به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ محسن قمصری مدیر سابق بین‌الملل شرکت نفت ایران و کارشناس انرژی در رابطه با توسعه میادین مشترک نفت و گاز گفت: میادین نفت و گاز پشتوانه تولیدات ملی به شمار می آیند و باید بتوانیم در میادین نفت و گاز در دو جهت سرمایه گذاری کنیم یکی حفظ تولیدات فعلی و دیگری افزایش تولید است. ایران به عنوان کشوری که صاحب منابع عظیم نفتی باید بتواند نقش خودش را در بازارهای نفتی حفظ کند.
وی ادامه داد: با وجود آنکه شرایط تحریمی وجود دارد ولی باید بتوانیم در این بخش سرمایه گذاری انجام دهیم تا به دو هدف حفظ سطح تولید و دیگری به اهدافی که تعیین شده به لحاظ کیفیت و کمیت تولید بتوانیم برسیم که سرمایه گذاری لازمه هر دو هدف است به همین دلیل ما باید بتوانیم سرمایه‌های لازم را جذب کنیم که ممکن است از طریق سرمایه‌های داخلی یا از طریق سرمایه‌های خارجی باشد.
این کارشناس انرژی با اشاره به اینکه قراردادها باید به گونه‌ای باشد که برای سرمایه گذار جذابیت ایجاد کند تاکید کرد: قراردادها باید جذابیت لازم را برای سرمایه گذار داشته باشند تا سرمایه گذار ترغیب به سرمایه گذاری در این بخش شود همچنین باید در زمینه مصونیت‌های سیاسی هم باید به گونه‌ای عمل کنیم که این تشویق برای سرمایه گذار وجود داشته باشد تا سرمایه‌های خود را در کشور ما به کار گیرد.
قمصری با اشاره به اینکه میادین مشترک موضوع حساس‌تری نسبت به میادین غیر مشترک دارند، گفت: در میادین مشترک با توجه به اینکه با کشورهای همسایه اشتراک داریم اگر ما در سرمایه گذاری عقب بیفتیم کشورهای همسایه از ما پیشی می‌گیرند و به ازای هر روز تأخیر سرمایه‌های ملی ما می‌تواند به کشور خود جذب کنند و ببرند.
به گفته وی در مورد سرمایه گذاری و قراردادهای مشارکتی بین این میادین و میادین داخلی باید تفاوت‌هایی را در نظر بگیریم ابتدا باید مسائل سیاسی را لحاظ کنیم تا بتوانیم این منابع ملی را حفظ کنیم.
این کارشناس انرژی تاکید کرد: زمانی که از میدان مشترک صحبت می‌کنیم؛ کشوری که در میدانی با ما شراکت دارد علاقه چندانی به این ندارد که در میدانی که خود می‌تواند سرمایه گذاری و بهره برداری کند به صورت مشارکتی فعالیت کند. به همین دلیل باید به دنبال کشورها و شرکت‌هایی رویم که شرکت‌های نفتی برای سرمایه گذاری دارند و منابع ملی برایشان اهمیت چندانی ندارد.
وی ادامه داد: البته نمی‌توان منکر این مساله شد که کشورهای همسایه که در برخی از مخازن با ما اشتراک دارند ممکن است علاقمند به سرمایه گذاری مشارکتی باشند که این مساله هم تحت‌الشعاع مسائل سیاسی قرار می‌گیرد و اگر ما بتوانیم به نوعی پیش رویم که این کشورها را جذب کنیم امکان فعالیت مشارکتی در میادین مشترک نیز وجود دارد.
قمصری با اشاره به قرارداد ۲۵ ساله ایران و چین تاکید کرد: با توجه به اینکه ما در شرایط تحریمی هستیم و از تکنولوژی‌های غربی محروم هستیم و دسترسی به تکنولوژی نداریم، به ناچار باید با چینی‌ها به سازش مناسبی برسیم که منافع طرفین حفظ شود و از امکانات آنها استفاده کنیم.
این کارشناس انرژی ادامه داد: هر کشوری ابتدا به دنبال منافع ملی خود هستند و اگر منافعشان ایجاب کند در کشور ما سرمایه گذاری می‌کنند و این مساله بستگی به شرایطی دارد که ما بتوانیم با آنها به توافق برسیم یا خیر که با توجه به شرایط موجود چاره دیگری نداریم.
قمصری در خاتمه تاکید کرد: توسعه میادین مشترک امری الزام |آور است زیرا اگر ما یک روز تولید نکنیم طرف مقابل سهم ما را برداشت می‌کند به همین دلیل اهمیت بسیار زیادی دارد و شاید بگوییم از نان شب واجبتر است و باید حتماً ما این کار انجام دهیم اگر در میادین داخلی سرمایه‌گذاری نمی‌کنیم با اولویت ویژه شرایطی را فراهم کنیم که بتوانیم سرمایه گذاری را هر چه زودتر در میادین مشترک انجام دهیم.
