به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ نشریات زنجیرهای در حال فضاسازی برای برکناری رئیس کل بانک مرکزی هستند و قابل تامل اینکه وزیر معزول اقتصاد را هم نامزد این گمانهزنی کردهاند تا معلوم کنند که دغدغهشان هرچه باشد، مهار قیمت ارز و حفظ ارزش پول ملی نیست.
در این زمینه، روزنامه هممیهن تیتر و عکس یک خود را به عنوان «آمد و رفت؟» و تصویر عبدالناصر همتی اختصاص داد و نوشت: در حالی که اخبار رفتن فرزین از بانک مرکزی هر روز پررنگتر میشود، شایعات زیادی درباره احتمال جایگزینی همتی منتشر شده است.
این روزنامه میافزاید: دنیای سیاست و اقتصاد چنان درهم پیچیده و عجیب است که نمیتوان به درستی عنوان کرد که ماندگاری یکساله رئیس بانک مرکزی دولت مرحوم رئیسی در دولت چهاردهم را باید از خوششانسی و کاربلدی او دانست یا پای چیزهای دیگری در میان است؛ چراکه هر طور که حساب کنیم سیاستهای تیم اقتصادی دولت قبل چنان ناکارآمد بود که یکی از دلایل روی آوردن مردم به مسعود پزشکیان را میتوان تغییر ریل اقتصادی دانست. همین که روابط عمومی بانک مرکزی با قاطعیت خبر رفتن فرزین را کذب محض دانسته، نشان میدهد که او فعلاً از ماندن در این سمت حال خوشی دارد و شاید دلش نمیخواهد مانند عبدالناصر همتی وزیر پیشین اقتصاد دولت پزشکیان که او را در این سمت ابقا کرده بود، صندلی را رها کند اما گویا علی مدنیزاده، وزیر دوم اقتصاد دولت ترجیح میدهد با فردی کار کند که به برنامههای او نزدیک باشد
فضاسازی نشریات زنجیرهای برای برکناری رئیس بانک مرکزی و بازگرداندن وزیر معزول به جای او در دولت، از چند جهت جای تامل دارد.
نخست اینکه همتی سال گذشته با ادعای حذف ارز نیمایی و تک نرخی کردن ارز، استارت افزایش قیمت ارز را در بازار زد بیآنکه ارز تک نرخی و قیمت آن تثبیت شود.
ثانیا همتی در دوران ریاستش بر بانک مرکزی، کارنامه بسیار نامطلوبی بر جای گذاشت که اجازه بازگشت او را نمیدهد. او سه سال رئیس بانک مرکزی بوده و یکی از سازندگان رکوردهای منفی در دولت روحانی به شمار میرود؛ از جمله تورم 45 درصدی که بالاترین نرخ پس از نرخ 49 درصدی در سال 1374 محسوب میشود. میزان نقدینگی (عامل مهم تورم) در اواخر تابستان ۱۳۹۷ (مقارن شروع مدیریت همتی) ۱۶۷۲ هزار میلیارد تومان بود. اما در فروردین ۱۴۰۰، با ۱۰۷.۸ درصد افزایش، به ۳۴۹۰ هزار میلیارد رسید.(نقدینگی در دولت روحانی، از ۴۷۰ هزار میلیارد، به بیش ۴۱۰۰ هزار میلیارد تومان یعنی حدود ۹ برابر افزایش یافت.
نکته پایانی درباره ادبیات به اصطلاح کارشناس (!؟) هممیهن است که فارغ از ابتذال کلامی، تلاش میکند مسئولیت سوءتدبیرهای یکساله تیم اقتصادی دولت را گردن رئیس بانک مرکزی بیندازد و هیچ نامی از وزارت اقتصاد و دیگر اجزای تاثیرگذار نبرد!
