمارهای تکاندهنده و واقعیت تلخ در بیمارستانها
وزارت بهداشت فلسطین اعلام کرد که تنها در ۲۴ ساعت گذشته، ۱۰ نفر از جمله کودکان و بزرگسالان به دلیل قحطی و سوءتغذیه جان خود را از دست دادهاند. این آمار هشداری جدی به جهانیان است که نشان میدهد بحران انسانی در غزه به نقطهای رسیده که اگر سریعاً مداخلات انسانی صورت نگیرد، فاجعهای انسانی با ابعاد گسترده رخ خواهد داد.
سقوط مشروعیت اسرائیل و تغییر نگاه جهانی
با گسترش اعتراضات، انتشار گسترده تصاویر و گزارشهای واقعی از فجایع انسانی و نقض حقوق بشر در غزه، مشروعیت رژیم اسرائیل در جهان به شدت زیر سوال رفته است. دانشگاهها، سازمانهای حقوق بشری، رسانههای مستقل و حتی برخی از چهرههای سیاسی در کشورهای غربی به شکل بیسابقهای علیه این رژیم موضع گرفتهاند و آن را عامل اصلی اشغال، نسلکشی و جنایت جنگی معرفی کردهاند. فشارهای بینالمللی بر اسرائیل برای پاسخگویی و پایان دادن به اشغالگری و محاصره غزه، روز به روز بیشتر و سازمانیافتهتر میشود.
آیا جامعه جهانی سکوت را خواهد شکست؟
بحران غزه که نماد واقعی رنج انسانی و بیعدالتی در دنیای امروز است، هماکنون در نقطه حساسی قرار دارد. واکنشهای مردمی و سیاسی جهانی نشان میدهد که افکار عمومی نسبت به گذشته بسیار آگاهتر و حساستر شدهاند. اما سؤال اصلی این است که آیا جامعه جهانی، به ویژه قدرتهای بزرگ و نهادهای بینالمللی، حاضر خواهند بود سکوت و بیعملی را کنار بگذارند و با اقدام فوری، فاجعه انسانی را متوقف کنند یا اینکه غزه همچنان به قربانی سیاستهای جنگی و نسلکشی تبدیل خواهد شد.
گزارش از امیر صفره
